ผมอายุ38ไม่เคยมีแฟนเป็นตัวเป็นตน อย่างมากถ้ารู้สึกก็บอกสุดท้ายก็ผิดหวัง หรือแอบรักใครสักคน สักพักพอไม่มีเรื่องราวที่จะสานต่อหรือถ้าเค้ามีแฟนแล้วความรู้สึกนี้ก็หายไป แต่ทำไมพอแอบรักใครด้วยความรู้สึกจริงๆ แล้วเค้ากำลังจะแต่งงาน ผมเสียใจ ผมผิดหวัง แต่คนรอบข้าง เพื่อนผมกลับมองเป็นเรื่องไร้สาระ เรื่องเพ้อเจ้อ คือ ความรักมันต้องมีเรื่องราวมากกว่านี้ใช่ไหม ต้องคบกันหลายปี แล้วเลิก แล้วเสียใจ ถึงจะไม่เพ้อเจ้อ ไม่ไร้สาระใช่ไหม มันก็เสียใจเหมือนกันอ่ะ ไม่เข้าใจว่ะ ความรู้สึกเวลาจะรักใครมันต้องมีระยะเวลา มันต้องคบกัน ถึงจะเป็นความรักที่มีคุณค่าใช่ไหม