...เราคือผู้หญิงคนนึงที่เชื่อว่า.." รักแท้ ".. คือ " การให้ " เราคิดเสมอว่าความรักของเราคือการที่เรา.." เห็นคนที่เรารักมีความสุข ไม่ว่าเขาจะรักใครก็ตาม "...
..ตอนนี้เราอายุ 22 ปีย่าง 23 ปี ย้อนเวลากลับไป 12 ปีก่อน เราได้เจอกับผู้ชายคนนึงเขาประสบอุบัติเหตุรถชน ตอนนั้นเราย้ายโรงเรียนกลับมาอยู่กับพ่อกับแม่ที่บ้านต่างจังหวัดจากโรงเรียนเมืองแห่งหนึ่ง ซึ่งพ่อกับแม่เรารู้จักกับเด็กผู้ชายคนนั้นที่ประสบอุบัติเหตุครั้งนั้น ครั้งแรกที่เราเห็นหน้าเขาเรารู้สึกได้ว่าเรามีความผิดปกติเกิดขึ้นกับความรู้สึกของเรา เราแอบชอบเขามาเรื่อยๆเรากับเขาอายุห่างกัน 5 ปี บ้านของเรากับเขาอยู่ใกล้กัน เวลาผ่านไปเขาก็หายไป เราได้ข่าวเขาอีกครั้งก็รู้ว่าเขาเอ็นทรานส์ติดมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ตอนนั้นเราอยู่ ม.2 และเราก็ได้มีโอกาสติดต่อกับเขาด้วยการคุยผ่านทางโทรศัพท์ แต่ตอนนั้นเขามีแฟนอยู่แล้ว เราเพียงแค่คิดว่า.." ถ้าเขาเลือกคนที่เขารัก เราเห็นเขามีความสุข เราก็สุขใจ ดีกว่าให้เขาเลือกเราแต่เขาใช้ชีวิตอยู่โดยที่เขาไม่มีความสุขเลย ".. เวลาผ่านไป2-3ปี เขาก็เลิกกับผู้หญิงคนนั้น...จนเราเรียนจบ ม.6 เราสอบติดมหาลัยแห่งหนึ่งในภาคใต้และได้ข่าวว่าเขามีแฟนใหม่แล้ว ได้คบกับเด็กพยาบาลที่เรียนอยู่มหาลัยราฎภัชแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร เราได้คุยกับผู้หญิงคนนั้นมาเรื่อยๆ เรายอมรับน่ะว่าที่เราคุยกับเธอเพราะเราอยากรู้จักเธอ เพราะเธอคือแฟนของคนที่เราแอบรัก เราเป็นที่ปรึกษาที่ดีให้ผู้หญิงคนนั้นเสมอเวลาที่เธอมีปัญหากับคนที่เราแอบรัก เราไม่ได้คิดไม่ดีอย่างอื่นเลยและตอนนั้นเราก็คิดที่จะตัดใจและหายไปจากชีวิตของเขาทั้งสองคน เรามีสมุดบันทึกเราเขียนบันทึกเรื่องราวของเขากับผู้หญิงคนนั้นในปี 54 จนหน้าสุดท้ายของสมุดเราเขียนมันไว้ว่า.." น้องรักพี่ แต่พี่ไม่เคยรักน้องเลย "..และเราก็เลิกเขียนสมุดบันทึกนั้นไป และเราก็ไม่ได้เจอกับเขาอีกเลย...
