ขอเกริ่นก่อนน่ะค่ะ
คือแฟนทำงานเป็นวิศวกรประจำไซต์ ต้องประจำ ตจว.
มีเวลาว่างถึงจะได้กลับมา บางที 1 อาทิตย์ บางที เป็นเดือน ตอนนี้แฟนทำงานที่นี่ได้ปีกว่าแล้วค่ะ
แต่ก่อน เราอยู่ด้วยกันทุกวัน มีออก ตจว.บางเป็นครั้งคราวนานๆครั้ง แต่ตอนนี้เค้าย้ายงานเพื่อหาประสบการณ์ และต้องประจำ ตามต่างจังหวัดเลยค่ะ ซึ่งก่อนหน้านี้ที่แรกที่เค้าไปคือ อุตรดิต เราอยู่ปริมณฑล ก็ต้องรอหยุดเสาร์-อาทิตน์เพื่อที่จะได้ขับรถไปหา ใช้เวลาไป 6 ชม. เค้าประจำอยู่ที่นั่นได้ 2 เดือน และก็มาประจำที่ ราชบุรี ซึ่งมันใกล้เรา เราไปหาแทบทุกอาทิตย์ แต่มาช่วงหลังๆ ไม่มีที่นอนเพราะเค้าได้นอนรวมกับพี่อีกคนนึง เราเลยต้องขับรถไปกลับ
เข้าเรื่องเลยล่ะกัน
แต่ก่อนแฟนเราไม่ดื่ม ไม่เที่ยว พอมาเจองานที่ราชรีเริ่มมีเที่ยวบ้าง ดื่มแทบทุกวัน 7 วันดื่ม 6 วัน เรารับได้ถ้าพอประมาณ แต่ก่อนโทรหากันทุก ชม. หรือหลังเลิกงานแต่ตอนนี้บางทีเลิกงานไปดื่มลืมเราด้วยซ้ำ เวลาจะไปหาก็ต้องรอคำสั่งถึงจะไปได้ เป็นแบบนี้มา 4 เดือนแล้วค่ะ ไลน์ไปบางทีอ่านไม่ตอบ เราโทรก็โดนตะคอกใส่บ้าง ตอนนี้ใกล้จบงานที่ราชบุรีจะไปประจำต่อที่โคราช เราเองแต่ก่อนทำงาน บ. แต่เพราะกลัวไม่มีเวลาไปหาแฟนเลยออกมาขายของแทน จึงทำให้เรามีเวลา ช่วงนี้แฟนเราไม่ค่อยใส่ใจเราเราอยากให้เค้าออกงาน แต่ก็รู้ว่าเค้าไม่ออกเพราะเค้าบอกว่าเค้าชอบงานตรงนี้และจะสร้างอนาคต แต่เค้าก็ไม่ได้ให้เราไปอยู่ด้วยเพราะเค้าคิดว่าเราตามเค้าไปทำไม ทำไมต้องตามไปทุกที่ ตอนนี้เค้าไอ้เงินเดือนเยอะ เราเองขายของก็ได้วันล่ะพันนิดๆ หักทุนแล้ว ผช. ถ้าเค้ารักใครสักคนเค้าต้องอยากอยู่ใกล้ๆรึป่าวค่ะ หรือเป็นเพราะตอนนี้เค้าไม่รักเราแล้วถึงกลัวเราตามไปทุกที่ เราไม่ได้อยากตามค่ะ แค่อยากอยู่ใกล้ๆ เห็นหน้า พูดคุย กอด เราต้องการแค่นี้จริงๆ เรากับเค้าคบมา 8 ปี ห่างกันมา 1 ปีแล้วค่ะ เราไม่เคยอยู่คนเดียวอาจเรียกว่าติดเค้าก็ว่าได้ ระหว่าง 1 ปีที่ผ่านมาเรามี ผช.อีกหลายๆคนเข้ามาคุยด้วย เข้ามาจีบแต่เราเองก็ยังคิดที่จะเลือก แฟนเรา เราต้องทิ้งคนดีๆที่พร้อมจะดูแลเราแต่เราก็เลือกความรักเลือกคนที่เรารัก เค้าจะไปประจำที่โคราชและก็คงไปประจำใน จ.อื่นๆของไซต์ถัดไป มีใครรอแฟนได้บ้างค่ะ เรายังไม่แต่งไม่มีลูกด้วยกัน ไม่มีอะไรผูกพันกันเลยนอกจากความรักค่ะ และตอนนี้เหมือนเร่จะรักเค้าข้างเดียว คนแบบนี้สมควนรอไหมค่ะ
พิมยาวไปหน่อยแต่ก็ขอบคุณที่อ่านน่ะค่ะ
เรื่องที่ทำร้ายจิตใจเรามันเยอะจนบรรยายไม่หมดเลยเอาที่พอจะให้ทุกคนเข้าใจพอค่ะ
ขอบคุณน่ะค่ะ
แฟนทำงาน อยู่ไซต์ ตจว. มีใครอดทนรอได้บ้างค่ะ
คือแฟนทำงานเป็นวิศวกรประจำไซต์ ต้องประจำ ตจว.
