กระทู้นี้ ..... ผมเขียนขึ้นมาเป็นการแบ่งปันประสบการณ์นะครับ หลายคนอาจถามว่าทำไมไม่เขียนเป็นรีวิวเหมือนทริปเก่าๆที่ไปมา บอกเลยว่าทริปนี้ผมไม่มีอารมณ์ถ่ายรูปตั้งแต่วันแรกเลยครับ แค่เอาตัวเองไปถึงวังเวียงได้ก็ดีแค่ไหนแล้ว ขอเริ่มเลยนะครับ
วันที่ 19 Nov 15
- ตี 4 หยิบกระเป๋ากล้อง กระเป๋าเสื้อผ้าออกจากบ้าน ไปขึ้นเครื่อง ตอนนี้ทุกอย่างก็ยังปกติ ลั้ลลากับสนมาชิกว่าจะได้ไปเที่ยว เช็คอินปกติ ได้เวลาก็ไปขึ้นเครื่อง ตามปกติ
- เครื่องกำลังจะขึ้น ก็ปิดโทรศัพท์ เปิดเป๋ากล้องจะเอาใบ ขาออกประเทศมาเขียนรอไว้เวลาข้ามด่านจะได้เร็วๆ เปิดกระเป๋ากล้องใบ ตม.6 อยู่ที่เดิม แต่พาสปอร์ตไม่อยู่ สมองตื้อไปเลยครับทำอะไรไม่ถูก ประตูเครื่องบินก็ปิดุแล้ว ล้อก็กำลังจะหมุน ยอมรับเลยว่าตอนนั้นอยากร้องไห้ออกมามากๆ คืนก่อนเดินทางเตื่อนคนอื่นอย่างดีว่าอย่าลืมพาสปอร์ต แต่สุดท้ายตัวเองลืมเอง
- ทริปนี้เป็นคนนำทริปเองด้วย สมาชิกที่ไปด้วยก็ยังไม่เคยมีใครไปวังเวียงเลยสักคน แต่ดีตรงที่มีเพื่อน 1 คนที่เที่ยวต่างประเทศคนเดียวได้ น่าจะตัดสินใจทุกอย่างแทนได้ เลยฝากสมาชิกทุกคนให้เพื่อนพาไปวังเวียงแทน แล้วค่อยหาทางตามไปเจอที่วังเวียง
- หลังจากที่ส่งเพื่อนกับสมาชิกให้ออกจากสนามบินไปลุยวังเวียงกันก่อนแล้ว ก็ได้เวลาที่ผมต้องจัดการกับปัญหาที่ตัวเองสร้างขึ้น สติมาปัญญาเกิดสิ่งแรกที่ผมทำคือ ติดต่อเคาน์เตอร์ของสนามบินสอบถามว่ากรณีแบบนี้ผมจะทำอย่างไรได้บ้าง จนท.ของสนามบินอุดรดีมากๆเลยครับให้ความช่วยเหลือนักท่องเที่ยวได้อย่างดี จนท.สนามบินอุดรบอกให้ผมลอองโทรเช็คกับทาง ด่านหนองคายว่ากรณีแบบนี้จะทำอย่างไรได้บ้าง พร้อมให้เบอร์โทรมาทั้งเบอร์ด่านหนองคาย เบอร์หนังสือเดินทางที่อุดร และแนะนำว่าให้ติดต่อให้คนที่ กทม.ส่งพาสปอร์ตมากับทางคาร์โก้ของนกแอร์ ตอนที่ผมไปสอบถามพึ่งจะ 7 โมงครึ่ง จนท.บอกว่าถ้าส่งมาทันรอบ 10 โมงก็น่าจะมาถึงประมมาณเที่ยง น่าจะไปทันรถไปวังเวียงเที่ยวสุดท้าย
