เหตุเกิดจากการที่เรากับเพื่อนๆ คิดทำโครงงานรับบริจาคเครื่องสำอางที่ไม่ใช้แล้ว
หรือพวกอุปกรณ์แต่งหน้าที่ไม่ได้ใช้ บริจาคเพื่อใช้แต่งหน้าศพ ซึ่งตอนแรกที่จัดทำ
โครงงานพวกเราก็คิดกันว่า เราคงต้องออกเงินกันเพื่อซื้อเครื่องสำอางมาเองแหละ
เพราะคนคงไม่มีคนมาบริจาคกันเท่าไหร่นัก ปรากฎว่าผลตอบรับดีมากๆคนบริจาคเกือบพันชิ้น
จนพวกเราตกใจมาก ไม่คิดว่าจะประสบผลสำเร็จแบบนี้ พอครบกำหนดระยะเวลานำไปบริจาค
คนที่พึ้งรู้ข่าวก็มีคนต้องการจะช่วยบริจาคอีกจำนวนมาก พวกเราเลยยืดระยะเวลารับบริจาคเพิ่มอีก
ส่วนของที่เอามาแล้วก็เลยนำไปฝากไว้ที่ห้องเพื่อนคนนึงในกลุ่ม ก่อนหน้านี้ก็มีของจำนวนนึง
ที่ทางญาติๆ จขกท ฝากมาบริจาคด้วยก็อยู่กับ จขกท เหมือนกันแต่ก็ไม่ได้มีอะไร
แต่เพื่อนคนนี้ เค้าบอกตั้งแต่เอาเครื่องสำอางพวกนี้มาที่ห้อง เพื่อนรู้สึกแปลกๆแล้วก็ขนลุก
เพราะของบางชิ้นอ่ะคนที่บริจาคเค้าระบุชื่อคนที่เค้าอยากทำบุญให้มาก็มีไง เพื่อนเลยแอบกลัว
แล้วตั้งแต่วันที่ขนมา ตอนแรกเพื่อนก็นึกว่าเพื่อนคิดไปเอง ตอนตี4ได้ยินเสียงคนมาเคาะประตูห้อง
ดัง ปัง ปัง ปัง คือปกติไม่เคยได้ยินและไม่เคยมีใครมาหาเวลานี้ เพื่อนก็คิดว่าป้ามาส่งผ้ารึเปล่าเลย
ลุกออกจากเตียงกำลังจะไปเปิดประตู พอลุงออกจากเตียงเดินไปคิดได้มองกลับมาทางหน้าต่าง
คือพระอาทิตย์ยังไม่ขึ้นเลยเปลี่ยนใจรีบเดินกลับมาที่เตียง คราวนี้เพื่อนบอกมันข่มตาไม่ลงเลย
ปลุกเมท เมทก็บอกไม่ได้ยิน เพื่อนก็เริ่มใจไม่ดีละ แต่ก็ผ่านไป คืนที่2 ก็มา ปัง ปัง ปัง แบบเดิมอีก
มาอย่างนี้ 3 - 4 วันต่อกัน ตอนแรกเพื่อนก็ไม่คิดว่าเป็นเพราะเครื่องสำอาง แต่เมื่อคืนนี้เมทเพื่อนเจอหนัก
คือเมทเหมือนจะโดนผีอำ แล้วเป็นไรไม่รู้ต้องมองกองเครื่องสำอางที่บริจาคตลอดเลย
ตอนได้ยินเราตกใจมาก เราก็บอกเห้ยอยู่กับเราก็ตั้งนานแต่เราไม่เห็นเจอไรเลยนะ คราวนี้เราเลยเล่าให้แม่ฟัง
คือเราก็คิดว่านี่เรามาทำดีทำความดีแต่ทำไมเค้าถึงมาหลอกหรือมาทวงของแบบนี้ เราก็คิดว่าเพราะเราขยายเวลา
การรับเครื่องสำอางเพิ่มหรอ แต่ทำไมเราไม่เจอ เพราะเครื่องสำอางก็เคยอยู่กับเรา คราวนี้แม่บอกไปถามเพื่อนว่า
ได้ทำอะไรกับเครื่องสำอางมั๊ย แม่เรามั่นใจมากว่าเพื่อนเราต้องทำอะไรแน่ๆ แล้วก็เป็นอย่างที่แม่เราคาดไว้ไม่มีผิด
เพื่อนเราแอบลองเครื่องสำอางแล้วเอาไปชิ้นนึง เลยคิดว่าเขาน่าจะมาทวงเอาของที่เขาสมควรจะได้คืน
นี่ก็เป็นประสบการณ์สดๆร้อนๆที่อยากจะมาแชร์กันค่ะ เป็นอุทาหรณ์ของแบบนี้ไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่ค่ะ
ที่สำคัญ ของบริจาคขึ้นชื่อก็รู้อยู่แล้วว่าจิตของผู้ให้เค้าไม่ได้ตั้งใจจะให้เราเว้นแต่เค้าจะบริจาคให้เรา
ดังนั้นเราก็ไม่ควรไปเอาของที่เขาตั้งใจจะให้คนอื่น ถือเป็นเหมือนเราจะไปเอาของที่เขาจะทำบุญ
เพระาบริจาคก็เหมือนการทำบุญอย่างนึง เราคิดอย่างนี้นะไม่รู้เหมือนกันว่าคนอื่นจะคิดยังไง
แต่เรื่องนี้ก็คงทำให้เพื่อนเราจำและเข็ดไปอีกนานค่ะ
