สวัสดีเพื่อนๆทุกคนนะค่ะ ^^ จากกระทู้ที่แล้ว เราก็โอเคลงตัวกับพ่อเรียบร้อย
แต่มีเรื่องไม่ลงตัวอีกล่ะ เมื่อมีใครไม่รู้เข้ามาอยู่ในบ้านของเรา
เริ่มเลยล่ะกันเนอะ บ้านของเรามีสมาชิกอยู่5คน คือ พ่อ ย่า น้อง ป้า และเรา
ตอนแรกเราก็มีความสุขดีไม่มีปัญหาอะไรกับภรรยาใหม่ของพ่อเรา เค้าจะไปๆกลับๆระหว่างบ้านเรา และบ้านเค้า
แต่เรื่องมันเริ่มจากตรงนี้ค่ะ พ่อเราไม่สบายต้องผ่าตัดและอยู่รพ.เป็นเวลาหลายวัน แล้วเราและน้องก็มีเรียนกัน
ก็เลยไปหาพ่อในเวลาตอนเย็นทุกวันค่ะ แต่เราจะพยายามจะอยู่เฝ้าพ่อของเราในศุกร์ เสาร์ อาทิตย์
เพื่อเปลี่ยนให้ภรรยาใหม่ของพ่อเราได้กลับบ้าน ไปหาลูกเค้าบ้าง(เมียใหม่พ่อเรามีลูกติด ลูกก็ค่อนข้างมีอายุแล้ว)
แต่เค้าจะบอกว่า ไม่เป็นไร น้าอยู่ได้ ให้เรากับน้องกลับบ้านเหอะ ตลอด จนมีอยู่วันนึงลูกของเมียใหม่พ่อเรา
ทักแชทเฟสบุ้คมา ประมาณทำนองว่า ทำไมถึงไม่ไปดูแลพ่อ ทำไมให้แม่พี่ไปอย่างเดียว ตอนนี้ที่บ้านก็ไม่ได้ขายของ
(บ้านของเมียใหม่พ่อเราขายของ) และประโยคนึงทำให้เราปรี๊ดแตกเลยก็คือ พ่ออ่ะเกาะแม่กู-
คือใครเกาะใคร-กันแน่ว่ะ พ่อกูรับราชการแม่ขายของแต่เราก็ได้แต่เก็บไว้ในใจ เราโมโห เราทำไรไม่ได้ เราก็บอกว่ามาพูดตรงๆต่อหน้า อย่ามานักเลงบคีย์บอร์ด มันก็มาค่ะ มาด่าเราหน้าบ้านปาวๆเลย
แต่ย่าเรากลับบอกว่า อย่าบอกพ่อกับแม่เรานะไม่อยากให้เป็นเรื่องใหญ่ เราเลยหันไปถามย่าแล้วจะให้เค้ายืนด่าหนูแบบนี้หรอ
ฝันเหอะ หนูไม่ได้ทำไรผิด เราก็เดินออกไป มันก็มากัน2คนพี่น้อง คนพี่มีอายุล่ะสัก23-24ล้ะ คนน้องก็18-19 ล่ะ
เคลียกันไม่ลงตัวเราโทรหาแม่เรา แม่เรามาเคลียทุกอย่างโอเคลงตัว
ตั้งแต่วันนั้นมาเราไม่เคยคุยกับเมียใหม่พ่อเราอีกเลย ไม่พูดแถมเกลียดเข้ากระดูกดำ ได้แต่ภาวนาว่าอย่าเข้ามาอยู่ในบ้านเราเลย
และแล้ววันที่เราไม่อยาก ให้เกิดก็มาจริงๆ เป็นวันที่อีเมียใหม่ของพ่อเราเข้ามาอยู่ในบ้านเรา ตอนแรกเราก็คิดว่าจะไปๆกลับๆเหมือนตอนแรกๆ
แต่มันไม่ใช่ อยู่ยาวเลยค่ะที่นี้
ทำให้ความเกลียดเพิ่มขึ้น ตั้งแต่เมียใหม่พ่อเราเข้ามาอยู่ พ่อเราก็เปลี่ยนไป จากที่เคยไปเที่ยวนู้นนี่นั้นกัน ก็ไม่เคยพาไปไหนอีกเลย เสาร์ อาทิตย์
เราจะไปเดินซื้อของกัน ตอนนี้ไม่มี เมื่อก่อนพ่อเราจะพาออกงานอยู่บ่อยๆ ตอนนี้เป็นอีนั้น เราเก็บความรู้สึกที่มีทุกอย่าง
เก็บไว้เราไม่เคยพูดให้คนที่บ้านฟัง เราจะพูดแต่กับเพื่อนเราเท่านั้น เมื่อก่อนเราเป็นเด็กที่ไม่เคยโดดเรียน กินเหล้า สูบบุหรี่
ตอนนี้เราเอาหมดค่ะ เรารู้สึกว่าอยู่กับเพื่อนเราสบายใจมากกว่าอยู่ที่บ้าน พ่อถามเราว่า ทำไมถึงออกจากบ้านทุกวันเลย