- ได้ข้อมูลมาปุ๊บ จะรออะไรละครับ ก็โทรไปที่ด่านหนองคายก่อนเลยว่ากรณีแบบนี้จะต้องทำยังงัย แต่ผมก็ทำใจไว้แล้วแหละว่า คงไม่มีวิธีอื่นช่วยเหลือ เพราะมันผิดกฎหมายของทางลาว แต่ที่โทรไปก็เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีทางช่วยแล้วจริงๆ
- พอรู้แล้วว่าถ้าทำใบผ่านแดนข้ามไปกก็อยู่เวียงจันทร์ ได้แค่ 3 วัน เข้าไปลึกกว่านั้นไม่ได้ ผมก็ต้องใช้ตัวช่วยสุดท้าย โทรปลุกพ่อซิครับ ให้พาสปอร์ตมาให้ทางคาร์โก้ของนกแอร์ตามที่ จนท.สนามบินแนะนำแบบด่วนที่สุด
- พ่อไปถึงคาร์โก้ของนกแอร์ตอน 9 โมงก็โทรมาให้ผมคุยกับ จนท.คาร์ดก้ของนกแอร์ สรุปว่าพาสปอร์ตผมมากับเครื่องเที่ยว 10 โมงไม่ได้ เพราะปิดรับไปแล้ว พาสปอร์ตจะมาได้กับเครื่องรอบเที่ยง ซึ่งจะมาถึงอุดรตอน 13.30 ไปรับของได้ตอน 14.00 น.
- หลังจากจัดการตัวเองเรื่องพาสปอร์ตเรียบร้อยก็ออกไปดูหนังรอเวลาที่เซ็นทรัลอุดร ตอนนี้ก็ยังชิลล์ใจเย็นได้อยู่ คิดว่าน่าจะตามไปวังเวียงทันตอนค่ำๆ พอบ่ายโมงครึ่งกลับมาสนามบิน ต้องเรียกว่าวันซวยของแท้ครับ นกแอร์ไฟท์เที่ยงดีเลย์ไปอีก 20 นาที สุดท้ายได้พาสปอร์ตเกือบบ่าย 3
- ความมั่นใจเป็นอันพังทลาย โทรถามเพื่อนเรื่องรถไปวังเวียง เพื่อนบอกรถรอบสุดท้ายมีบ่าย 2 แต่ผมได้พาสปอร์ตบ่าย 3 รถตู้จากสนามบินไปด่านก็มีรอบ 16.00 น. ตอนนั้นยอมรับเลยครับว่าในใจคิดว่าแผนทุกอย่างพังหมดแล้ว เป็นห่วงกรุ๊ปที่อยู่วังเวียงกันแล้วว่าจะเที่ยวกันยังงัยถ้าไม่มีเรา สุดท้ายโทรคุยกับเพื่อนที่พาสมาชิกไปก่อนว่าคงตามไปไม่ได้แล้วไม่มีรถ ถ้าตามไปตอนเช้าอีกวันก็ไปถึงเย็น นอนคืนเดียวกลับมาเวียงจันทร์แล้ว คงรอเจอกรุ๊ปที่เวียงจันทร์เลย
- เคลียชีวิตตัวเองเสร็จก็ออกจาสนามบินอุดรแบบเฟลสุดๆ นั่ง Taxi สนามบินให้พาเข้าเมืองหาโรงแรมนอน เที่ยวอุดรรอกรุ๊ป พี่ Taxi คงเห็นผมเดินวุ่นวายในสนามบินมาตั้งแต่เช้า ก็คุยกันเรือ่งวันนี้ที่ลืมพาส กับตามเพื่อนไปไม่ได้เพราะไม่มีรถ