..เราเริ่มห่างและถอยออกจากชีวิตของเขาเรื่อยๆ เราพยายามคบคนที่เขามาชอบเราแต่มันก็ไปไม่รอด ดูเหมือนหัวใจของเรามันไม่เปิดใจรักใครอีกเลย จนเราคิดว่าเราคงต้องอยู่คนเดียว มันคงจะดีที่สุดแต่ไม่นานเราก็ได้ข่าวว่าเธอกับเขาดูเหมือนมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น เราได้กลับมาคุยกับเขาอีกครั้งและเขาก็ได้เลิกกับผู้หญิงคนนั้น ไม่นานเขาก็เริ่มต้นความรักครั้งใหม่ เราเห็นความรักของเขาครั้งนี้มีความสุขดี เราก็ค่อยๆถอยออกมาเรื่อยๆเหมือนเดิม เวลาผ่านไป 3 ปีเต็มๆที่เราขาดการติดต่อไปจากเขาและไม่เจอหน้ากันเลยจนกระทั่งสิ้นปี56 เราบังเอิญเจอเขาที่ตลาดแถวบ้าน ความรู้สึกตอนนั้นคือเรารู้ตัวเองเลยว่าเรายังรักและเรายังจะรอเขาต่อไปเรื่อยๆ หลังจากนั้นที่ทำงานก็ส่งเขาไปทำงานที่ญี่ปุ่น 6 เดือน ช่วงนั้นเราฝึกงานเราเลือกที่จะหนีเขาไปไกลๆเลยเลือกฝึกงานแถวภาคใต้ ช่วงฝึกงานมีพี่ที่ทำงานคนนึงชอบเราเขาเป็นคนกวนตีน คุยเก่ง นิสัยเฮฮา เราเลยคบกับพี่เขาได้สักพักแต่มันก็ไปไม่รอดอีกตามเดิม จนเราก็เลิกกับพี่เขาไป เลิกไปได้ประมาณ3เดือน คนที่เราแอบรักเขาก็ติดต่อกลับมา เราเลยตัดสินใจที่จะรอเขาและไม่คิดจะไปคบใครอีกแล้ว...
..และสุดท้ายเราก็เริ่มคบกับเขาในต้นปีมกราคม 58 ดูเหมือนชีวิตเราจะมีความสุข เพราะคนที่เรารักวันนี้เขารักเรา ถ้านับวันแรกที่เรากับเขารู้จักกันนี่ก็ใกล้จะ 13 ปีที่เรารู้จักกันและคุยกันมาตลอด แต่เราเริ่มที่จะคบกันจริงๆจังๆยังไม่ถึงปี มันน่าตลกเน๊อะและมันก็ไม่น่าเชื่อว่าวันนี้เขาจะรักเรา เขาให้เราได้ทุกอย่าง ณ วันนี้ ดูแลเราเป็นอย่างดี แต่มันก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นล่ะสิ!! เพราะผู้หญิงคนที่เป็นแฟนเก่าของเขาได้กลับมาวุ่นวายในชีวิตคู่ของเรา คนที่เรียนพยาบาล ตอนนี้เธอก็เรียนจบและทำงาน ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร เธอยังคงตามมาวุ่นวายกับชีวิตของเรา เราเคยเป็นเพื่อนกับเธอในเฟสบุ๊คแต่เธอก็กลับคิดว่าเราเป็นเพื่อนกับเธอเพราะแฟนของเราเอาเฟสบุ๊คของเราไปส่องเฟสบุ๊คของเธอทั้งๆที่แฟนของเรา เขาเกลียดเธอมาก เราเลยตัดสินใจบล๊อกเฟสของเธอซ่ะเพื่อจบปัญหาที่เธอเข้าข้างตัวเอง แฟนของเราเล่าให้ฟังว่าระหว่างที่คบกันมีอะไรเกิดขึ้นบ้างและเขาก็ขอยอมตายดีกว่าให้เขากลับไปอยู่กับเธอ แฟนของเราบอกกับเราว่าเธอเป็นเด็กที่มีคนรับไปอุปการะเลี้ยงและถูกบังคับให้แฟนของเราไปขอหมั้นระหว่างที่เธอยังเรียนไม่จบ เขาพยายามจะหนึผู้หญิงคนนั้นทุกทาง แต่เธอก็ยังตามทุกวิถีทางที่จะตามได้ ผู้หญิงคนนั้นเธอพูดกับเราว่า.." เขาไม่มีวันเลือกเธอหรอก " เมื่อก่อนเราอ้วนและดำมาก เราเคยหนัก 60 kg. และสูง 157 cm. แต่ตอนนี้เราหนักแค่ 41 kg. เราลดน้ำหนักโดยการวิ่งตอนเย็นๆทุกวัน ควบคุมอาหาร กินแต่อาหารที่มีประโยชน์และดูแลตัวเองมาตลอด เพราะเราคิดว่าถ้าเราดูดีขึ้นเขาอาจจะหันมามองเราบ้าง ..
