ผมมีแฟน เราสองคนไม่ค่อยชัดเจนกันเท่าไหร่ ผมมีโอกาสได้คุยกับผู้หญิงคนหนึ่ง เค้าเป็นรุ่นน้องผม คุยก็คุยแบบรุ่นที่รุ่นน้อง เหมือนน้องเค้าจะชอบผม (มั้ง) คุยดีนะแปลกๆดี ไม่เหมือนใคร เราจะเจอกันทุกวัน เจอก็ยิ้มให้กันทุกครั้ง สักพักผมก็ทะเลาะเรื่องไปคุยกับคนอื่น น้องเค้าก็หายไปเลย เงียบสนิท พักหลังๆผมกับแฟนก็ทะเลาะเรื่องนู้นเรื่ยงนี้บ่อย ผมก็ไปทักน้องเค้าตลอดเลย แรกๆก็พอคุยได้นะ พอหลายครั้งน้องเค้าก็ห่างๆเย็นชาๆไม่ค่อยจะอยากคุยกับผม (ผมนี่

มากเลย) แต่ตอนเจอกันก็ยังยิ้มให้กันอยู่ แต่ไม่ค่อยได้เจอเลย เหมือนน้องเค้าจะหลบหน้าผม ครั้งสุดท้ายน้องเค้ายิ้มให้ผม แต่ผมไม่ได้ยิ้มให้ ผมทำเหมือนเมินๆ ช่วงนั้นทะเลาะกับแฟนบ่อยมาก อีกไม่กี่อาทิตย์ผมกับแฟนก็เลิกกัน พอคุยสักประมาณ 2อาทิตย์ ผมก็ไปทักน้องเค้า น้องเค้าก็ตอบนะ แต่คำต่อทำอ่ะ (ผมก็รู้สึกดีกับน้องเค้า) แต่ผมก็เลิกทักไป แบบสนทนามันไม่ต่อเนื่องอะ วันหนึ่ง 3 4 ข้อความ พอผมเลิกคุย ผมก็ไปคุยกับคนอื่น เยอะนะ แต่ก็ทิ้งๆปล่อยๆวางๆ มันไม่ชอบอะ เหมือนแค่พอแก้เหงา สักพักใหญ่ๆ ผมก็ไปตื้อน้องเค้าอีกรอบ ตอบนะ คำต่อคำอะ ตื้ออยู่หลายวันมาก ก็ท้อ ผมก็ตัดใจห่างๆไป ก็ไม่ได้คุยกับใครอีก พอสักพักผมก็ไปตื้อน้องเค้าอีกรอบ ก็เหมือนเดิม ผมก็ท้อๆเลิกๆห่างๆ แล้วก็ไปตื้อใหม่เป็นเดือน 2 เดือน เค้าก็เย็นชาเหมือนเดิม ผมเหนื่อยมาก ผมรอน้องเค้าตอบแต่กว่าจะตอบได้ก็เป็นชั่วโมง บ้างครั้งผมรออยู่ดึกมาก แต่จริงๆน้องเค้าก็นอนไปแล้ว ตอบอีกที่ก็ตอนเช้า มันท้อนะถ้าอยู่น่ะจุดๆนั้น คนที่เหมือนเค้าเคยชอบเรามากก่อน พอเรากับไปตื้อ เค้ากับไม่ให้ความหลังเรา ผมไม่รู้น้องเค้าเป็นอะไร ทำไมถึงเป็นแบบนี้ สุดท้ายผมก็มีผู้คนหนึ่งเค้าเข้ามาในชีวิต เค้าเข้ามาแบบกะทันหันมาก เค้าดีกับผม จนผมลืมคิดถึงน้องเค้าไปเลยไม่นึกถึงเลย พอคบไปสักพักใหญ่ๆ ผมเจอน้องเค้าจากที่ไม่ได้เจอกันนาน ผมก็ได้สบตาแบบบังเอิญกับน้องเค้า ผมรู้เลยสายตาน้องเค้าเหมือนเจ็บกับผมมาก เหมือนยังมีความรู้สึกดีกับผมอยู่ (มั้งนะ) แล้วมันทำให้ผมนึกกลับไปคิดอีกครั้งเพราะอะไรทำไมถึงไม่รับรักทั้งที่เคยชอบเรา นึกๆคิดอยู่นานมาก ก็เลยรู้ว่าทั้งที่ผมมีแฟนอยู่แล้วผมยังไปคุยกับคนอื่น ยังไปทักผู้หญิงคนอื่นอยู่ตลอด น้องเค้าคงไม่อยากมีผมเป็นแฟนหลอก (ในความคิดผมนะ) ผมพึ่งมารู้ความ

ของตัวเอง ผมร้องไห้ให้กับน้องเค้าหนักมาก เจอหน้าถึงกับน้ำตาไหลทุกครั้ง กลับดูข้อความเก่าๆ ผมตื้อเค้าได้กระจอกมาก ผมคงทำ

มากจริงๆจนน้องเค้ากลัวไม่มั่นใจในตัวผม ขอโทษน่ะ
อยากกลับไปตื้ออีกนะ อยากจะตื้อให้ดีกว่าตอนนั้น แต่มันสายไปหมดทุกอย่างแล้วละ
พี่ขอโทษนะที่ทำอะไรไม่ดีลงไป ทำให้น้องเสียใจ มันคงสาย สายมากแล้วล่ะ พี่พึ่งจะมานึกได้ในตอนที่มันสายไปแล้ว และน้องคงไม่ให้อภัยพี่แล้วแหละคงไม่มีโอกาสรักกันแล้ว ถึงยังไงพี่ก็อยากจะขอโทษนะ ขอโทษในทุกๆสิ่ง มีความสุขมากๆน่ะ
รักเรามันมาผิดเวลา ทำให้เราไม่ได้รักกัน ยังรักและคิดถึงนะ (k)
รักเรามันมาผิดเวลา ทำให้เราไม่ได้รักกัน ขอโทษนะ ที่มานึกได้ในตอนที่สายไป ยังคิดถึงอยู่ตลอดนะ
อยากกลับไปตื้ออีกนะ อยากจะตื้อให้ดีกว่าตอนนั้น แต่มันสายไปหมดทุกอย่างแล้วละ
พี่ขอโทษนะที่ทำอะไรไม่ดีลงไป ทำให้น้องเสียใจ มันคงสาย สายมากแล้วล่ะ พี่พึ่งจะมานึกได้ในตอนที่มันสายไปแล้ว และน้องคงไม่ให้อภัยพี่แล้วแหละคงไม่มีโอกาสรักกันแล้ว ถึงยังไงพี่ก็อยากจะขอโทษนะ ขอโทษในทุกๆสิ่ง มีความสุขมากๆน่ะ
รักเรามันมาผิดเวลา ทำให้เราไม่ได้รักกัน ยังรักและคิดถึงนะ (k)