พี่ Taxi ก็พูดว่า "อุดรในเมืองไม่ค่อยมีอะไรเที่ยวนะ ในเมื่อได้พาสปอร์ตมาแล้ว รอมาทั้งวันแล้วจะมาติดอยู่ทำไมที่อุดร ข้ามด่านไปเวียงจันทร์เลย ลุยไปก่อน เคยได้ยินมาว่ามีรถไปหลวงพระบางตอน 2 ทุ่ม ถ้าไปทันก็ลองคุยกับคนขับรถดูว่าจะจอดให้ลงวังเวียงได้ไหม ถ้าไม่ได้ก็ไปเที่ยวหลวงพระบางเลยแล้วค่อยกลับมาหาเพื่อนที่เวียงจันทร์ก้ได้ แต่ถ้าไม่มีรถจริงๆก็หาที่นอนเวียงจันทร์เอา"
พี่ Taxi ไม่แค่พูด แต่จัดการเอาผมมาส่งที่ บขส.เรียบร้อยเลย มาถึงบขส.เกือบ 16.00 น. ก็คิดตามที่พี่ Taxi เค้าบอกนะว่า "มันก็จริง ไหนๆก็มาแล้วลุยต่อไปเลยก็ไม่มีอะไรจะเสีย"
- ก็จัดแจงซื้อตั๋ว อุดร-เวียงจันทร์ รอบ 16.30 น. รถออกจริง 17.00 น. ตอนที่นั่งในรถก็โทรบอกเพื่อนว่าจะลองไปวิธีนี้ดูให้เตรียม standby รอไว้ก่อนไม่เกิน 3 ทุ่มน่าจะรู้ว่าเอาตัวไปได้ถึงไหม เพื่อความแน่ใจว่าจะมีรถไปถึงไหน ตอนที่ข้ามด่านจากไทยไปลาว ผมใช้พาสปอร์ตก็เลยเร็ว ข้ามมาได้เป็นคนแรกๆ ก้ไปคุยกับคนขับรถว่าถ้าผมจะหารถไปวังเวียงตอนนี้จะมีทางไปได้ไหม คนขับรถบอกว่ามีรถไปหลวงพระบาง สามารถขอลงที่วังเวียงได้พอรู้แบบนี้กำลังใจผมกลับมาแล้ว มั่นใจแล้วว่าคืนนี้เอาตัวเองไปนอนที่วังเวียงได้แน่ๆ แต่คนขับรถบอกว่าพอไปถึง บขส.ตลาดเช้าได้พี่ต้องรีบ เหมาตุ๊กๆให้ไปส่งที่ บขส.สายเหนือด่วนที่สุดถึงจะทัน
- รถไปจอดที่เวียงจันทร์ ประมาณทุ่มตรง ก็ไปติดต่อตุ๊กๆให้ไปส่ง บขส.สายเหนือเพื่อไปให้ทันรถหลวงพระบาง ตุ๊กๆจัดการซิ่งให้เต็มที่ แถมยังเป็นคนไปจัดการฝากผมกับรถที่จะไปหลวงพระบางให้เป็นอย่างดี จัดแจงเรื่องตั๋ว เรื่องจุดลงรถให้หมด สรุปมาถึงบขส.สายเหนือ ทุ่ม 25 รถจะออกตอนทุ่มครึ่งเกือบไม่ทัน แต่เจอค่าเหมาตุ๊กๆไปคนเดียว 800 เวลานั้นคิดไม่ทันแล้วครับว่าเจอฟันไหม เงิน 800 กับการเอาตัวเองไปให้ถึงวังเวียงได้ภายในคืนนั้นแบบทำให้กรุ๊ปที่ไปก่อนรู้สึกดีว่าเราไม่ได้ทิ้งให้เค้าผจญภัยกันเองในทริปที่เราเป็นคนต้นคิดผมว่าคุ้ม
- สรุปรถออกจากเวียงจันทร์ 19.30 จอดซ่อมกลางทางแป๊บหนึ่งพาผมไปถึงวังเวียงตอนเที่ยงคืนพอดีเป๊ะ
20 ชั่วโมงกับการเดินทางจาก กทม.ไปวังเวียง ...... กับประสบการณ์ที่จำไม่ลืม
ทำไมทริปนี้พาสปอร์ตผมถึงไม่อยู่ที่เดิมที่มันเคยอยู่ มันออกจากกระเป๋ากล้องไปได้ยังงัย