..และวันนี้เขาก็เลือกเรา เขาเก็บเงินเพื่อที่จะแต่งงานกับเรา เขากับเราวางแผนอนาคตด้วยกัน และเราคิดว่าเราไม่จำเป็นต้องสนใจคำพูดผู้หญิงที่เป็นแฟนเก่าอย่างเธอ เธอได้ส่งข้อความในไลน์มาหาเรา เธอบอกว่าเธอท้องแต่แท้งไปแล้ว ซึ่งเราก็คิดว่ามันคิดอดีต เรื่องราวระหว่างเขากับเธอมันจบไปนานแล้วประมาณ 3-4ปี ไม่ว่าเขาจะคบผู้หญิงคนไหน จะมีผู้หญิงคนนี้ติดตามและบอกว่าท้องแต่แท้งไปแล้วทุกคน เราเลยถามแฟนว่าตอนคบกันนิสัยของเธอเป็นยังไงเพราะนี่ตั้งแต่เราคบกันมา เธอตามราวีเรามาเกือบทุกวัน เธอเหมือนเด็กมีปัญหาเพราะทั้งคณะพยาบาลเธอมีเพื่อนอยู่แค่คนเดียว แฟนเราเล่าว่าเธอชอบคิดว่าตัวเธอมีเวทมนต์ สามารถเสกได้ทุกอย่าง เธอเหมือนคนป่วยทางจิตอ่อนๆ เธอมาด่าครอบครัวของเราและด่าถึงสถาบันการศึกษาที่เราเรียนจบ จนเราหมดความอดทน เราทนไม่ไหวที่จะให้เธอมาด่าและดูถูกเรา เราคิดว่ามันมากเกินไป เราเลยตัดสินใจที่จะเอาไลน์ของแฟนเราที่บล็อคเธอไว้ ปลดบล็อค เราถามเธอว่าเธอต้องการอะไร แต่เธอก็ไม่ตอบ เธอคิดว่าเป็นแฟนของเรา เธอพยายามพูดดีและพูดเรื่องเธอท้อง จนเธอรู้ว่าเป็นเราคุยไม่ใช่แฟนของเรา เธอด่าเราหยาบๆและเธอก็บล็อคไลน์ไป เธอให้แฟนใหม่ของเธอโทรเข้าเบอร์แฟนเรา แฟนเรารับและก็เปิดลำโพงให้เราได้ยิน จู่ๆจากเสียงผู้ชายปลายสายก็กลายเป็นเสียงของเธอ เธอสร้างภาพมากๆหาว่าเราไปยุ่งกับเธอ เธอร้องกรี๊สๆและพูดว่า.." ฉันเกลียดคุณ ฉันเกลียดคุณ ".. พอเราด่าเธอไป เธอด่าเราไม่ทันเธอก็กรี๊สๆๆใส่โทรศัพท์ จนเราตัดสายเธอทิ้งและแฟนของเราก็บล็อคเบอร์โทรศัพท์ของเธอเอาไว้เหมือนเดิม เธอพยายามจะโทรหาแฟนของเรา เอาเบอร์พี่เมทโทรหาบ้างไรบ้าง แอดไลน์แฟนเรา แต่แฟนของเราก็บล็อคเธอหมดทุกทาง ทุกทางที่เขาจะทำได้ เธอชอบโพสต์ด่าทอเราหน้าเฟสบุ๊คของเธอ พยายามปั่นหัวเราให้เรากับแฟนใช้ชีวิตไม่มีความสุข เรานัดเธอเจอ เธอก็ไม่เคยมาตามนัด เธอบอกว่าเธอเป็นคนเกิดวันที่ 1 ซึ่งเธอจะต้องเป็นที่ 1 และเป็นผู้ชนะในทุกๆเรื่อง เธอคิดเสมอว่าเธอสวย เก่ง และเธอมีดีกว่าใครๆ และแฟนเราก็ต้องเลือกเธอแต่สุดท้ายแฟนเราเขาก็ไม่ได้เลือกเธอ เธอคงรับไม่ได้และไม่ยอมรับความจริงในข้อนี้ เราอาจจะเคยเป็นที่ปรึกษาที่ดีกับเธอ แต่เมื่อวันนี้สถานะของเราเปลี่ยนไป เธอคงรับไม่ได้เพราะเธอเคยพูดเอาไว้ว่า.." เขาไม่มีทางเลือกผู้หญิงอย่างเรา " ...
