สวัสดีคนที่เข่ามาอ่านกระทู้ทุกท่านนะค่ะ...
กระทู้นี้เกี่ยวกับความรักของเราเองค่ะ คือต้องขอบอกก่อนนะค่ะ ความรักของเรานี่คือ หญิงรักหญิงค่ะ
เรารู้จักกับพี่คนนึง เขารู้จักกับน้าเรา ก่อนสักพัก เราบังเอิญวันนั้นเราขอติดรถของแม่เราไปบ้านของน้าเราด้วย เราเลยได้คุยกัน แต่ตอนนั้นต่างตนต่างไม่ได้คิดอะไร เพราะพี่เค้าก็เพิ่งอกหักมา พอเวลาผ่านไปประมาณ2เดือนเราก็สนิทกันเรื่อยๆ เพราะตลอดเวลา2เดือนพี่เค้าก็มาหาที่บ้านน้าตลอด จนแม่ของเราชวนพี่เค้าไปเล่นที่บ้าน จนวันนึงพี่เค้าก็ทักไลน์มาหาเราว่า"เรารักพี่เค้าหรอ" ตอนนั้นเราบอกเลยว่า ตลอดเวลาที่เรารู้จักพี่เค้ามา พี่เค้าน่ารักมากมาย และนิสัยดีมาก เรารู้สึกรักพี่เค้า หลังจากเจอไม่กี่ครั้ง ยิ่งเวลาที่พี่เค้าทำอะไรให้เราหลายๆอย่าง เราก็ตอบไลน์พีาเค้าไปว่า "555" ตอนนั้นทำอะไรไม่ถูกจริงๆ พี่เค้าก็ถามว่า อ้าว พี่คิดไปเองหรอเนี่ยว่าเราชอบพี่ เราก็เลยรีบตอยไปว่า ปล่าวๆๆ พี่ไม่ได้คิดไปเอง หลังจากวันนั้นเราก็คุยกันมาโดยตลอด ไปเที่ยวด้วยกัน ทำอาหารด้วยกัน เรามีความสุขมาก แต่เราที่งสองคนยังไม่ได้ใช้คำว่าแฟน เพราะ พี่เค้าบอกว่า เราเป็นกำลังใจให้กันและกันแบบนี่คงจะดีกว่า พอเวลาผ่านไปนานเข้า ประมาณ 6 เดือน ก็มีผู้ชายมาจีบพี่เค้า เราก็ออกอาการหึง นี่เป็นครั้งแรกที่เราหึง พี่เค้ามา จนแสดงอาการออกมา พี่เค้าบอกว่า เราคิดว่าพี่หน้าตาดีไหม เราก็บอกว่า ใช่พี่หน้าตาดีมาก พี่เค้าเลยบอกว่า มันก็เป็นเรื่องปกติใช่ไหมที่จะมีคนมาจีบ ตอนนั้นเราก็เคลียร์กันเรียบร้อย ตอนแรกๆความรักมันกำลังเบ่งบาน เราเชื่อใจเค้าโดยตลอด เรายอมรับเลยตลอดเวลาที่เรามีเค้า เราไม่เคยมีใครในใจเลย เราคิดว่าแค่เรามีพี่เค้าเราก็พอแล้ว
แต่มีวันนึงเราขอรหัสเฟสพี่เค้า พี่เค้าก็ให้ไม่ว่าอะไร เราไปอ่านเจอข้อความพี่เค้าคุยกับแฟนเก่าของเค้ามาโดยตลอด มีประโยคนึง ทำให้เราเสียใจมาก คือ แฟนเก่าถามว่า มีแฟนใหม่รึยัง แต่พี่เค้ากลับตอบว่า โสด ยังรออยู่ บอกตรงๆเราเสียใจมาก เราเลยงอน และร้องไห้ พี่เค้าโทรมา รู้ว่าเราร้องไห้ เลยถามว่าเราเป็รอะไร พี่เค้าก็คงรู้ว่าเพราะอะไร เราเลยคุยกันตรงๆ บอกว่าเราเสียใจมาก ที่พี่เค้าตอบไปว่างั้น พี่เค้าบอกว่า จะให้พี่บอกคนอื่นได้ไงว่าเราเป็นอะไรกัน