เราตอบกลับไปว่า ก็เบื่อบ้านหลังนี้ เหตุการณ์นี้ก็ผ่านไปโดยที่พ่อเราไม่ถามสักคำว่าเพราะอะไร
เหตุอะไร เราก็ไม่ได้บอก แล้วอีกวันเรา ขอพ่อเพื่อไปสมัครเรียนที่ เพชรบูรณ์ เพราะเราอยากไปอยู่ที่ไกลๆให้สมองโปร่งๆ แต่พ่อเรากลับบอกว่าไม่ได้ค่ะ เราก็
ไปร้องไห้ โทรคุยกับเพื่อนเราก็ร้องไห้พูดทุกความรู้สึก เราไม่รู้ว่าพ่อแอบฟังเราพูดโทรศัพท์ตั้งแต่ตอนไหน เค้าก็เข้ามาด่าเราอย่างนู้นอย่างนี้
เค้าถามเราว่าทำไม ที่บ้านนี้มันไม่มีไรดีเลยหรือไง? เราก็บอกว่า มันเคยดีกว่านี้ตั้งแต่มีคนของพ่อมันก็แย่ไปหมดทุกอย่าง
เพราะเราก็บอกว่าเราสร้างปัญหานู้นนี่นั้นมากมาย เราก็เลยบอกพ่อ ก็เพราะพ่อไม่เคยเข้าใจหนูไง พ่อเราสวนเรามาว่า
แล้วหนูเคยเข้าใจพ่อไหม พ่อต้องทำงานเหนื่อยมาทุกวัน เราเลยบอกกับพ่อเราว่า ก็เพราะหนูเข้าใจไง หนูเลยต้องเก็บไว้คนเดียว
หนูก็ต้องไประบายกับคนที่ไว้ใจ เพราะพ่อไม่เคยสนใจ เพราะพ่อสนใจแต่คนของพ่อไง พ่อเราได้ยินคำพูดที่เราไม่เคยคิดว่าจะพูด
มันได้ระเบิดออกมา ตอนนั้นเราเสียใจมาก เราทำไรไม่ถูก เราไม่ชอบผู้หญิงของพ่อมากๆ เราเกลียด
แล้วตอนนี้พ่อก็ลงทุนให้ผู้หญิงคนนี้เปิดร้านขายอาหารใกล้ๆบ้าน เราไม่รู้ทำไมพ่อเราต้องยอมมันขนาดนั้น เราต้องทำยังไงหรอ
ขอบคุณที่อ่านนะค่ะ
ไม่ชอบเมียใหม่พ่อ (ระบาย)
แต่มีเรื่องไม่ลงตัวอีกล่ะ เมื่อมีใครไม่รู้เข้ามาอยู่ในบ้านของเรา
เริ่มเลยล่ะกันเนอะ บ้านของเรามีสมาชิกอยู่5คน คือ พ่อ ย่า น้อง ป้า และเรา
ตอนแรกเราก็มีความสุขดีไม่มีปัญหาอะไรกับภรรยาใหม่ของพ่อเรา เค้าจะไปๆกลับๆระหว่างบ้านเรา และบ้านเค้า
แต่เรื่องมันเริ่มจากตรงนี้ค่ะ พ่อเราไม่สบายต้องผ่าตัดและอยู่รพ.เป็นเวลาหลายวัน แล้วเราและน้องก็มีเรียนกัน
ก็เลยไปหาพ่อในเวลาตอนเย็นทุกวันค่ะ แต่เราจะพยายามจะอยู่เฝ้าพ่อของเราในศุกร์ เสาร์ อาทิตย์
เพื่อเปลี่ยนให้ภรรยาใหม่ของพ่อเราได้กลับบ้าน ไปหาลูกเค้าบ้าง(เมียใหม่พ่อเรามีลูกติด ลูกก็ค่อนข้างมีอายุแล้ว)
แต่เค้าจะบอกว่า ไม่เป็นไร น้าอยู่ได้ ให้เรากับน้องกลับบ้านเหอะ ตลอด จนมีอยู่วันนึงลูกของเมียใหม่พ่อเรา
ทักแชทเฟสบุ้คมา ประมาณทำนองว่า ทำไมถึงไม่ไปดูแลพ่อ ทำไมให้แม่พี่ไปอย่างเดียว ตอนนี้ที่บ้านก็ไม่ได้ขายของ
(บ้านของเมียใหม่พ่อเราขายของ) และประโยคนึงทำให้เราปรี๊ดแตกเลยก็คือ พ่ออ่ะเกาะแม่กู-
คือใครเกาะใคร-กันแน่ว่ะ พ่อกูรับราชการแม่ขายของแต่เราก็ได้แต่เก็บไว้ในใจ เราโมโห เราทำไรไม่ได้ เราก็บอกว่ามาพูดตรงๆต่อหน้า อย่ามานักเลงบคีย์บอร์ด มันก็มาค่ะ มาด่าเราหน้าบ้านปาวๆเลย
