จะรับมือยังไงกับญาติของพ่อที่เกลียดพ่อเราแล้วมาลงที่เรา

เรื่องมีอยุว่า ผมเรียนอยุ ตปทครับ จริงๆตอนแรกก้ไม่ได้อยากมา เพราะไม่รู้จักอาเลย ตอนแรกที่เจอแกพูดดี ดีกับผมไปหมด ผมก้เลยก้ได้อนาคตไปเรียนโน่น พอผมไปถึงแค่นั้นละครับ แกเปลี่ยนเป็นคนละคนเลย ทั้งด่าทั้งสั่งโน่นนี่ แกเคยบอกว่า เป็นหลานจะพูดยังไงก้ได้ สิ่งที่แกบอกตลอดคือ ต้อง ทุกอย่างแกจะแบบว่า ต้องรู้ ต้องอย่างโน่นอย่างนี้ แรกๆก้มีปัญหาแต่พอหลังๆมาเบื่อจะทะเลาะเลยทำทุกอย่างที่แกสั่ง ละแกก้เริ่มไม่มีเหตุผลทุกวันๆ พอใครทำอะไรผิด แกจะด่าผมก่อน ทุกอย่างลงที่ผมหมดเลย ถามว่าท้อไหม อยากกลับไทยมากครับแต่ก้ต้องทนเพราะจ่ายค่าเรียนไปแล้ว แต่พี่ชายผมเปนคนจ่ายนะไม่ใช่แก ผมทำงานกับแกที่ร้านอาหารไทยที่หนึ่ง แต่ก่อนมาใหม่ๆผมพยายามชวนลูกค้าคุย แต่แกชอบเขามาเผือกละทุกคำที่ผมพูดมักจะผิดเสมอ อะไรๆที่ผมพูดหรือทำก้ไม่เรื่องสักอย่างสำหรับแก แบบอยุๆวันนึงแกก้นึกอะไรได้ในแง่ลบ ผมก้อยุเฉยไม่ได้เถลไถลหรือกินเหล้าเมายา คือเอาง่ายๆว่าผมคิดว่าผมทำดีที่สุดดีแสนดี แต่แกมักจะจ้องอคติด่าเสมอ นานๆครั้งก้พอทนครับ แต่นี่คือทุกวันผมทำงานกับแกทุกวัน7วัน เจอทุกวัน แกจ้องจะจับผิดผมทุกวัน ผมทนมาหลายอย่างแกไม่มีเหตุผลซะส่วนใหญ่ ผมก้ไม่อยากเถียงแกเพราะเบื่อทะเลาะแกค่อนข้างงี่เง่าอะครับ ผมทุกข์ใจมาก เหมือนชีวิตอยุในคุกนรก ไม่ได้ออกไปไหน ไม่มีเพื่อน ไม่มีความสุขเลย

# แค่มาระบายนะครับ ขอบคุณสำหรับคนที่อ่านหรือคอมเม้นต์