ครอบครัวเรามีพี่น้องหลายคน ทุกคนอายุ 30 กว่าแล้ว แม่ไม่ชอบให้ลูกๆ มีแฟน เมื่อไหร่ที่ลูกคนไหนมีแฟนก็เหมือนต้องห่างจากแม่เพราะท่านไม่ชอบ และแม่ก็จะสนิทกับลูกคนที่ยังโสดมากกว่าคนที่มีแฟน (แต่ตอนที่ลูกคนนั้นมีแฟนก็ต้องห่างออกไปเหมือนกัน โชคดีที่ลูกๆ ไม่เคยมีแฟนพร้อมกัน) เราพยายามเข้าหา เอาใจท่าน ท่านก็จะทำหน้าตึง ไม่ยิ้มแย้ม ใช้คำพูดห่างเหิน จนรู้สึกอึดอัด เราเข้าใจท่านนะ แต่เราก็เครียดเหมือนกัน ไม่มีลูกคนไหนอยากทำให้แม่ไม่พอใจหรอก มีครอบครัวไหนเป็นแบบนี้บ้างมั๊ย? เราควรทำอย่างไรดี?
เคยรู้สึกว่าตัวเองเป็น "คนอื่น" ในครอบครัวของตัวเองมั๊ย?