มีเวลาว่างถึงจะได้กลับมา บางที 1 อาทิตย์ บางที เป็นเดือน ตอนนี้แฟนทำงานที่นี่ได้ปีกว่าแล้วค่ะ
แต่ก่อน เราอยู่ด้วยกันทุกวัน มีออก ตจว.บางเป็นครั้งคราวนานๆครั้ง แต่ตอนนี้เค้าย้ายงานเพื่อหาประสบการณ์ และต้องประจำ ตามต่างจังหวัดเลยค่ะ ซึ่งก่อนหน้านี้ที่แรกที่เค้าไปคือ อุตรดิต เราอยู่ปริมณฑล ก็ต้องรอหยุดเสาร์-อาทิตน์เพื่อที่จะได้ขับรถไปหา ใช้เวลาไป 6 ชม. เค้าประจำอยู่ที่นั่นได้ 2 เดือน และก็มาประจำที่ ราชบุรี ซึ่งมันใกล้เรา เราไปหาแทบทุกอาทิตย์ แต่มาช่วงหลังๆ ไม่มีที่นอนเพราะเค้าได้นอนรวมกับพี่อีกคนนึง เราเลยต้องขับรถไปกลับ
เข้าเรื่องเลยล่ะกัน
แต่ก่อนแฟนเราไม่ดื่ม ไม่เที่ยว พอมาเจองานที่ราชรีเริ่มมีเที่ยวบ้าง ดื่มแทบทุกวัน 7 วันดื่ม 6 วัน เรารับได้ถ้าพอประมาณ แต่ก่อนโทรหากันทุก ชม. หรือหลังเลิกงานแต่ตอนนี้บางทีเลิกงานไปดื่มลืมเราด้วยซ้ำ เวลาจะไปหาก็ต้องรอคำสั่งถึงจะไปได้ เป็นแบบนี้มา 4 เดือนแล้วค่ะ ไลน์ไปบางทีอ่านไม่ตอบ เราโทรก็โดนตะคอกใส่บ้าง ตอนนี้ใกล้จบงานที่ราชบุรีจะไปประจำต่อที่โคราช เราเองแต่ก่อนทำงาน บ. แต่เพราะกลัวไม่มีเวลาไปหาแฟนเลยออกมาขายของแทน จึงทำให้เรามีเวลา ช่วงนี้แฟนเราไม่ค่อยใส่ใจเราเราอยากให้เค้าออกงาน แต่ก็รู้ว่าเค้าไม่ออกเพราะเค้าบอกว่าเค้าชอบงานตรงนี้และจะสร้างอนาคต แต่เค้าก็ไม่ได้ให้เราไปอยู่ด้วยเพราะเค้าคิดว่าเราตามเค้าไปทำไม ทำไมต้องตามไปทุกที่ ตอนนี้เค้าไอ้เงินเดือนเยอะ เราเองขายของก็ได้วันล่ะพันนิดๆ หักทุนแล้ว ผช. ถ้าเค้ารักใครสักคนเค้าต้องอยากอยู่ใกล้ๆรึป่าวค่ะ หรือเป็นเพราะตอนนี้เค้าไม่รักเราแล้วถึงกลัวเราตามไปทุกที่ เราไม่ได้อยากตามค่ะ แค่อยากอยู่ใกล้ๆ เห็นหน้า พูดคุย กอด เราต้องการแค่นี้จริงๆ เรากับเค้าคบมา 8 ปี ห่างกันมา 1 ปีแล้วค่ะ เราไม่เคยอยู่คนเดียวอาจเรียกว่าติดเค้าก็ว่าได้ ระหว่าง 1 ปีที่ผ่านมาเรามี ผช.อีกหลายๆคนเข้ามาคุยด้วย เข้ามาจีบแต่เราเองก็ยังคิดที่จะเลือก แฟนเรา เราต้องทิ้งคนดีๆที่พร้อมจะดูแลเราแต่เราก็เลือกความรักเลือกคนที่เรารัก เค้าจะไปประจำที่โคราชและก็คงไปประจำใน จ.อื่นๆของไซต์ถัดไป มีใครรอแฟนได้บ้างค่ะ เรายังไม่แต่งไม่มีลูกด้วยกัน ไม่มีอะไรผูกพันกันเลยนอกจากความรักค่ะ และตอนนี้เหมือนเร่จะรักเค้าข้างเดียว คนแบบนี้สมควนรอไหมค่ะ
พิมยาวไปหน่อยแต่ก็ขอบคุณที่อ่านน่ะค่ะ
เรื่องที่ทำร้ายจิตใจเรามันเยอะจนบรรยายไม่หมดเลยเอาที่พอจะให้ทุกคนเข้าใจพอค่ะ
ขอบคุณน่ะค่ะ