ถ้าพ่อแม่พี่รู้ เค้าก็คงรับไม่ได้เหมือนกัน เราก็อายุห่างกันมาก จะมาหาว่าเราเป็นแฟนกันมันก็ไม่ได้ อย่ามายึดติดพี่ไว้ สักวันนึงพี่ก็ต้องแต่งงาน มีชีวิตที่เป็นปกติ เราก็บอกว่า โอเค หนูจะไม่คิดแบบนั้นอีก พี่เค้าก็บอกว่า พี่เคยบอกแล้วไงว่าเราจะเป็นคนที่หวังดีต่อกันไม่ใช่หรอ เราก็บอกว่าใช่ โอเค หลังจากนี้ หนูจะเป็นน้องที่น่ารักกับพี่เสมอนะ ตอนนี้ก็อีกไม่กี่วันจะครบ 1 ปีเต็มๆที่เราคบกัน ( แบบไม่มีใครรู้ ) บอกเลยเราทำใจนานมาก หลายเดือนเลย แต่เราก็ต้องยอมรับตลความเป็นจริง ยอมรับว่า้ราเสียใจมาก เราไม่สามารถที่จะทำให้คนที่เรารักมีหน้ามีตาได้ ไม่สามารถที่จะทำให้ครอบครัวของเขสยอมรับได้....แต่ยังไงขอแค่เราไม่โกรธเกลียดกันก็พอ ยังไงน้องคนนี้รักพี่เสมอนะค่ะ
<< ที่เรามาตั้งกระทู้นี้ เพราะเราอยากเตือนให้ทุกคนว่า ไม่ว่าวันนี้ความรักของคุณจะเป็นอย่างไร ขอให้คุณรักแบบมีสติ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับตความรักของคุณ คุณจะรับมือได้อย่างไม่เสียใจมาก >>
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะค่ะ
คนที่หวังดีเสมอ....
กระทู้นี้เกี่ยวกับความรักของเราเองค่ะ คือต้องขอบอกก่อนนะค่ะ ความรักของเรานี่คือ หญิงรักหญิงค่ะ
เรารู้จักกับพี่คนนึง เขารู้จักกับน้าเรา ก่อนสักพัก เราบังเอิญวันนั้นเราขอติดรถของแม่เราไปบ้านของน้าเราด้วย เราเลยได้คุยกัน แต่ตอนนั้นต่างตนต่างไม่ได้คิดอะไร เพราะพี่เค้าก็เพิ่งอกหักมา พอเวลาผ่านไปประมาณ2เดือนเราก็สนิทกันเรื่อยๆ เพราะตลอดเวลา2เดือนพี่เค้าก็มาหาที่บ้านน้าตลอด จนแม่ของเราชวนพี่เค้าไปเล่นที่บ้าน จนวันนึงพี่เค้าก็ทักไลน์มาหาเราว่า"เรารักพี่เค้าหรอ" ตอนนั้นเราบอกเลยว่า ตลอดเวลาที่เรารู้จักพี่เค้ามา พี่เค้าน่ารักมากมาย และนิสัยดีมาก เรารู้สึกรักพี่เค้า หลังจากเจอไม่กี่ครั้ง ยิ่งเวลาที่พี่เค้าทำอะไรให้เราหลายๆอย่าง เราก็ตอบไลน์พีาเค้าไปว่า "555" ตอนนั้นทำอะไรไม่ถูกจริงๆ พี่เค้าก็ถามว่า อ้าว พี่คิดไปเองหรอเนี่ยว่าเราชอบพี่ เราก็เลยรีบตอยไปว่า ปล่าวๆๆ พี่ไม่ได้คิดไปเอง หลังจากวันนั้นเราก็คุยกันมาโดยตลอด ไปเที่ยวด้วยกัน ทำอาหารด้วยกัน เรามีความสุขมาก แต่เราที่งสองคนยังไม่ได้ใช้คำว่าแฟน