แต่ย่าเรากลับบอกว่า อย่าบอกพ่อกับแม่เรานะไม่อยากให้เป็นเรื่องใหญ่ เราเลยหันไปถามย่าแล้วจะให้เค้ายืนด่าหนูแบบนี้หรอ
ฝันเหอะ หนูไม่ได้ทำไรผิด เราก็เดินออกไป มันก็มากัน2คนพี่น้อง คนพี่มีอายุล่ะสัก23-24ล้ะ คนน้องก็18-19 ล่ะ
เคลียกันไม่ลงตัวเราโทรหาแม่เรา แม่เรามาเคลียทุกอย่างโอเคลงตัว
ตั้งแต่วันนั้นมาเราไม่เคยคุยกับเมียใหม่พ่อเราอีกเลย ไม่พูดแถมเกลียดเข้ากระดูกดำ ได้แต่ภาวนาว่าอย่าเข้ามาอยู่ในบ้านเราเลย
และแล้ววันที่เราไม่อยาก ให้เกิดก็มาจริงๆ เป็นวันที่อีเมียใหม่ของพ่อเราเข้ามาอยู่ในบ้านเรา ตอนแรกเราก็คิดว่าจะไปๆกลับๆเหมือนตอนแรกๆ
แต่มันไม่ใช่ อยู่ยาวเลยค่ะที่นี้
ทำให้ความเกลียดเพิ่มขึ้น ตั้งแต่เมียใหม่พ่อเราเข้ามาอยู่ พ่อเราก็เปลี่ยนไป จากที่เคยไปเที่ยวนู้นนี่นั้นกัน ก็ไม่เคยพาไปไหนอีกเลย เสาร์ อาทิตย์
เราจะไปเดินซื้อของกัน ตอนนี้ไม่มี เมื่อก่อนพ่อเราจะพาออกงานอยู่บ่อยๆ ตอนนี้เป็นอีนั้น เราเก็บความรู้สึกที่มีทุกอย่าง
เก็บไว้เราไม่เคยพูดให้คนที่บ้านฟัง เราจะพูดแต่กับเพื่อนเราเท่านั้น เมื่อก่อนเราเป็นเด็กที่ไม่เคยโดดเรียน กินเหล้า สูบบุหรี่
ตอนนี้เราเอาหมดค่ะ เรารู้สึกว่าอยู่กับเพื่อนเราสบายใจมากกว่าอยู่ที่บ้าน พ่อถามเราว่า ทำไมถึงออกจากบ้านทุกวันเลย
เราตอบกลับไปว่า ก็เบื่อบ้านหลังนี้ เหตุการณ์นี้ก็ผ่านไปโดยที่พ่อเราไม่ถามสักคำว่าเพราะอะไร
เหตุอะไร เราก็ไม่ได้บอก แล้วอีกวันเรา ขอพ่อเพื่อไปสมัครเรียนที่ เพชรบูรณ์ เพราะเราอยากไปอยู่ที่ไกลๆให้สมองโปร่งๆ แต่พ่อเรากลับบอกว่าไม่ได้ค่ะ เราก็
ไปร้องไห้ โทรคุยกับเพื่อนเราก็ร้องไห้พูดทุกความรู้สึก เราไม่รู้ว่าพ่อแอบฟังเราพูดโทรศัพท์ตั้งแต่ตอนไหน เค้าก็เข้ามาด่าเราอย่างนู้นอย่างนี้
เค้าถามเราว่าทำไม ที่บ้านนี้มันไม่มีไรดีเลยหรือไง? เราก็บอกว่า มันเคยดีกว่านี้ตั้งแต่มีคนของพ่อมันก็แย่ไปหมดทุกอย่าง
เพราะเราก็บอกว่าเราสร้างปัญหานู้นนี่นั้นมากมาย เราก็เลยบอกพ่อ ก็เพราะพ่อไม่เคยเข้าใจหนูไง พ่อเราสวนเรามาว่า
แล้วหนูเคยเข้าใจพ่อไหม พ่อต้องทำงานเหนื่อยมาทุกวัน เราเลยบอกกับพ่อเราว่า ก็เพราะหนูเข้าใจไง หนูเลยต้องเก็บไว้คนเดียว
หนูก็ต้องไประบายกับคนที่ไว้ใจ เพราะพ่อไม่เคยสนใจ เพราะพ่อสนใจแต่คนของพ่อไง พ่อเราได้ยินคำพูดที่เราไม่เคยคิดว่าจะพูด
มันได้ระเบิดออกมา ตอนนั้นเราเสียใจมาก เราทำไรไม่ถูก เราไม่ชอบผู้หญิงของพ่อมากๆ เราเกลียด
แล้วตอนนี้พ่อก็ลงทุนให้ผู้หญิงคนนี้เปิดร้านขายอาหารใกล้ๆบ้าน เราไม่รู้ทำไมพ่อเราต้องยอมมันขนาดนั้น เราต้องทำยังไงหรอ
ขอบคุณที่อ่านนะค่ะ