ปีที่แล้ว 2014 ผมมีทริปต่างประเทสหลายทริปก็จะเอาพาสปอร์ตใส่ไว้ในกระเป๋ากล้องตลอด แต่ปีนี้มีแค่ทริปเกาหลีตอนเดือนมีนา ที่เหลือในประเทศล้วนๆ ด้วยความที่กลัวหายก็เลยเอาออกจากกระเป่ากล้องไปเก็บไว้ในตู้ ...... ด้วยความเคยชิน เช้ามาหยิบเป้ กับกระเป๋ากล้องได้ก็ออกเลย จนลืมไปว่าตัวเองเอาพาสปอร์ตออกไปเก็บไว้ที่อื่นแล้ว
***** เตือนเพื่อนๆ สมาชิกทุกคนนะครับ ก่อนออกเดินทางตรวจสอบทุกอย่างให้เรียบร้อยว่าเราเตรียมครบหมดแล้ว อย่ามั่นใจว่าของทุกอย่างจะอยู่ที่เดิมเสมอ *****
อาจมีคนถามว่าทริปนี้ทำไมผมไม่เขียนเป้นรีวิวเหมือนทุกทริปที่ผ่านมา ...... บอกเลยว่าทริปนี้ผมไม่รู้จะเล่าเรื่องออกมาเป็นรีวิวได้ในทิศทางไหน รูปวันแรกก็ไม่ได้ถ่าย อารมณ์คิดแค่จะเอาตัวเองไปได้ถึงไหนมากกว่า เลยแวะมาเขียนให้อ่านเผื่อใครเจอปัญหาแบบผมจะได้มีแนวทางในการจัดการชีวิตตัวเอง
ใน Spoil โปรโมทเพจกับกรุ๊ปเฟสของผมนะครับ ..... ใครสนใจก็ตามมาได้นะครับ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้สำหรับเพื่อนๆคนไหน ที่ชอบแนวทางการท่องเที่ยวแบบประหยัด สามารถเข้ามาแบ่งปันข้อมูลกันได้นะครับ https://www.facebook.com/LifeIsAJourney81
หรือเพื่อนๆคนไหนที่เที่ยวคนเดียว ก็แวะมาพูดคุยทักทายกับเพื่อนๆที่ชื่นชอบการเดินทางคนเดียวได้ที่กรุ๊ปคนเดียวก็เที่ยวได้นะครับ
https://www.facebook.com/groups/1562771927291386/ 
วังเวียง ..... ลืมพาสปอร์ต ไม่ทันรถเวียงจันทร์-วังเวียงเที่ยวสุดท้าย T-T..... สุดท้ายก็ไปถึง 20 ชั่วโมง
วันที่ 19 Nov 15
- ตี 4 หยิบกระเป๋ากล้อง กระเป๋าเสื้อผ้าออกจากบ้าน ไปขึ้นเครื่อง ตอนนี้ทุกอย่างก็ยังปกติ ลั้ลลากับสนมาชิกว่าจะได้ไปเที่ยว เช็คอินปกติ ได้เวลาก็ไปขึ้นเครื่อง ตามปกติ
- เครื่องกำลังจะขึ้น ก็ปิดโทรศัพท์ เปิดเป๋ากล้องจะเอาใบ ขาออกประเทศมาเขียนรอไว้เวลาข้ามด่านจะได้เร็วๆ เปิดกระเป๋ากล้องใบ ตม.6 อยู่ที่เดิม แต่พาสปอร์ตไม่อยู่ สมองตื้อไปเลยครับทำอะไรไม่ถูก ประตูเครื่องบินก็ปิดุแล้ว ล้อก็กำลังจะหมุน ยอมรับเลยว่าตอนนั้นอยากร้องไห้ออกมามากๆ คืนก่อนเดินทางเตื่อนคนอื่นอย่างดีว่าอย่าลืมพาสปอร์ต แต่สุดท้ายตัวเองลืมเอง
