โดนปฏิเสธขนาดนี้ ควรไปต่อดีมั้ย?

เรื่องมันเริ่มจากเราแอบชอบคนคนนึง เราเจอกันตอนปี1 เค้าเป็นคนที่สมาทมาก ตอนแรกก็ไม่เคยคิดว่าจะชอบอะไรขนาดนี้ เราเคยบอกชอบเค้าไปแล้วครั้งนึง แต่ตอนนั้นเค้ากลับไปคบกับแฟนเก่าพอดี ตอนนั้นเสียใจอยู่นะ คิดว่าเราบอกช้าไป แต่เราก็ตัดสินใจบอกไปแล้ว หลังจากนั้นเราก็หายไปจากเค้าซักพัก แต่ระหว่างนั้นเวลามีปัญหาก็ปรึกษาเค้าตลอด จนวันนึงเราไปชอบคนใหม่ แต่คนใหม่เค้านิสัยไม่โอเค เลยมาปรึกษาคนที่เราชอบ หลังจากนั้นความรู้สึกของเรามันก็ชัดอีกทีนึง เรากลับมาคุยกับเค้าอีก ตอนที่กลับมาคุยเค้าเลิกกับแฟนเก่าไปแลหลังจากนั้นก็คุยกันมาเรื่อยๆ เค้าเป็นคนดีมากนะ มีน้ำใจกับทุกคน เป็นคนที่ไม่ชอบให้เพื่อนกลับเอง จะไปส่งเพื่อนตลอดถ้าเพื่อนต้องการ เพราะอย่างงี้คนถึงชอบเค้าเยอะ รวมถึงเราด้วย เค้าเป็นคนที่คอยรับฟังปัญหาเรามาตลอด ทุกปัญหาเราจะพูดกับเค้าเสมอ เค้าเองก็เหมือนกันมีปัญหาก็พูดกับเรา ตอนนั้นเรารู้สึกโอเคมาก เราเลยรวบรวมความกล้าบอกสิ่งที่อยากบอกทั้งหมดไป คำตอบครั้งที่2 ก็คือ เรายังไม่พร้อมจะมีใคร ตอนนั้นร้องไห้อยู่นานเลย พยายามจะตัดเค้า แต่ก็ตัดไม่ได้ สุดท้ายก็กลับมาคุยเหมือนเดิม แต่มีเหตุการณ์นึงที่ทำให้เราคิดว่าเค้าอาจจะรู้สึกอะไรกับเราบ้าง ตอนงานแต๊งก์เรากลับหอพร้อมเค้า ตอนนั้นแอบเมาด้วย แต่ก็พอจะตั้งสติได้ ตอนนั้นคิดไว้ว่าจะลงตรงหอน้องเทคของเค้า เพราะเดินอีกนิดคงจะถึง แต่เค้าบอกว่าห้ามลง เค้าาจะวนไปส่งที่หน้าหอ ตอนนั้นมีเพื่อนอีกคนไปด้วย เค้าก็คุยเรื่องแฟนกันกับเพื่อน เรารู้หมดว่าเค้าพูดอะไรกัน เราพยายามฟังว่าจะมีไรเกี่ยวกับเรามั้ย? ตอนนั้นคือแบบ อยากจะพูดออกไปนะว่า กูเนี่ยยชอบนะ5555 ตอนนั้นคือตกหลุมรักเค้าอีกครั้งอย่างจัง หลังจากวันนั้นทุกอย่างมันดีขึ้นมากกว่าเก่า เค้าดูใส่ใจเรามากขึ้น จนล่าสุดเลือกที่จะถามเค้าอีกครั้ง แล้วเค้าก็ถามว่าชอบเค้าเพราะอะไร? เค้าไม่หล่อนะ ดำงี้ เรียนก็กลางๆ ตอนนั้นแทบโพล่งไปว่า เรื่องแบบนี้ต้องหาเหตุผลด้วยหรอ? เค้าบอกว่า ตอนนี้ยังไม่พร้อมคบใคร(อีกแล้วครับ) เค้าก็ถามนะว่า โดนปฏิเสธขนาดนี้ยังไม่หาคนใหม่อีกหรอ? ถ้าเป็นเค้านี่หาคนใหม่แล้วนะ เราอยากบอกเค้ามากเลยว่า "เรารักแกไปแล้ว เรารักใครไม่ได้อีก" ยอมรับนะว่า จขกทเอง ยังรอเค้าอ่ะ อยากเป็นคนที่ทำให้เค้ามีความสุข อยากทำอะไรดีๆให้ แล้วถ้าเป็นเพื่อนๆหล่ะ จะยังรอเหมือนที่เราทำมั้ย?