สวัสดีค่ะ^^
ก่อนอื่นขอแนะนำตัวว่าเราชื่อ “รัก” เป็นสาวโสดวัยสามสิบกว่าๆ ไม่ระบุว่าเท่าไหร่นะคะ เป็นสมาชิกพันทิพมาก็เนิ่นนาน ตั้งกระทู้บ้างนานๆ ครั้ง จนระยะหลังเปลี่ยนมาเป็นผู้อ่านแทนเสียเป็นส่วนใหญ่
ที่ตั้งหัวข้อกระทู้ว่า “ใครที่ตามหาหัวใจและแรงบันดาลใจให้มาทางนี้” ก็เพราะว่า!!!!
รักคิดว่ารักมีให้ค่ะ...555+ อย่าเพิ่งตกใจไป รักไม่ได้มาขายอะไรทั้งนั้นนะคะ แค่อยากมาแบ่งปันรอยยิ้มเท่านั้น เริ่มเลยดีกว่า
เมื่อเช้าตื่นมาคุณตั้งใจจะทำอะไรเป็นอย่างแรกคะ?
โห...ใครจะมานั่งนึกล่ะ นั่นคือคำตอบของคุณใช่ไหม...แต่ถ้าคุณตั้งเป้าหมายไว้ก่อนตั้งแต่ลืมตาตื่น คุณจะทำให้ชีวิตทั้งวันนี้มีเป้าหมายก็ได้นะคะ มีตัวอย่างง่ายๆ ให้อ่าน
เมื่อเจ็ดปีก่อน...รักติดหนี้เพื่อนอยู่ 30,000 บาท เป็นหนี้ที่รักก่อขึ้นเพราะความฟุ่มเฟือย บวกกับตอนนั้นติดแฟนมาก...ก ไก่ ล้านตัว มีเงินก็ทุ่มไปกับเขาหมด เรียกได้ว่าหน้ามืดตามัว...อย่าถามว่าตอนจบเป็นอย่างไรกับแฟนคนนั้น เพราะตอนนี้รักโสดค่ะ 5555+
แต่หนี้มันไม่จบด้วยสิค่ะ!!! ทำยังไงล่ะ จะเป็นพวกไม่มีไม่หนีไม่จ่ายมันก็หน้าด้านไปหน่อย
รักใช้วิธีอย่างที่บอกไปตอนแรกค่ะ ตั้งเป้าหมายตอนเช้าที่ตื่น...ทุกวันรักต้องเก็บเงินเข้ากระปุก 100 บาท ครบหนึ่งเดือนจะมีเงิน 3000 บาท พอ 10 เดือน จะใช้หนี้ได้!!! ออ...รักติดหนี้เพื่อน 5 คนโดยประมาณ
แรกสุด เราใช้ความจริงใจนี่ล่ะ บอกเพื่อนตรงๆ ทีละคนว่าเราเป็นหนี้ใครบ้าง แล้วขอใช้หนี้ใครก่อน...ตอนนั้นเป้าหมายประจำปี 2551 คือปลอดหนี้!!!
และเมื่อจากเป้าหมายประจำวันกลายเป็นเป้าหมายประจำปี มันยิ่งดูยิ่งใหญ่ขึ้นใช่ไหมคะ
สิ่งที่ยากที่สุดในจุดนี้คือ “วินัย” จ้า (ไม่ใช่วินัย ไกรบุตรนะคะ...ใครเกิดทันแม่นาคยุคนั้นคงจำได้) กลับมาที่เรื่องของเรากันดีกว่า...เมื่อมีเงินอยู่ในมือหัวใจยิ่งสั่น แต่เราต้องอดทน กัดฟันท่องไว้ว่ามันไม่ใช่ของเรา มันคือเงินคนอื่น
เล่าข้ามมาที่สิ้นปีเลยนะคะ...และในที่สุด สิ้นปี 2551 เราก็ทำมันสำเร็จ!!! คือ ปลอดหนี้ทุกอย่าง!!!
