เหตุผลที่ไม่ชอบคนบางคนทั้งที่ไม่รู้จักกัน?????

หลายรอบมากที่พยายามทำตัวมีเหตุผลไม่โกรธไม่เศร้าไม่งอแงเรื่องไร้สาระแต่บางครั้งก็เหนื่อยจนมีความคิดชั่ววูบว่าอยากต-ายบ้างให้จบๆไปก็พยายามเตือนตัวเองว่ามาตเพื่อตัวเองพ่อแม่ถ้าเราทำไปพวหท่านอใจเสียใจแต่พ

คือเรามาเรียนปกติแล้วไปที่ห้องเรียนแล้วโต๊ะที่เรานั่งประจำมันมีคนนั่งเราเลยไปนั่งที่ที่ไม่มีคนนั่งปกติแล้วตรงนั้นจะมีกลุ่มนั้นมานั่งประจำแต่เพื่อนกลุ่มนั้นดูแล้วคงไม่ชอบผมมากแล้วก็มาบอกผมว่าแย่งที่นั่

เราไม่แน่ใจว่าตัวเองเป็นอะไร ถ้าเล่าเหตุการณ์หรือเหตุผลไปมันคงน่าขำเพราะมันไร้สาระมากแต่มันดันกระทบความรู้สึกเราจริงจัง เสลาทริกเกอร์เรื่องนั้นขึ่นมาก็จะปวดหน่วงในใจตลอดเวลาจนต้องหายใจแรง ๆ ถึงร้องไห

ดราไม่ชอบคนไม่มีเหตุผล​ ไม่ฟังความเลยค่ะ ละมาโกรธ​มาไม่คุยด้วยมันไร้สาระมากไปไหมค่ะ บางทีเราก็ไม่อยากจะทนค่ะ

คือเราเสียใจ มันอึดอัดทุกอย่าง ปกติไม่ใช่คนร้องไห้ง่าย เราพึ่งจะร้องไห้เอง มันไม่ไหวจริงแล้วแฟนด่าว่ารำคาญ แล้วไล่ให้เราไปร้องนอกห้อง ส่วนตัวเราเป็นคนพูดตรงๆ อันไหนชอบอันไหนไม่ชอบเราก็พูดตรงๆ แต่เขา

บางทีก็เข้าใจแหละว่าเป็นลูกคนเล้กก็ต้องเอาใจหน่อยแต่ก้ไม่เห้นต้องงอนบ่อยขนาดนี้เลยบางทีมันน่ารำคาญนะเอาดีแบบมันทำให้คนในกลุ่มอึดอัดอ่ะเข้าใจป่ะก็ขี้เกียจตามง้อแล้วอ่ะถ้างอนเรื่องใหญ่ๆนี่จะไม่ว่าเลยแต่

บางทีก็รู้สึกหงุดหงิดตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องทนกับใครบางคนที่ไม่ใส่ใจเรา ทั้งๆที่เราเองก็สามารถเลือกที่จะไปได้ ทำไมต้องมานั่งเสียใจเวลาที่ใครบางคนไม่สนใจ อยากรู้ว่าเพื่อนๆมีอาการแบบนี้กันบ้างมั้ย

จากการเห็นมาหลายๆคู่ บางครั้งก็ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมผู้หญิงถึงงี่เง่าขนาดนั้น หรือทำไมผู้ชายถึงทนได้ขนาดนั้น คิดว่าเป็นอะไรที่ไร้สาระมากในการโกรธกันเรื่องงี่เง่าปัญญาอ่อน แต่เมื่อมามีความรักแล้ว กลับกลา

คือตัวเราชอบเพื่อนเราคนนึงค่ะ เหมือนเขาก็จะชอบเราด้วย(อันนี้เราก็ไม่แน่ใจนะ เห็นจากการกระทำหลายๆอย่าง)เขาทำดีกะเราบ้าง บางทีก็ชอบพูดประชดหรือพูดทำร้ายจิตใจ เราเคยลองพูดลอยๆประมาณว่า"กูจะไปชอบคนอย

สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้ที่2ผิดพลาดขออภัย ประมาณสองเดือนได้แล้วที่อยู่ดีๆเราก็รู้สึกเศร้าแบบไม่มีเหตุผล แบบอยู่ดีๆก็รู้สึกอยากร้องไห้แล้วก็ร้องออกมาร้องไห้โฮเลยแบบสะอึกสะอื้น พอร้องเสร็จเราก็จะตั้งคำ