ขอบคุณคนเขียนบทที่ทำให้ลูกหยีเป็นนางร้ายที่สนใจ

บทที่น่าสงสารที่สุดในเรื่องเรายกให้ลูกหยีเลย รันทดจนจบเรื่องจริงๆ แพรเล่นดีมาก ถ่ายทอดบทลูกหยีที่ขาดสติ หน้ามืดตามัว หลงสามีไม่ลืมหูลืมตา อาละวาดเหมือนคนบ้า นางทำให้รู้สึกหลากอารมณ์กับตัวละครนี่มากๆ ท

ฉากที่ผึ้งไปบอกศิวาว่า เธอท้องแล้วศิวาต้องเป็นพ่อ บอกเลยว่าผึ้งเล่นได้ดีมาก อินเนอร์มาเต็ม สงสารนางฉากนั้นมาก ผู้หญิงที่ไม่อยากท้องแล้วมาท้อง พอมาหาคนที่ทำตัวเองท้องกลับไม่ยอมรับมันเจ็บปวดแค่ไหน จุ๋ยม

คุณน้ำฝน รับบทพะยอม แสดงได้ดีมากๆ หวานอมขมกลืน เป็นมนุษย์ธรรมดาที่มีรัก โลภ โกรธ หลง เก็บกด อืดอัด น่าสงสาร เธอเข้าถึงอารมณ์มากๆ และไม่โดนกลืนหายไปเมื่ออยู่ร่วมกับนักแสดงท่านอื่น ตอนเล่นเรื่องหาบของแม

บทเด่น ร้องไห้ สื่ออารมณ์ ได้น่าสงสาร ไม่ร้ายดาดๆ มีเหตุมีผล พร้อมความซื่อสัตย์ จงรักภักดี อยากเกลียด แต่เกลียดไม่ลงจริงๆ

บุญอะไรแรงที่สุด? ลบกรรมได้ไวที่สุด? พระพุทธเจ้าตรัสไว้ชัด แต่หลายคนมองข้าม 👇 🔹 บุญไม่วัดที่เงินหรือพิธีใหญ่ วัดที่ “ใจ” ถ้าใจบริสุทธิ์ สงบ ไม่โลภ ไม่โกรธ ไม่หลง ทำเล็กน้อยด้วยใจจริง 👉 แร

@ ความต่าง ใช่แบ่งข้าง....เกลียดกัน ธรรมชาติหลายหลากพันธุ์...ปกติแล้ รับ-ให้,พึ่งพิง ธรรม์.........อันประเสริฐ โลภโกรธหลง สิเหตุแท้...ฉุดหล้าหลุดสวรรค์