แต่ต้องยอมรับว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยกับสิ่งที่เรียกว่าความอดทน แต่ก็ไม่ยากเลยแม้แต่น้อยที่จะทำมัน
ตอนนี้เหรอ...ไม่ใช่แค่ไม่มีหนี้นะรักยังมีอย่างอื่นมาแบ่งปันนอกจากเรื่องเงินด้วย
นั่นคือแบ่งปัน “หัวใจ”
อุอุ...แต่ เรื่องของ “หัวใจ” มิใช่เรื่องของความรักเพียงอย่างเดียวเท่านั้นนะคะ อย่าเพิ่งคิดไปไกลว่ารักจะมาหาคู่ในพันทิพ มันหมดวัยแล้วจ้า...แต่หัวใจเป็นมากกว่านั้น
หัวใจ คือ อวัยวะที่เต้นเป็นจังหวะควบคุมกระบวนการไหลเวียนเลือดในร่างกาย ดังนั้น หัวใจคือสิ่งที่หล่อเลี้ยงให้เรามีลมหายใจอยู่ถึงตอนนี้ที่ทุกคนกำลังอ่าน
จากข้างบน...เพื่อนนึกได้หรือยังว่าเป้าหมายในแต่ละวันของเพื่อนๆ คืออะไรกันบ้าง
รักจะกระซิบว่าเป้าหมายของรักคืออะไรค่ะ....
เป้าหมายในชีวิตนี้ที่รักจะทำให้ได้คือ “ตายอย่างไรให้มีคนจดจำเราอยู่ในหัวใจได้มากที่สุด”
มันน่าหดหู่ไปไหมคะ...คงไม่หรอก แต่มันคือเรื่องจริง
จดจำที่หัวใจ...ไม่ใช่สมอง...
ยากนะ
แต่ต้องจำไว้ว่าถ้าพยายามมันคง...ไม่ยากหรอกค่ะ...เพราะมันยังเป็นหัวใจของชีวิตรัก
แล้วหัวใจของเพื่อนๆ คืออะไร? กระซิบถามตัวเองนิดนึง
(ไปคิดกันก่อนเดี๋ยวมาต่อ...แบบที่เค้าฮิตกัน)
ใครที่ตามหาหัวใจและแรงบันดาลใจมาทางนี้ค่ะ^^
ก่อนอื่นขอแนะนำตัวว่าเราชื่อ “รัก” เป็นสาวโสดวัยสามสิบกว่าๆ ไม่ระบุว่าเท่าไหร่นะคะ เป็นสมาชิกพันทิพมาก็เนิ่นนาน ตั้งกระทู้บ้างนานๆ ครั้ง จนระยะหลังเปลี่ยนมาเป็นผู้อ่านแทนเสียเป็นส่วนใหญ่
ที่ตั้งหัวข้อกระทู้ว่า “ใครที่ตามหาหัวใจและแรงบันดาลใจให้มาทางนี้” ก็เพราะว่า!!!!
รักคิดว่ารักมีให้ค่ะ...555+ อย่าเพิ่งตกใจไป รักไม่ได้มาขายอะไรทั้งนั้นนะคะ แค่อยากมาแบ่งปันรอยยิ้มเท่านั้น เริ่มเลยดีกว่า
เมื่อเช้าตื่นมาคุณตั้งใจจะทำอะไรเป็นอย่างแรกคะ?