- ทริปนี้เป็นคนนำทริปเองด้วย สมาชิกที่ไปด้วยก็ยังไม่เคยมีใครไปวังเวียงเลยสักคน แต่ดีตรงที่มีเพื่อน 1 คนที่เที่ยวต่างประเทศคนเดียวได้ น่าจะตัดสินใจทุกอย่างแทนได้ เลยฝากสมาชิกทุกคนให้เพื่อนพาไปวังเวียงแทน แล้วค่อยหาทางตามไปเจอที่วังเวียง
- หลังจากที่ส่งเพื่อนกับสมาชิกให้ออกจากสนามบินไปลุยวังเวียงกันก่อนแล้ว ก็ได้เวลาที่ผมต้องจัดการกับปัญหาที่ตัวเองสร้างขึ้น สติมาปัญญาเกิดสิ่งแรกที่ผมทำคือ ติดต่อเคาน์เตอร์ของสนามบินสอบถามว่ากรณีแบบนี้ผมจะทำอย่างไรได้บ้าง จนท.ของสนามบินอุดรดีมากๆเลยครับให้ความช่วยเหลือนักท่องเที่ยวได้อย่างดี จนท.สนามบินอุดรบอกให้ผมลอองโทรเช็คกับทาง ด่านหนองคายว่ากรณีแบบนี้จะทำอย่างไรได้บ้าง พร้อมให้เบอร์โทรมาทั้งเบอร์ด่านหนองคาย เบอร์หนังสือเดินทางที่อุดร และแนะนำว่าให้ติดต่อให้คนที่ กทม.ส่งพาสปอร์ตมากับทางคาร์โก้ของนกแอร์ ตอนที่ผมไปสอบถามพึ่งจะ 7 โมงครึ่ง จนท.บอกว่าถ้าส่งมาทันรอบ 10 โมงก็น่าจะมาถึงประมมาณเที่ยง น่าจะไปทันรถไปวังเวียงเที่ยวสุดท้าย
- ได้ข้อมูลมาปุ๊บ จะรออะไรละครับ ก็โทรไปที่ด่านหนองคายก่อนเลยว่ากรณีแบบนี้จะต้องทำยังงัย แต่ผมก็ทำใจไว้แล้วแหละว่า คงไม่มีวิธีอื่นช่วยเหลือ เพราะมันผิดกฎหมายของทางลาว แต่ที่โทรไปก็เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีทางช่วยแล้วจริงๆ
- พอรู้แล้วว่าถ้าทำใบผ่านแดนข้ามไปกก็อยู่เวียงจันทร์ ได้แค่ 3 วัน เข้าไปลึกกว่านั้นไม่ได้ ผมก็ต้องใช้ตัวช่วยสุดท้าย โทรปลุกพ่อซิครับ ให้พาสปอร์ตมาให้ทางคาร์โก้ของนกแอร์ตามที่ จนท.สนามบินแนะนำแบบด่วนที่สุด
- พ่อไปถึงคาร์โก้ของนกแอร์ตอน 9 โมงก็โทรมาให้ผมคุยกับ จนท.คาร์ดก้ของนกแอร์ สรุปว่าพาสปอร์ตผมมากับเครื่องเที่ยว 10 โมงไม่ได้ เพราะปิดรับไปแล้ว พาสปอร์ตจะมาได้กับเครื่องรอบเที่ยง ซึ่งจะมาถึงอุดรตอน 13.30 ไปรับของได้ตอน 14.00 น.
