สวัสดีค่ะ วันนี้เราจะมาแชร์ประสบการณ์ความรักที่ต้องจดจำไว้เป็นบทเรียน ตามหัวเรื่องเลยค่ะ บทเรียนสำหรับคนที่เฝ้ารอ บางทีผลจากการรออาจไม่ได้สวยงามอย่างที่คิดก็ได้
....เรื่องมีอยู่ว่า ได้คุยกับผู้ชายคนนึง สมมติชื่อ เอ ละกัน เอ บ้านอยู่ละแวกเดียวกันกับเรา ช่วงที่คุยเนี่ย เรียนอยู่มหาวิทยาลัยปี 4 เป็นการคุยแบบเพื่อน ต่อมาความสัมพันธ์พัฒนาขึ้น แต่ยังไม่ถึงขั้นแฟนนะ ต่างคนต่างกั๊กกันอยู่ หยอกกันไปหยอกกันมา มีอะไรก็พูดคุย ปรึกษากัน อารมณ์แบบว่าเพื่อนชายประมานนั้นแหละ เอก็มีสาวคุยเยอะ แต่ก็ยังไม่เห็นจริงจังกับใคร จนกระทั่งวันนึง เอสอบติดนายสิบทหารบก เราก็ทำใจแล้วล่ะ ว่าต้องไม่ได้คุยไม่ได้เจอกันอีกนาน เอบอกกับเราว่า ให้เรียนจบก่อน แล้วจะบอกความในใจทุกอย่าง ขอให้เรารอ อย่าเพิ่งเปลี่ยนใจไปไหน ขอกลับไปทำหน้าที่ก่อน จนกระทั่งเขาไปเรียน เราแนวหลังก็ได้แต่เฝ้ารอค่ะ เพราะไปเรียนไม่ได้ติดต่อสื่อสารกันเลย เดี๋ยวมาต่อนะ เช็คเรติ้งก่อน ถ้ามีคนสนใจจะเล่าต่อ