เหตุเกิดจากการขโมยของรับบริจาคเพื่อแต่งหน้าศพ
หรือพวกอุปกรณ์แต่งหน้าที่ไม่ได้ใช้ บริจาคเพื่อใช้แต่งหน้าศพ ซึ่งตอนแรกที่จัดทำ
โครงงานพวกเราก็คิดกันว่า เราคงต้องออกเงินกันเพื่อซื้อเครื่องสำอางมาเองแหละ
เพราะคนคงไม่มีคนมาบริจาคกันเท่าไหร่นัก ปรากฎว่าผลตอบรับดีมากๆคนบริจาคเกือบพันชิ้น
จนพวกเราตกใจมาก ไม่คิดว่าจะประสบผลสำเร็จแบบนี้ พอครบกำหนดระยะเวลานำไปบริจาค
คนที่พึ้งรู้ข่าวก็มีคนต้องการจะช่วยบริจาคอีกจำนวนมาก พวกเราเลยยืดระยะเวลารับบริจาคเพิ่มอีก
ส่วนของที่เอามาแล้วก็เลยนำไปฝากไว้ที่ห้องเพื่อนคนนึงในกลุ่ม ก่อนหน้านี้ก็มีของจำนวนนึง
ที่ทางญาติๆ จขกท ฝากมาบริจาคด้วยก็อยู่กับ จขกท เหมือนกันแต่ก็ไม่ได้มีอะไร
แต่เพื่อนคนนี้ เค้าบอกตั้งแต่เอาเครื่องสำอางพวกนี้มาที่ห้อง เพื่อนรู้สึกแปลกๆแล้วก็ขนลุก
เพราะของบางชิ้นอ่ะคนที่บริจาคเค้าระบุชื่อคนที่เค้าอยากทำบุญให้มาก็มีไง เพื่อนเลยแอบกลัว
แล้วตั้งแต่วันที่ขนมา ตอนแรกเพื่อนก็นึกว่าเพื่อนคิดไปเอง ตอนตี4ได้ยินเสียงคนมาเคาะประตูห้อง
ดัง ปัง ปัง ปัง คือปกติไม่เคยได้ยินและไม่เคยมีใครมาหาเวลานี้ เพื่อนก็คิดว่าป้ามาส่งผ้ารึเปล่าเลย
ลุกออกจากเตียงกำลังจะไปเปิดประตู พอลุงออกจากเตียงเดินไปคิดได้มองกลับมาทางหน้าต่าง
คือพระอาทิตย์ยังไม่ขึ้นเลยเปลี่ยนใจรีบเดินกลับมาที่เตียง คราวนี้เพื่อนบอกมันข่มตาไม่ลงเลย
ปลุกเมท เมทก็บอกไม่ได้ยิน เพื่อนก็เริ่มใจไม่ดีละ แต่ก็ผ่านไป คืนที่2 ก็มา ปัง ปัง ปัง แบบเดิมอีก
มาอย่างนี้ 3 - 4 วันต่อกัน ตอนแรกเพื่อนก็ไม่คิดว่าเป็นเพราะเครื่องสำอาง แต่เมื่อคืนนี้เมทเพื่อนเจอหนัก
คือเมทเหมือนจะโดนผีอำ แล้วเป็นไรไม่รู้ต้องมองกองเครื่องสำอางที่บริจาคตลอดเลย
ตอนได้ยินเราตกใจมาก เราก็บอกเห้ยอยู่กับเราก็ตั้งนานแต่เราไม่เห็นเจอไรเลยนะ คราวนี้เราเลยเล่าให้แม่ฟัง
คือเราก็คิดว่านี่เรามาทำดีทำความดีแต่ทำไมเค้าถึงมาหลอกหรือมาทวงของแบบนี้ เราก็คิดว่าเพราะเราขยายเวลา
การรับเครื่องสำอางเพิ่มหรอ แต่ทำไมเราไม่เจอ เพราะเครื่องสำอางก็เคยอยู่กับเรา คราวนี้แม่บอกไปถามเพื่อนว่า
ได้ทำอะไรกับเครื่องสำอางมั๊ย แม่เรามั่นใจมากว่าเพื่อนเราต้องทำอะไรแน่ๆ แล้วก็เป็นอย่างที่แม่เราคาดไว้ไม่มีผิด
เพื่อนเราแอบลองเครื่องสำอางแล้วเอาไปชิ้นนึง เลยคิดว่าเขาน่าจะมาทวงเอาของที่เขาสมควรจะได้คืน
นี่ก็เป็นประสบการณ์สดๆร้อนๆที่อยากจะมาแชร์กันค่ะ เป็นอุทาหรณ์ของแบบนี้ไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่ค่ะ
ที่สำคัญ ของบริจาคขึ้นชื่อก็รู้อยู่แล้วว่าจิตของผู้ให้เค้าไม่ได้ตั้งใจจะให้เราเว้นแต่เค้าจะบริจาคให้เรา
ดังนั้นเราก็ไม่ควรไปเอาของที่เขาตั้งใจจะให้คนอื่น ถือเป็นเหมือนเราจะไปเอาของที่เขาจะทำบุญ
เพระาบริจาคก็เหมือนการทำบุญอย่างนึง เราคิดอย่างนี้นะไม่รู้เหมือนกันว่าคนอื่นจะคิดยังไง
แต่เรื่องนี้ก็คงทำให้เพื่อนเราจำและเข็ดไปอีกนานค่ะ