- หลังจากจัดการตัวเองเรื่องพาสปอร์ตเรียบร้อยก็ออกไปดูหนังรอเวลาที่เซ็นทรัลอุดร ตอนนี้ก็ยังชิลล์ใจเย็นได้อยู่ คิดว่าน่าจะตามไปวังเวียงทันตอนค่ำๆ พอบ่ายโมงครึ่งกลับมาสนามบิน ต้องเรียกว่าวันซวยของแท้ครับ นกแอร์ไฟท์เที่ยงดีเลย์ไปอีก 20 นาที สุดท้ายได้พาสปอร์ตเกือบบ่าย 3
- ความมั่นใจเป็นอันพังทลาย โทรถามเพื่อนเรื่องรถไปวังเวียง เพื่อนบอกรถรอบสุดท้ายมีบ่าย 2 แต่ผมได้พาสปอร์ตบ่าย 3 รถตู้จากสนามบินไปด่านก็มีรอบ 16.00 น. ตอนนั้นยอมรับเลยครับว่าในใจคิดว่าแผนทุกอย่างพังหมดแล้ว เป็นห่วงกรุ๊ปที่อยู่วังเวียงกันแล้วว่าจะเที่ยวกันยังงัยถ้าไม่มีเรา สุดท้ายโทรคุยกับเพื่อนที่พาสมาชิกไปก่อนว่าคงตามไปไม่ได้แล้วไม่มีรถ ถ้าตามไปตอนเช้าอีกวันก็ไปถึงเย็น นอนคืนเดียวกลับมาเวียงจันทร์แล้ว คงรอเจอกรุ๊ปที่เวียงจันทร์เลย
- เคลียชีวิตตัวเองเสร็จก็ออกจาสนามบินอุดรแบบเฟลสุดๆ นั่ง Taxi สนามบินให้พาเข้าเมืองหาโรงแรมนอน เที่ยวอุดรรอกรุ๊ป พี่ Taxi คงเห็นผมเดินวุ่นวายในสนามบินมาตั้งแต่เช้า ก็คุยกันเรือ่งวันนี้ที่ลืมพาส กับตามเพื่อนไปไม่ได้เพราะไม่มีรถ
พี่ Taxi ก็พูดว่า "อุดรในเมืองไม่ค่อยมีอะไรเที่ยวนะ ในเมื่อได้พาสปอร์ตมาแล้ว รอมาทั้งวันแล้วจะมาติดอยู่ทำไมที่อุดร ข้ามด่านไปเวียงจันทร์เลย ลุยไปก่อน เคยได้ยินมาว่ามีรถไปหลวงพระบางตอน 2 ทุ่ม ถ้าไปทันก็ลองคุยกับคนขับรถดูว่าจะจอดให้ลงวังเวียงได้ไหม ถ้าไม่ได้ก็ไปเที่ยวหลวงพระบางเลยแล้วค่อยกลับมาหาเพื่อนที่เวียงจันทร์ก้ได้ แต่ถ้าไม่มีรถจริงๆก็หาที่นอนเวียงจันทร์เอา"
พี่ Taxi ไม่แค่พูด แต่จัดการเอาผมมาส่งที่ บขส.เรียบร้อยเลย มาถึงบขส.เกือบ 16.00 น. ก็คิดตามที่พี่ Taxi เค้าบอกนะว่า "มันก็จริง ไหนๆก็มาแล้วลุยต่อไปเลยก็ไม่มีอะไรจะเสีย"
- ก็จัดแจงซื้อตั๋ว อุดร-เวียงจันทร์ รอบ 16.30 น. รถออกจริง 17.00 น. ตอนที่นั่งในรถก็โทรบอกเพื่อนว่าจะลองไปวิธีนี้ดูให้เตรียม standby รอไว้ก่อนไม่เกิน 3 ทุ่มน่าจะรู้ว่าเอาตัวไปได้ถึงไหม เพื่อความแน่ใจว่าจะมีรถไปถึงไหน ตอนที่ข้ามด่านจากไทยไปลาว ผมใช้พาสปอร์ตก็เลยเร็ว ข้ามมาได้เป็นคนแรกๆ ก้ไปคุยกับคนขับรถว่าถ้าผมจะหารถไปวังเวียงตอนนี้จะมีทางไปได้ไหม คนขับรถบอกว่ามีรถไปหลวงพระบาง สามารถขอลงที่วังเวียงได้พอรู้แบบนี้กำลังใจผมกลับมาแล้ว มั่นใจแล้วว่าคืนนี้เอาตัวเองไปนอนที่วังเวียงได้แน่ๆ แต่คนขับรถบอกว่าพอไปถึง บขส.ตลาดเช้าได้พี่ต้องรีบ เหมาตุ๊กๆให้ไปส่งที่ บขส.สายเหนือด่วนที่สุดถึงจะทัน