..เราเลยหาวิธีที่จะจบเรื่องนี้เราปรึกษาเพื่อนๆในกลุ่มของเราที่สนิทๆกับเราจริงๆ เพื่อนเราบอกว่าเธอพยายามปั่นหัวเราเล่นเพื่อที่จะให้ชีวิตเราไม่มีความสุข เราแคบเจอร์หน้าจอที่เธอส่งมาด่าเราให้เพื่อนเราอ่านในเฟสกลุ่ม เธอด่าเราหยาบๆ แต่เธอกลับไปโพสหน้าเฟสบุ๊คของเธอแบบสละสลวยสวยงามราวกับเป็นคนล่ะคน เธอพยายามพูดให้คนอื่นสงสารเธอและให้คนอื่นมองว่าเรานิสัยไม่ดี แย่งคนที่รักมาจากเธอ ทั้งๆที่ในความเป็นจริงมันไม่ใช่เลย เรื่องที่เธอท้อง เธอก็โกหก เธอโกหกเพียงเพราะเธออยากได้ผู้ชายคนนี้ คนที่เป็นแฟนของเราเท่านั้นเอง เราไม่รู้ว่าเธอจะอายหรือไม่อายที่เธอไปพูด ไปบอกเล่าให้คนอื่นเขารู้ว่าเธอท้อง เพราะถ้ามันเป็นเรื่องจริงเราคิดว่ามันน่าอาย น่าอายมากๆที่ประจานตัวเองว่าท้อง ทั้งๆที่ตอนนี้เธอก็มีแฟนของเธออยู่แล้ว เราไม่รู้น่ะว่าแฟนเธอเขาจะรู้ในสิ่งที่เธอทำลงไปหรือเปล่า ไม่รู้ว่าเขาคบกันยังไงที่ไม่รู้ว่าแฟนของตัวเองไปบอกกับคนอื่นๆว่าท้องกับผู้ชายคนที่ไม่ใช่แฟนตัวเอง...
..เราเสียใจที่เราไม่สามารถปกป้องสถาบันและครอบครัวของเราได้เลย เราปล่อยให้ผู้หญิงคนนึงมาด่าว่าครอบครัวและสถาบันการศึกษาของเราทั้งๆที่เราไม่สามารถทำอะไรเธอได้เลย ชีวิตของเราตอนนี้กับแฟนมีความสุขดีและมีความสุขมากๆ เราไปเที่ยวด้วยกัน ดูแลกันและกัน แฟนเราเขาเป็นคนน่ารัก ตั้งแต่เราอยู่กับเขามา ตอนเช้าก่อนเขาไปทำงานเขาตื่นมาหุงข้าว ทำกับข้าวไว้ให้เรากินเสมอ เขาบอกว่าเมื่อเราตื่นมาเราจะได้มีอะไรอร่อยๆทาน หลังเลิกงานเขาก็กลับมาทำกับข้าวให้เรากินทุกเย็น เรากับเขามีอะไรก็คุย ปรึกษากันทุกเรื่อง บางครั้งเราโกรธเขาทั้งๆที่ไม่ใช่ความผิดเขา แต่เขาก็เลือกที่จะ..." ขอโทษ " ..ทั้งๆที่เขาไม่ผิด เราดีใจที่วันนี้คนที่เราเลือกที่จะรักและรอ เป็นคนดี และไม่ว่าอดีตเขาจะผ่านอะไรมาเราก็ไม่สนใจ เราสนใจแค่ปัจจุบันที่วันนี้เขารักและดูแลเราได้ดีแค่ไหนและเราจะไม่ทำให้เขาเสียใจเหมือนที่ผ่านๆมา...
