ก็แค่สถานะคนคุย ไม่มีสิทธิ์สั่งให้คุยกับเราคนเดียว

สวัสดีครับ นี่เป็นประสบการณ์ความรักของผมที่ผมไม่คิดว่าจะรักเธอมากขนาดนี้ ผมเจอเธอโดยบังเอิญเพราะเพื่อน เพื่อนของผมมีคนที่คุยด้วยเรียนอยู่ใกล้ห้องเธอ ผมสนิทกับเพื่อนคนนี้มากเลยชอบไปด้วย ผมก็รู้จักกับเธออยู่ก่อนแล้วแต่เธอไม่รู้จักผมหรอก ผมเคยแอบชอบเธอครั้งนึงแต่ตอนนั้นเธอมีแฟนแล้ว เธอเป็นรุ่นน้องครับผมอยู่ ม.6 ผมได้คุยกับเธอเพราะเพื่อนล้อว่าที่ผมไปแถวนั้นเพราะจะไปหาเธอ แล้วก็ลามไปถึงในเฟสบุ๊ค ผมจึงทักไปขอโทษเธอ(อันที่จริงก็อยากคุยด้วยนั้นแหละ) หลังจากนั้นเราก็ได้คุยกัน ผมไม่รู้ว่าเผลอไปหลงรักเธอตอนไหน แต่มารู้อีกทีคือเธอโสดแล้ว เธอเป็นคนที่แปลกมากในสายตาผม เธอไม่เหมือนคนก่อนๆที่ผมเจอ อย่างที่บอกแหละครับผมรักเขามาก งานกีฬาโรงเรียน งานวันเกิด ผมก็ไปอยู่ด้วยกับเธอ ตอนเลิกเรีบนผมก็ไปหาเธอ ตอนว่างๆผมก็ไปหาเธอ เธออยากได้อะไรอยากกินอะไรผมก็ไปหามาให้ อยู่กับเธอแล้วผมมีความสุข ผมสามารถหัวเราะได้อย่างเต็มปาก ทำอะไรบ้าๆบอๆได้เหมือนอยู่กับเพื่อน ปกติผมจะไปโรงเรียนด้วยรถประจำทาง แต่รถผมมันจะหมดไวเนื่องจากบ้านอยู่ไกลจากโรงเรียน และเธอก็อยู่หอ ผมจึงพารถไปโรงเรียนเพื่อจะได้ไปรับเธอตอนเช้า ไปหาอะไรกินกันในตอนเย็นๆ ผมทำแบบนี้มา2เดือนน่าจะได้ เธอก็มีอาการเพ้อบางอย่าง เหมือนเพ้อถึงแฟนเก่า แล้วก็จริงครับ ผมถามไป ตอนนั้นเธอยังไม่ลืมแฟนเก่าเธอ เพราะวันนั้นเธอบังเอิญไปเจอเขา ตอนนั้นจุกมากแต่ก็คุยมาตลอด จนมาถึงวันนึงที่ผมพูดอะไรออกไปโดยไม่คิด เธอโกรธผมมาก ตอนนั้นเธอเลิกคุยกับผมไปพักนึง ผมก็ไปง้อที่ห้องเรียนของเธอ ผ่านไปสัปดานึงเราก็กลับมาคุยกันเหมือนเดิม ตอนนั้นผมยอมรับว่าผมจริงจังมาก แม้ผมจะจบออกไปแล้วก็ตาม แต่เธอก็มีอาการที่เธอไม่พร้อมจะคบกัน และผมก็รู้อยู่แล้วว่ามีคนทักไปคุยกับเธอมาก ผมก็ถามเธอไปตามปกติแบบที่เคยถาม ใครทักไปคุยไหม ? มีใครมาจีบป่าว ? มันอาจจะดูน่ารำคาญแต่ผมกลับหวงเธอ เธอบอกหมดครับ แต่..มีอยู่คนนึงที่เธอไม่บอกว่าคุยอยู่ด้วย เธอโกหกผมว่าไม่ได้คุยกันทั้งๆที่คุย มันยิ่งทำให้คิดมาก โกหกทำไม ? ไม่มีอะไรแล้วโกหกเพื่ออะไร ?  สิ่งที่ผมเกลียดที่สุดคือการโกหก ผมยอมรับตอนนั้นโกรธมาก เราเลิกคุยกันพักนึง แต่สุดท้ายก็กลับไปคุยอีก ผมก็ยอมเธออีก ยอมทุกอย่างจริงๆ ทั้งๆที่รู้ว่ากลับไปแล้วเธอก็ไม่ได้คุยกับผมคนเดียวผมก็ยังคิดจะกลับไป แม้มันจะเป็นความสุขทางใจเล็กๆน้อยๆก็ยังดี ดีกว่าหายไปแบบเก่า เราทะเลาะกันเรื่องคุยหลายคนเริ่มบ่อย ตอนนั้นผมอึดอัด คำที่เจ็บและจุกที่สุดที่คุยด้วยกันก็คือ "ก็สิทธิ์ของเรา เราจะคุยกับใครมันก็สิทธิ์ของเรา ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย" เป็นคำที่โคตรจี๊ดบาดหัวใจ เจ็บมาก จุกมาก แต่ผมก็ยังคุยกับเธอเหมือนเดิม ไม่เข้าใจความรู้สึกนี้เหมือนกัน ตอนที่เลิกคุยกันไปผมโคตรคิดถึงเลย เวลาเธอเพ้อมีปัญหาไม่สบายใจอยากทักไปคุยแต่ก็ไม่รู้จะอยู่ฐานะอะไร ก็อย่างว่าละครับ แค่คนคุยกันไม่มีสิทธิ์ ตอนนี้ผมเลิกคุยกับเธอไปแล้ว ไม่ใช่ผมไม่รักหรอก แต่บางทีผมว่าผมอาจจะไม่ใช่คนที่เขาต้องการก็ได้ เหมือนผมเป็นคนพยายามอยู่ฝ่ายเดียว ผมไม่เคยรักใครเหมือนเธอ ถ้าเขาต้องการเขาคงรักษาผมไว้ ไม่ปล่อยมาแบบนี้ ผมอาจจะดูงี่เง่าที่คอยถาม คอยหวง แต่ที่ทำไปก็เพราะรัก อยากกลับไปคุยกันแบบเก่า พูดแล้วก็คิดถึงเนอะ อยากระบายแต่ไม่รู้จะไประบายกับใคร หากวันนึงเธอเลิกที่จะคุยหลายคน แล้วกลับมาคุยกับผมคนเดียวได้ ผมก็พร้อมจะกลับไปอีกครั้ง แม้ใครจะมองยังไงก็ไม่สนใจ #กลับมาให้ทันตอนที่ยังรู้สึกนะ