ชอบคนที่มีแฟนเเล้วผิดมากไหมคะ ?

ตามหัวข้อกระทู้เลย...
   เราเคยคุยกับคนหนึ่งมาเกือบปีเเต่เราไม่ได้คบกัน เพราะเราเองเราเปนคนปฏิเสธเเล้วเป็นคนเดินออกมาเอง แต่เราก็ไม่ได้ไปไหน ยังอยู่ที่เดิมตลอด คอยดูเเลกันอยู่ด้วยกันเป็นห่วงกันเสมอ แต่อย่างว่ามันเป็นความสัมพันธ์ที่ไม่แน่นอน มันก็ต้องมีคนนึงที่หายไป แต่ในความสัมพันธ์ของเรา ต่างคนต่างหายค่ะ...
เราไม่ได้ติดต่อกันไปสักพัก จนมาวันนึงเขามีแฟนค่ะ เราอึ้งมากเป็นสตั๊นไปเลย เราทำได้เเค่เสียใจ
      
            จากนั้นประมาณ 2 เดือน เรากลับมาเจอกันอีกครั้ง มันทำให้ความสัมพันธ์เรากระชับมากขึ้น ความรู้สึกดีๆเริ่มกลับมา มันมากจนไม่อยากให้เขาไปไหน แต่เราก็คิดเสมอว่าเขามีแฟนเเล้ว พยายามไม่ล้ำเส้น เราไม่เคยยุให้เขาเลิกกันนะ แต่เราเเค่รอ เราก็เคยบอกเขานะว่าจะรอจนกว่าวันที่เขาไม่มีใคร ครั้งแรกเราคิดว่ามันก็คงไม่เจ็บอะไร แต่พอถึงเวลาจริงๆเเล้ว มันรู้สึกจี๊ดๆเจ็บจริงๆเราคิดว่าเราไม่ควรรอ เราคิดว่าเราแพ้ เราชอบเขานะ ชอบมากเรามาคิดได้ตอนสายไป ไม่น่าเดินออกมาเลยในตอนนั้น...

   ตอนนี้เราคิดว่าเรากำลังจะเดินออกมาจากเขาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้คนที่เสียใจ คือเรา แต่เรายังชอบเขาอยู่ เอาจิงๆก็ไม่ใช่คนดีอะไรแอบหวังเล็กๆให้เขาเลิกกัน 5555555555555555 นางร้ายเรย เราคงทำได้เเค่แอบหวัง ว่าสักวันเราจะได้ไปยืนอยู่ตรงนั้นบ้าง ผิดมากไหมคะ ถ้าเราจะรอ?!