เรื่องเล่าจากชีวิตจริง..." ความรัก กับ เวลา "...
..ตอนนี้เราอายุ 22 ปีย่าง 23 ปี ย้อนเวลากลับไป 12 ปีก่อน เราได้เจอกับผู้ชายคนนึงเขาประสบอุบัติเหตุรถชน ตอนนั้นเราย้ายโรงเรียนกลับมาอยู่กับพ่อกับแม่ที่บ้านต่างจังหวัดจากโรงเรียนเมืองแห่งหนึ่ง ซึ่งพ่อกับแม่เรารู้จักกับเด็กผู้ชายคนนั้นที่ประสบอุบัติเหตุครั้งนั้น ครั้งแรกที่เราเห็นหน้าเขาเรารู้สึกได้ว่าเรามีความผิดปกติเกิดขึ้นกับความรู้สึกของเรา เราแอบชอบเขามาเรื่อยๆเรากับเขาอายุห่างกัน 5 ปี บ้านของเรากับเขาอยู่ใกล้กัน เวลาผ่านไปเขาก็หายไป เราได้ข่าวเขาอีกครั้งก็รู้ว่าเขาเอ็นทรานส์ติดมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ตอนนั้นเราอยู่ ม.2 และเราก็ได้มีโอกาสติดต่อกับเขาด้วยการคุยผ่านทางโทรศัพท์ แต่ตอนนั้นเขามีแฟนอยู่แล้ว เราเพียงแค่คิดว่า.." ถ้าเขาเลือกคนที่เขารัก เราเห็นเขามีความสุข เราก็สุขใจ ดีกว่าให้เขาเลือกเราแต่เขาใช้ชีวิตอยู่โดยที่เขาไม่มีความสุขเลย ".. เวลาผ่านไป2-3ปี เขาก็เลิกกับผู้หญิงคนนั้น...จนเราเรียนจบ ม.6 เราสอบติดมหาลัยแห่งหนึ่งในภาคใต้และได้ข่าวว่าเขามีแฟนใหม่แล้ว ได้คบกับเด็กพยาบาลที่เรียนอยู่มหาลัยราฎภัชแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร เราได้คุยกับผู้หญิงคนนั้นมาเรื่อยๆ เรายอมรับน่ะว่าที่เราคุยกับเธอเพราะเราอยากรู้จักเธอ เพราะเธอคือแฟนของคนที่เราแอบรัก เราเป็นที่ปรึกษาที่ดีให้ผู้หญิงคนนั้นเสมอเวลาที่เธอมีปัญหากับคนที่เราแอบรัก เราไม่ได้คิดไม่ดีอย่างอื่นเลยและตอนนั้นเราก็คิดที่จะตัดใจและหายไปจากชีวิตของเขาทั้งสองคน เรามีสมุดบันทึกเราเขียนบันทึกเรื่องราวของเขากับผู้หญิงคนนั้นในปี 54 จนหน้าสุดท้ายของสมุดเราเขียนมันไว้ว่า.." น้องรักพี่ แต่พี่ไม่เคยรักน้องเลย "..และเราก็เลิกเขียนสมุดบันทึกนั้นไป และเราก็ไม่ได้เจอกับเขาอีกเลย...