- รถไปจอดที่เวียงจันทร์ ประมาณทุ่มตรง ก็ไปติดต่อตุ๊กๆให้ไปส่ง บขส.สายเหนือเพื่อไปให้ทันรถหลวงพระบาง ตุ๊กๆจัดการซิ่งให้เต็มที่ แถมยังเป็นคนไปจัดการฝากผมกับรถที่จะไปหลวงพระบางให้เป็นอย่างดี จัดแจงเรื่องตั๋ว เรื่องจุดลงรถให้หมด สรุปมาถึงบขส.สายเหนือ ทุ่ม 25 รถจะออกตอนทุ่มครึ่งเกือบไม่ทัน แต่เจอค่าเหมาตุ๊กๆไปคนเดียว 800 เวลานั้นคิดไม่ทันแล้วครับว่าเจอฟันไหม เงิน 800 กับการเอาตัวเองไปให้ถึงวังเวียงได้ภายในคืนนั้นแบบทำให้กรุ๊ปที่ไปก่อนรู้สึกดีว่าเราไม่ได้ทิ้งให้เค้าผจญภัยกันเองในทริปที่เราเป็นคนต้นคิดผมว่าคุ้ม
- สรุปรถออกจากเวียงจันทร์ 19.30 จอดซ่อมกลางทางแป๊บหนึ่งพาผมไปถึงวังเวียงตอนเที่ยงคืนพอดีเป๊ะ
20 ชั่วโมงกับการเดินทางจาก กทม.ไปวังเวียง ...... กับประสบการณ์ที่จำไม่ลืม
ทำไมทริปนี้พาสปอร์ตผมถึงไม่อยู่ที่เดิมที่มันเคยอยู่ มันออกจากกระเป๋ากล้องไปได้ยังงัย
ปีที่แล้ว 2014 ผมมีทริปต่างประเทสหลายทริปก็จะเอาพาสปอร์ตใส่ไว้ในกระเป๋ากล้องตลอด แต่ปีนี้มีแค่ทริปเกาหลีตอนเดือนมีนา ที่เหลือในประเทศล้วนๆ ด้วยความที่กลัวหายก็เลยเอาออกจากกระเป่ากล้องไปเก็บไว้ในตู้ ...... ด้วยความเคยชิน เช้ามาหยิบเป้ กับกระเป๋ากล้องได้ก็ออกเลย จนลืมไปว่าตัวเองเอาพาสปอร์ตออกไปเก็บไว้ที่อื่นแล้ว
***** เตือนเพื่อนๆ สมาชิกทุกคนนะครับ ก่อนออกเดินทางตรวจสอบทุกอย่างให้เรียบร้อยว่าเราเตรียมครบหมดแล้ว อย่ามั่นใจว่าของทุกอย่างจะอยู่ที่เดิมเสมอ *****
อาจมีคนถามว่าทริปนี้ทำไมผมไม่เขียนเป้นรีวิวเหมือนทุกทริปที่ผ่านมา ...... บอกเลยว่าทริปนี้ผมไม่รู้จะเล่าเรื่องออกมาเป็นรีวิวได้ในทิศทางไหน รูปวันแรกก็ไม่ได้ถ่าย อารมณ์คิดแค่จะเอาตัวเองไปได้ถึงไหนมากกว่า เลยแวะมาเขียนให้อ่านเผื่อใครเจอปัญหาแบบผมจะได้มีแนวทางในการจัดการชีวิตตัวเอง
ใน Spoil โปรโมทเพจกับกรุ๊ปเฟสของผมนะครับ ..... ใครสนใจก็ตามมาได้นะครับ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้