ทุกวันนี้ผมเชื่อว่าเพื่อนๆทุกคนกำลังดำเนินชีวิตไปอย่างไร้เป้าหมาย บางคนทอดทิ้งเป้าหมายและความฝันของตัวเองเพื่อไปสร้างเป้าหมายและความฝันของคนอื่น จากการที่ผมได้ผ่านอะไรหลายๆอย่างมาเลยทำให้เริ่มเข้าใจว่าทำไมชีวิตของผมถึงไม่ต่างจากของคนอื่น ๆ เลย พอผมเริ่มมาถามกับตัวเองว่าทำไมชีวิตเราไม่ต่าจากคนอื่นเลย จนผมได้คำตอบกลับมาคือ สิ่งที่ถูกสอนคำสอนที่เคยใช้มาสอนผมมันไม่ได้เรื่องแล้ว ทำไมผมถึงบอกยังนี้เหรอ ก็เพราะเมื่อก่อนคนแก่มักสอนหรือ บอกกับเราว่า
ให้เรียนสูง จะได้งานดีๆ จะได้มีเงินเยอะ จะได้เป็นเจ้าคนนายคน แค่คำสอนก็บอกให้เราเป็นลูกจ้างเขาแล้ว การเป็นลูกจ้างไม่ใช่ไม่ดีนะครับ แต่ไม่เคยมีนายจ้างคนใหนจ้างให้ลูกจ้างรวยเท่านั้นเอง พอมาเข้ามหาวิทยาลัยหลักสูตรทุกหลักสูตรสามารถสร้างเป็นอาชีพของตัวเองได้ แต่อาจารย์และคนแก่กลับบอกกับเราว่า เรียนให้ได้เกรดดีๆ นะจะได้หางานทำได้ง่ายๆ สอนให้เราเป็นลูกจ้างอีกตามเคย ผมอยากถามเพื่อนๆหน่อยว่า
คุณเรียนไปเพื่ออะไรเหรอครับ...?
เมื่อก่อนผมตอบแบบลูกจ้างเลยครับ เรียนไปเพื่อจะได้หางานดีๆ ที่เงินดีๆ จนผมได้เจอคนๆหนึ่งเขามาถามผมแบบเดิมอีก คราวนี้ผมก็ตอบเหมือนเดิมเพราะความคิดยังไม่เปลี่ยน เขาเลยบอกกับผมว่า งั้นชีวิตคุณก็เหมือนคนทั่วไปนั่นแหละ



ผมเลยถามกลับไปว่าแล้วคุณเรียนมาเพื่ออะไร...? เพื่อนคิดว่าเขาจะตอบผมว่ายังไง แต่ตอนนี้คำตอบผมเปลี่ยนไปแล้วนะครับ

แล้วเพื่อนๆละเรียนไปเพื่ออะไร...?
ผลลัพธ์ เปลี่ยนเมื่อ ความคิด เปลี่ยน