เราเรียกร้องมากไปหรือเขาเห็นแก่ตัว??

เคยคิดนะว่าการที่2คนจะเลิกกันได้ก็มีสาเหตุจากมือที่3เป็นส่วนมาก แต่เดี๋ยวนี้เรากับไม่คิดแบบนั้นแล้ว มันคือความไม่เข้าใจกันต่างหาก ถ้า1คนอยากให้อีกคนเอาใจ แต่อีกคนกับชอบตอบกับมาเสมอว่า ฉันไม่ดีพอหรอก ฉันมันเห็นแก่ตัว ไปหาคนใหม่เถอะ มันก็ทำให้เราคิดนะ ว่าเขาอาจจะไม่รักเราแล้ว มันเป็นแบบนี้เสมอๆ จนเราเริ่มท้อ เราไม่มีสิทธิ์เรียกร้องหรือร้องขออะไรจากเขา เพราะทุกครั้งที่เราเรียกร้องไปคำตอบที่ได้จากเขาก็คือ เขาไม่ดีพอ ให้อะไรใครไม่ได้ เขาหาทุกอย่างให้คนในครอบครัวเขา แต่เราหาทุกอย่างทำทุกอย่างเพื่อตัวเขา เรามองเห็นเขาก่อนคนอื่นเสมอ แต่เขาเห็นเราคือคนสุดท้าย  
เราเรียกร้องมากไปหรือเขาเห็นแก่ตัว????