เพราะ พี่เค้าบอกว่า เราเป็นกำลังใจให้กันและกันแบบนี่คงจะดีกว่า พอเวลาผ่านไปนานเข้า ประมาณ 6 เดือน ก็มีผู้ชายมาจีบพี่เค้า เราก็ออกอาการหึง นี่เป็นครั้งแรกที่เราหึง พี่เค้ามา จนแสดงอาการออกมา พี่เค้าบอกว่า เราคิดว่าพี่หน้าตาดีไหม เราก็บอกว่า ใช่พี่หน้าตาดีมาก พี่เค้าเลยบอกว่า มันก็เป็นเรื่องปกติใช่ไหมที่จะมีคนมาจีบ ตอนนั้นเราก็เคลียร์กันเรียบร้อย ตอนแรกๆความรักมันกำลังเบ่งบาน เราเชื่อใจเค้าโดยตลอด เรายอมรับเลยตลอดเวลาที่เรามีเค้า เราไม่เคยมีใครในใจเลย เราคิดว่าแค่เรามีพี่เค้าเราก็พอแล้ว
แต่มีวันนึงเราขอรหัสเฟสพี่เค้า พี่เค้าก็ให้ไม่ว่าอะไร เราไปอ่านเจอข้อความพี่เค้าคุยกับแฟนเก่าของเค้ามาโดยตลอด มีประโยคนึง ทำให้เราเสียใจมาก คือ แฟนเก่าถามว่า มีแฟนใหม่รึยัง แต่พี่เค้ากลับตอบว่า โสด ยังรออยู่ บอกตรงๆเราเสียใจมาก เราเลยงอน และร้องไห้ พี่เค้าโทรมา รู้ว่าเราร้องไห้ เลยถามว่าเราเป็รอะไร พี่เค้าก็คงรู้ว่าเพราะอะไร เราเลยคุยกันตรงๆ บอกว่าเราเสียใจมาก ที่พี่เค้าตอบไปว่างั้น พี่เค้าบอกว่า จะให้พี่บอกคนอื่นได้ไงว่าเราเป็นอะไรกัน ถ้าพ่อแม่พี่รู้ เค้าก็คงรับไม่ได้เหมือนกัน เราก็อายุห่างกันมาก จะมาหาว่าเราเป็นแฟนกันมันก็ไม่ได้ อย่ามายึดติดพี่ไว้ สักวันนึงพี่ก็ต้องแต่งงาน มีชีวิตที่เป็นปกติ เราก็บอกว่า โอเค หนูจะไม่คิดแบบนั้นอีก พี่เค้าก็บอกว่า พี่เคยบอกแล้วไงว่าเราจะเป็นคนที่หวังดีต่อกันไม่ใช่หรอ เราก็บอกว่าใช่ โอเค หลังจากนี้ หนูจะเป็นน้องที่น่ารักกับพี่เสมอนะ ตอนนี้ก็อีกไม่กี่วันจะครบ 1 ปีเต็มๆที่เราคบกัน ( แบบไม่มีใครรู้ ) บอกเลยเราทำใจนานมาก หลายเดือนเลย แต่เราก็ต้องยอมรับตลความเป็นจริง ยอมรับว่า้ราเสียใจมาก เราไม่สามารถที่จะทำให้คนที่เรารักมีหน้ามีตาได้ ไม่สามารถที่จะทำให้ครอบครัวของเขสยอมรับได้....แต่ยังไงขอแค่เราไม่โกรธเกลียดกันก็พอ ยังไงน้องคนนี้รักพี่เสมอนะค่ะ
<< ที่เรามาตั้งกระทู้นี้ เพราะเราอยากเตือนให้ทุกคนว่า ไม่ว่าวันนี้ความรักของคุณจะเป็นอย่างไร ขอให้คุณรักแบบมีสติ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับตความรักของคุณ คุณจะรับมือได้อย่างไม่เสียใจมาก >>
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะค่ะ