ผมสงสัยว่า ทำไมคนแก่ชอบบ่นนู่นนี่นั่น ทั้งๆที่บางเรื่องเค้าก็ไม่รู้จริง

คือแม่มักจะพูดว่าลูกไม่ได้เรื่อง ไม่น่าเกิดมาให้เป็นแบบนี้ นรกส่งมาเกิดบ้าง กูน่าเอาขี้เถ้ายัดจมูกตั้แต่เกิดใหม่ๆบ้าง คำพูดเหล่านี้เราได้ยินจนใจเราชินชาไปหมดแล้ว พอกลับมานั่งคืดคนเดียวก็เจ็บมากๆ หนูไม

ทุกวันนี้ส่งเสริมความเท่าเทียม แต่ทำไมผู้หญิงบางคนชอบตำหนิผู้ชายที่ทำพฤติกรรมนู้นนี่นั่น ว่านิสัยผู้หญิง คือนิสัยบางอย่างมีแต่ผู้หญิงทำได้หรอ คู่มือมนุษย์ฉบับไหนที่ระบุว่าผู้ชายต้องทำแบบนั้น ผู้หญิงต้

ผมอยู่บ้านในกรุงเทพแล้วมันมีญาติตัวนึงมาจากต่างจังหวัดทำตัวน่ารำคาญ ปั่นประสาทผมอยู่ได้ ไม่รู้เป็น👣อะไรนักหนา ผมอยู่บ้านกับพ่อแม่3คนอยู่บ้านหลังเล็กๆในซอยซอยหนึ่ง ไอ้ญาติ👣ก็มาหลังจากที่เค้าให้เดินทาง

คนเเถวหมู่บ้านชอบมานินทาว่าร้ายครอบครัวเราค่ะ โดยเฉพาะ เเม่ กับพี่ ทั้งๆที่ไปเป็นเรื่องจริงเลย อีกอย่างชอบมาพูดถามเราเรื่องเเม่ว่าจะกลับมาบ้านอย่างนู้นอย่างนี้เราก็ตอบไปว่าถ้ามาก็เห็นเเละคือเราไม่พอใจ

คือ ผมเป็นลูกเเฝดเเล้วมียายเขาเป็นคนที่ตรรกะประหลาด คือเวลาจะใช้งานก็จะใช้เเต่ผมก็ยอมรับผมมีบ่นบ้างตามสไตล์ของผมส่วนอีกคนนายสบาย เเล้วเขาชอบเอาผมไปนินทาว่าหลานขี้บ่นนู้นนี่สารพัดทั้งที่มีอะไรผมทำให้ตล

สวัสดีค่ะ พอดีเราย้ายมาอยู่บ้านแฟนได้เกือบปีแล้ว เรากับแฟนทำงานกันทั้งคู่ค่ะ ทุกเดือนเรากับแฟนก็เป็นคนจ่ายค่าน้ำค่าไฟ ของในบ้านเราก็เป็นคนซื้อ เวลาเขาขอเงินเราก็ให้ งานบ้านเราก็ทำ ทำทั้งในบ้านและนอกบ้

-ภูมิใจกับลูกหลานตัวเอง แล้วชอบดูถูกลูกหลานคนอื่น ว่านิสัยไม่ดี เป็นเด็กแว้น ไม่ตั้งใจเรียนหนังสือ ฯลฯ ทั้งๆที่ความจริงแล้วก็ปกติเหมือนเด็กคนอื่นทั่วไปนั่นแหล่ะ แค่ขี่มอเตอไซด์เฉยๆ ไม่ได้สร้างความเดือ

คือเรามีคนนึงทีาเคยชอบแต่ตอนนี่ไม่ได้ชอบแล้วค่ะ เขาเคยรู้ว่าเราชอบแต่ก็ต้องมาคิดว่าเราไม่ได้ชอบเขาเพราะเราป็นคนชอบหลายคนเขาเลยคิดว่าเราไม่น่สชอบเขาแล้ว จนวันนึงเราdeeptalkกับเพื่อยห้องอื่นเขาบอกว่าเสี

คือบ้านผมอ่ะครับ อยู่กัน4 คน พ่อเเม่ไปทำงานต่างจังหวัด มี ผม ตา ยาย พี่ชาย พี่ผมชอบออกเเต่นอกบ้านทั้งกลางวันกลางคืน ออกทีนึงก็ขอตังที่นึง ยายผมก็ชอบบ่น พักหลังๆมานี้ เริ่มบ่น หนัก บ่นทุกวัน มีปากเสียง

​เราออกจากงาน เพราะอะไรไม่รู้ และอาจจะเพราะเราเองด้วย เราเป็นคนเวลาจะพูดอะไรคิดหนักมาก เพราะกลัวคนอื่นเข้าใจผิด และกลัวตัวเองคิดมากหลังจากพูดอะไรออกไป ทุกครั้งที่เราพูดออกไปแล้วก็ยังกลับมาคิดอีกว่าสิ่