..เราเริ่มห่างและถอยออกจากชีวิตของเขาเรื่อยๆ เราพยายามคบคนที่เขามาชอบเราแต่มันก็ไปไม่รอด ดูเหมือนหัวใจของเรามันไม่เปิดใจรักใครอีกเลย จนเราคิดว่าเราคงต้องอยู่คนเดียว มันคงจะดีที่สุดแต่ไม่นานเราก็ได้ข่าวว่าเธอกับเขาดูเหมือนมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น เราได้กลับมาคุยกับเขาอีกครั้งและเขาก็ได้เลิกกับผู้หญิงคนนั้น ไม่นานเขาก็เริ่มต้นความรักครั้งใหม่ เราเห็นความรักของเขาครั้งนี้มีความสุขดี เราก็ค่อยๆถอยออกมาเรื่อยๆเหมือนเดิม เวลาผ่านไป 3 ปีเต็มๆที่เราขาดการติดต่อไปจากเขาและไม่เจอหน้ากันเลยจนกระทั่งสิ้นปี56 เราบังเอิญเจอเขาที่ตลาดแถวบ้าน ความรู้สึกตอนนั้นคือเรารู้ตัวเองเลยว่าเรายังรักและเรายังจะรอเขาต่อไปเรื่อยๆ หลังจากนั้นที่ทำงานก็ส่งเขาไปทำงานที่ญี่ปุ่น 6 เดือน ช่วงนั้นเราฝึกงานเราเลือกที่จะหนีเขาไปไกลๆเลยเลือกฝึกงานแถวภาคใต้ ช่วงฝึกงานมีพี่ที่ทำงานคนนึงชอบเราเขาเป็นคนกวนตีน คุยเก่ง นิสัยเฮฮา เราเลยคบกับพี่เขาได้สักพักแต่มันก็ไปไม่รอดอีกตามเดิม จนเราก็เลิกกับพี่เขาไป เลิกไปได้ประมาณ3เดือน คนที่เราแอบรักเขาก็ติดต่อกลับมา เราเลยตัดสินใจที่จะรอเขาและไม่คิดจะไปคบใครอีกแล้ว...
..และสุดท้ายเราก็เริ่มคบกับเขาในต้นปีมกราคม 58 ดูเหมือนชีวิตเราจะมีความสุข เพราะคนที่เรารักวันนี้เขารักเรา ถ้านับวันแรกที่เรากับเขารู้จักกันนี่ก็ใกล้จะ 13 ปีที่เรารู้จักกันและคุยกันมาตลอด แต่เราเริ่มที่จะคบกันจริงๆจังๆยังไม่ถึงปี มันน่าตลกเน๊อะและมันก็ไม่น่าเชื่อว่าวันนี้เขาจะรักเรา เขาให้เราได้ทุกอย่าง ณ วันนี้ ดูแลเราเป็นอย่างดี แต่มันก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นล่ะสิ!! เพราะผู้หญิงคนที่เป็นแฟนเก่าของเขาได้กลับมาวุ่นวายในชีวิตคู่ของเรา คนที่เรียนพยาบาล ตอนนี้เธอก็เรียนจบและทำงาน ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร เธอยังคงตามมาวุ่นวายกับชีวิตของเรา เราเคยเป็นเพื่อนกับเธอในเฟสบุ๊คแต่เธอก็กลับคิดว่าเราเป็นเพื่อนกับเธอเพราะแฟนของเราเอาเฟสบุ๊คของเราไปส่องเฟสบุ๊คของเธอทั้งๆที่แฟนของเรา เขาเกลียดเธอมาก เราเลยตัดสินใจบล๊อกเฟสของเธอซ่ะเพื่อจบปัญหาที่เธอเข้าข้างตัวเอง แฟนของเราเล่าให้ฟังว่าระหว่างที่คบกันมีอะไรเกิดขึ้นบ้างและเขาก็ขอยอมตายดีกว่าให้เขากลับไปอยู่กับเธอ แฟนของเราบอกกับเราว่าเธอเป็นเด็กที่มีคนรับไปอุปการะเลี้ยงและถูกบังคับให้แฟนของเราไปขอหมั้นระหว่างที่เธอยังเรียนไม่จบ เขาพยายามจะหนึผู้หญิงคนนั้นทุกทาง แต่เธอก็ยังตามทุกวิถีทางที่จะตามได้ ผู้หญิงคนนั้นเธอพูดกับเราว่า.." เขาไม่มีวันเลือกเธอหรอก " เมื่อก่อนเราอ้วนและดำมาก เราเคยหนัก 60 kg. และสูง 157 cm. แต่ตอนนี้เราหนักแค่ 41 kg. เราลดน้ำหนักโดยการวิ่งตอนเย็นๆทุกวัน ควบคุมอาหาร กินแต่อาหารที่มีประโยชน์และดูแลตัวเองมาตลอด เพราะเราคิดว่าถ้าเราดูดีขึ้นเขาอาจจะหันมามองเราบ้าง ..