โห...ใครจะมานั่งนึกล่ะ นั่นคือคำตอบของคุณใช่ไหม...แต่ถ้าคุณตั้งเป้าหมายไว้ก่อนตั้งแต่ลืมตาตื่น คุณจะทำให้ชีวิตทั้งวันนี้มีเป้าหมายก็ได้นะคะ มีตัวอย่างง่ายๆ ให้อ่าน
เมื่อเจ็ดปีก่อน...รักติดหนี้เพื่อนอยู่ 30,000 บาท เป็นหนี้ที่รักก่อขึ้นเพราะความฟุ่มเฟือย บวกกับตอนนั้นติดแฟนมาก...ก ไก่ ล้านตัว มีเงินก็ทุ่มไปกับเขาหมด เรียกได้ว่าหน้ามืดตามัว...อย่าถามว่าตอนจบเป็นอย่างไรกับแฟนคนนั้น เพราะตอนนี้รักโสดค่ะ 5555+
แต่หนี้มันไม่จบด้วยสิค่ะ!!! ทำยังไงล่ะ จะเป็นพวกไม่มีไม่หนีไม่จ่ายมันก็หน้าด้านไปหน่อย
รักใช้วิธีอย่างที่บอกไปตอนแรกค่ะ ตั้งเป้าหมายตอนเช้าที่ตื่น...ทุกวันรักต้องเก็บเงินเข้ากระปุก 100 บาท ครบหนึ่งเดือนจะมีเงิน 3000 บาท พอ 10 เดือน จะใช้หนี้ได้!!! ออ...รักติดหนี้เพื่อน 5 คนโดยประมาณ
แรกสุด เราใช้ความจริงใจนี่ล่ะ บอกเพื่อนตรงๆ ทีละคนว่าเราเป็นหนี้ใครบ้าง แล้วขอใช้หนี้ใครก่อน...ตอนนั้นเป้าหมายประจำปี 2551 คือปลอดหนี้!!!
และเมื่อจากเป้าหมายประจำวันกลายเป็นเป้าหมายประจำปี มันยิ่งดูยิ่งใหญ่ขึ้นใช่ไหมคะ
สิ่งที่ยากที่สุดในจุดนี้คือ “วินัย” จ้า (ไม่ใช่วินัย ไกรบุตรนะคะ...ใครเกิดทันแม่นาคยุคนั้นคงจำได้) กลับมาที่เรื่องของเรากันดีกว่า...เมื่อมีเงินอยู่ในมือหัวใจยิ่งสั่น แต่เราต้องอดทน กัดฟันท่องไว้ว่ามันไม่ใช่ของเรา มันคือเงินคนอื่น
เล่าข้ามมาที่สิ้นปีเลยนะคะ...และในที่สุด สิ้นปี 2551 เราก็ทำมันสำเร็จ!!! คือ ปลอดหนี้ทุกอย่าง!!!
แต่ต้องยอมรับว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยกับสิ่งที่เรียกว่าความอดทน แต่ก็ไม่ยากเลยแม้แต่น้อยที่จะทำมัน
ตอนนี้เหรอ...ไม่ใช่แค่ไม่มีหนี้นะรักยังมีอย่างอื่นมาแบ่งปันนอกจากเรื่องเงินด้วย
นั่นคือแบ่งปัน “หัวใจ”
อุอุ...แต่ เรื่องของ “หัวใจ” มิใช่เรื่องของความรักเพียงอย่างเดียวเท่านั้นนะคะ อย่าเพิ่งคิดไปไกลว่ารักจะมาหาคู่ในพันทิพ มันหมดวัยแล้วจ้า...แต่หัวใจเป็นมากกว่านั้น
หัวใจ คือ อวัยวะที่เต้นเป็นจังหวะควบคุมกระบวนการไหลเวียนเลือดในร่างกาย ดังนั้น หัวใจคือสิ่งที่หล่อเลี้ยงให้เรามีลมหายใจอยู่ถึงตอนนี้ที่ทุกคนกำลังอ่าน
จากข้างบน...เพื่อนนึกได้หรือยังว่าเป้าหมายในแต่ละวันของเพื่อนๆ คืออะไรกันบ้าง
รักจะกระซิบว่าเป้าหมายของรักคืออะไรค่ะ....
เป้าหมายในชีวิตนี้ที่รักจะทำให้ได้คือ “ตายอย่างไรให้มีคนจดจำเราอยู่ในหัวใจได้มากที่สุด”
มันน่าหดหู่ไปไหมคะ...คงไม่หรอก แต่มันคือเรื่องจริง
จดจำที่หัวใจ...ไม่ใช่สมอง...
ยากนะ
แต่ต้องจำไว้ว่าถ้าพยายามมันคง...ไม่ยากหรอกค่ะ...เพราะมันยังเป็นหัวใจของชีวิตรัก
แล้วหัวใจของเพื่อนๆ คืออะไร? กระซิบถามตัวเองนิดนึง
(ไปคิดกันก่อนเดี๋ยวมาต่อ...แบบที่เค้าฮิตกัน)