ขอเรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์แก่ทุกท่าน เจ็บฟรี เสียเงินฟรี ดีนะที่ไม่ตาย ตอนนี้เราอยู่ในโรงพยาบาลแห่งนึง หมอรอดูอาการอยู่ เนื่องจากกระสุนมันฝังไปลึกมากเกือบถึงกระดูก เราปวดทรมานมาก
.....
เรื่องราวมีอยู่ว่า เมื่อวาน(12ธ.ค.)ช่วงประมาณ 4ทุ่ม เราได้ขี่มอเตอไซไปซื้อก๋วยเตี๋ยวร้านประจำเลยหอไปประมาณ 500เมตร แล้วลืมกระเป๋าเงินเลยขับกลับมาเอา ในช่วงที่ขับจะเอาเงินไปให้ร้านก๋วยเตี๋ยว มีคนงานบริษัทนึงเค้าเพิ่งกินเลี้ยงกันเสร็จ มีคนมีปากเสียงกันด้วย แต่เราก็ไม่ได้สนใจอะไรจึงขับออกห่างจากจุดนั้นไป ผ่านมาประมาณ 50 เมตร เราได้ยินเสียง แปะ แปะ แปะ ก็นึกว่าพลุ (เกิดมาไม่เคยได้ยินเสียงปืนมาก่อน) นัดแรกไม่โดนอะไร นัดที่สองโดนที่ขาเรา นัดที่สามโดนชะแลปรถมอไซเรา
ถึงเราจะไม่เคยได้ยินเสียงปืนมาก่อน แต่เราก็รู้ว่านี่เป็นการโดนยิงแน่ๆ เหมือนมีคนเอาก้อนหินเล็กๆมาปาแรงๆ แล้วความเจ็บนั้นก็ค่อยๆเพิ่มมากขึ้น เราพยายามตั้งสติพาตัวเองไปให้ไกลจากจุดนั้น แล้วขี่เข้าไปที่อพาทเม้นแห่งนึงมียามช่วยเหลือเราและชาวบ้านแถวนั้น (เลือดหนูไหลเยอะมาก ถ้าหนูออกจากโรงบาลไปหนูจะไปขอโทษนะคะที่ทำให้พื้นเลอะ)
ซึ่งตำรวจก็มาซักประวัติต่างๆรถพยาบาลพามาส่งโรงบาล
ขอให้เจอตัวคนร้ายไวๆนะคะ ไม่คิดจะเอาเรื่องอะไรเค้าเลย แค่อยากจะให้เค้าคิดถึงชีวิตเพื่อนมนุษย์ด้วยกันบ้าง
ดีแค่ไหนที่เราไม่ตาย ถ้าเราตายยายเราจะอยู่อย่างไร อายุ83
ฝากเป็นอุทาหรณ์จริงๆนะคะ กรุงเทพเมืองฟ้า คนถืออาวุธเดินไปมาเหมือนบ้านป่าเมืองเถื่อน ขอให้ทุกคนมีความสุข
สถานที่เกิดเหตุ สุขุมวิท 97/1 ระวังกันด้วยโรงงานใหญ่ๆที่กินพื้นที่2ซอย พนักงานเค้าเป็นมาเฟีย ไม่งั้นตำรวจก็คงจับได้แล้ว
[ลูกหลง]โดนแล้วก็คือโดน หาตัวคนผิดไม่ได้
.....
เรื่องราวมีอยู่ว่า เมื่อวาน(12ธ.ค.)ช่วงประมาณ 4ทุ่ม เราได้ขี่มอเตอไซไปซื้อก๋วยเตี๋ยวร้านประจำเลยหอไปประมาณ 500เมตร แล้วลืมกระเป๋าเงินเลยขับกลับมาเอา ในช่วงที่ขับจะเอาเงินไปให้ร้านก๋วยเตี๋ยว มีคนงานบริษัทนึงเค้าเพิ่งกินเลี้ยงกันเสร็จ มีคนมีปากเสียงกันด้วย แต่เราก็ไม่ได้สนใจอะไรจึงขับออกห่างจากจุดนั้นไป ผ่านมาประมาณ 50 เมตร เราได้ยินเสียง แปะ แปะ แปะ ก็นึกว่าพลุ (เกิดมาไม่เคยได้ยินเสียงปืนมาก่อน) นัดแรกไม่โดนอะไร นัดที่สองโดนที่ขาเรา นัดที่สามโดนชะแลปรถมอไซเรา
ถึงเราจะไม่เคยได้ยินเสียงปืนมาก่อน แต่เราก็รู้ว่านี่เป็นการโดนยิงแน่ๆ เหมือนมีคนเอาก้อนหินเล็กๆมาปาแรงๆ แล้วความเจ็บนั้นก็ค่อยๆเพิ่มมากขึ้น เราพยายามตั้งสติพาตัวเองไปให้ไกลจากจุดนั้น แล้วขี่เข้าไปที่อพาทเม้นแห่งนึงมียามช่วยเหลือเราและชาวบ้านแถวนั้น (เลือดหนูไหลเยอะมาก ถ้าหนูออกจากโรงบาลไปหนูจะไปขอโทษนะคะที่ทำให้พื้นเลอะ)
ซึ่งตำรวจก็มาซักประวัติต่างๆรถพยาบาลพามาส่งโรงบาล
ขอให้เจอตัวคนร้ายไวๆนะคะ ไม่คิดจะเอาเรื่องอะไรเค้าเลย แค่อยากจะให้เค้าคิดถึงชีวิตเพื่อนมนุษย์ด้วยกันบ้าง
ดีแค่ไหนที่เราไม่ตาย ถ้าเราตายยายเราจะอยู่อย่างไร อายุ83
ฝากเป็นอุทาหรณ์จริงๆนะคะ กรุงเทพเมืองฟ้า คนถืออาวุธเดินไปมาเหมือนบ้านป่าเมืองเถื่อน ขอให้ทุกคนมีความสุข
สถานที่เกิดเหตุ สุขุมวิท 97/1 ระวังกันด้วยโรงงานใหญ่ๆที่กินพื้นที่2ซอย พนักงานเค้าเป็นมาเฟีย ไม่งั้นตำรวจก็คงจับได้แล้ว