..และวันนี้เขาก็เลือกเรา เขาเก็บเงินเพื่อที่จะแต่งงานกับเรา เขากับเราวางแผนอนาคตด้วยกัน และเราคิดว่าเราไม่จำเป็นต้องสนใจคำพูดผู้หญิงที่เป็นแฟนเก่าอย่างเธอ เธอได้ส่งข้อความในไลน์มาหาเรา เธอบอกว่าเธอท้องแต่แท้งไปแล้ว ซึ่งเราก็คิดว่ามันคิดอดีต เรื่องราวระหว่างเขากับเธอมันจบไปนานแล้วประมาณ 3-4ปี ไม่ว่าเขาจะคบผู้หญิงคนไหน จะมีผู้หญิงคนนี้ติดตามและบอกว่าท้องแต่แท้งไปแล้วทุกคน เราเลยถามแฟนว่าตอนคบกันนิสัยของเธอเป็นยังไงเพราะนี่ตั้งแต่เราคบกันมา เธอตามราวีเรามาเกือบทุกวัน เธอเหมือนเด็กมีปัญหาเพราะทั้งคณะพยาบาลเธอมีเพื่อนอยู่แค่คนเดียว แฟนเราเล่าว่าเธอชอบคิดว่าตัวเธอมีเวทมนต์ สามารถเสกได้ทุกอย่าง เธอเหมือนคนป่วยทางจิตอ่อนๆ เธอมาด่าครอบครัวของเราและด่าถึงสถาบันการศึกษาที่เราเรียนจบ จนเราหมดความอดทน เราทนไม่ไหวที่จะให้เธอมาด่าและดูถูกเรา เราคิดว่ามันมากเกินไป เราเลยตัดสินใจที่จะเอาไลน์ของแฟนเราที่บล็อคเธอไว้ ปลดบล็อค เราถามเธอว่าเธอต้องการอะไร แต่เธอก็ไม่ตอบ เธอคิดว่าเป็นแฟนของเรา เธอพยายามพูดดีและพูดเรื่องเธอท้อง จนเธอรู้ว่าเป็นเราคุยไม่ใช่แฟนของเรา เธอด่าเราหยาบๆและเธอก็บล็อคไลน์ไป เธอให้แฟนใหม่ของเธอโทรเข้าเบอร์แฟนเรา แฟนเรารับและก็เปิดลำโพงให้เราได้ยิน จู่ๆจากเสียงผู้ชายปลายสายก็กลายเป็นเสียงของเธอ เธอสร้างภาพมากๆหาว่าเราไปยุ่งกับเธอ เธอร้องกรี๊สๆและพูดว่า.." ฉันเกลียดคุณ ฉันเกลียดคุณ ".. พอเราด่าเธอไป เธอด่าเราไม่ทันเธอก็กรี๊สๆๆใส่โทรศัพท์ จนเราตัดสายเธอทิ้งและแฟนของเราก็บล็อคเบอร์โทรศัพท์ของเธอเอาไว้เหมือนเดิม เธอพยายามจะโทรหาแฟนของเรา เอาเบอร์พี่เมทโทรหาบ้างไรบ้าง แอดไลน์แฟนเรา แต่แฟนของเราก็บล็อคเธอหมดทุกทาง ทุกทางที่เขาจะทำได้ เธอชอบโพสต์ด่าทอเราหน้าเฟสบุ๊คของเธอ พยายามปั่นหัวเราให้เรากับแฟนใช้ชีวิตไม่มีความสุข เรานัดเธอเจอ เธอก็ไม่เคยมาตามนัด เธอบอกว่าเธอเป็นคนเกิดวันที่ 1 ซึ่งเธอจะต้องเป็นที่ 1 และเป็นผู้ชนะในทุกๆเรื่อง เธอคิดเสมอว่าเธอสวย เก่ง และเธอมีดีกว่าใครๆ และแฟนเราก็ต้องเลือกเธอแต่สุดท้ายแฟนเราเขาก็ไม่ได้เลือกเธอ เธอคงรับไม่ได้และไม่ยอมรับความจริงในข้อนี้ เราอาจจะเคยเป็นที่ปรึกษาที่ดีกับเธอ แต่เมื่อวันนี้สถานะของเราเปลี่ยนไป เธอคงรับไม่ได้เพราะเธอเคยพูดเอาไว้ว่า.." เขาไม่มีทางเลือกผู้หญิงอย่างเรา " ...
..เราเลยหาวิธีที่จะจบเรื่องนี้เราปรึกษาเพื่อนๆในกลุ่มของเราที่สนิทๆกับเราจริงๆ เพื่อนเราบอกว่าเธอพยายามปั่นหัวเราเล่นเพื่อที่จะให้ชีวิตเราไม่มีความสุข เราแคบเจอร์หน้าจอที่เธอส่งมาด่าเราให้เพื่อนเราอ่านในเฟสกลุ่ม เธอด่าเราหยาบๆ แต่เธอกลับไปโพสหน้าเฟสบุ๊คของเธอแบบสละสลวยสวยงามราวกับเป็นคนล่ะคน เธอพยายามพูดให้คนอื่นสงสารเธอและให้คนอื่นมองว่าเรานิสัยไม่ดี แย่งคนที่รักมาจากเธอ ทั้งๆที่ในความเป็นจริงมันไม่ใช่เลย เรื่องที่เธอท้อง เธอก็โกหก เธอโกหกเพียงเพราะเธออยากได้ผู้ชายคนนี้ คนที่เป็นแฟนของเราเท่านั้นเอง เราไม่รู้ว่าเธอจะอายหรือไม่อายที่เธอไปพูด ไปบอกเล่าให้คนอื่นเขารู้ว่าเธอท้อง เพราะถ้ามันเป็นเรื่องจริงเราคิดว่ามันน่าอาย น่าอายมากๆที่ประจานตัวเองว่าท้อง ทั้งๆที่ตอนนี้เธอก็มีแฟนของเธออยู่แล้ว เราไม่รู้น่ะว่าแฟนเธอเขาจะรู้ในสิ่งที่เธอทำลงไปหรือเปล่า ไม่รู้ว่าเขาคบกันยังไงที่ไม่รู้ว่าแฟนของตัวเองไปบอกกับคนอื่นๆว่าท้องกับผู้ชายคนที่ไม่ใช่แฟนตัวเอง...
..เราเสียใจที่เราไม่สามารถปกป้องสถาบันและครอบครัวของเราได้เลย เราปล่อยให้ผู้หญิงคนนึงมาด่าว่าครอบครัวและสถาบันการศึกษาของเราทั้งๆที่เราไม่สามารถทำอะไรเธอได้เลย ชีวิตของเราตอนนี้กับแฟนมีความสุขดีและมีความสุขมากๆ เราไปเที่ยวด้วยกัน ดูแลกันและกัน แฟนเราเขาเป็นคนน่ารัก ตั้งแต่เราอยู่กับเขามา ตอนเช้าก่อนเขาไปทำงานเขาตื่นมาหุงข้าว ทำกับข้าวไว้ให้เรากินเสมอ เขาบอกว่าเมื่อเราตื่นมาเราจะได้มีอะไรอร่อยๆทาน หลังเลิกงานเขาก็กลับมาทำกับข้าวให้เรากินทุกเย็น เรากับเขามีอะไรก็คุย ปรึกษากันทุกเรื่อง บางครั้งเราโกรธเขาทั้งๆที่ไม่ใช่ความผิดเขา แต่เขาก็เลือกที่จะ..." ขอโทษ " ..ทั้งๆที่เขาไม่ผิด เราดีใจที่วันนี้คนที่เราเลือกที่จะรักและรอ เป็นคนดี และไม่ว่าอดีตเขาจะผ่านอะไรมาเราก็ไม่สนใจ เราสนใจแค่ปัจจุบันที่วันนี้เขารักและดูแลเราได้ดีแค่ไหนและเราจะไม่ทำให้เขาเสียใจเหมือนที่ผ่านๆมา...