สวัสดีคะ ขอเข้าเรื่องเลยนะคะ
เรามีรักแรกตอนเราอยู่ ป.5 😝 5555555555 แก่แดดมากเลย ตอนนั้นมีรุ่นพี่คนนึงชื่อ "พี่ต้น" คะ ย้ายมาจาก จ.นครศรีธรรมราช เข้ามาเรียน ป.6 โรงเรียนเรา และหลังๆมายังเป็นเพื่อนกับพี่ชายที่เป็นญาติสนิทของเราอีกด้วย เรากับเพื่อนก็ชอบพี่ต้นกันหมดเลยคะ เพราะพี่ต้นลุคจะดูนิ่งๆ ไม่เล่นเยอะ เรียนเก่งด้วยมั้งคะไม่แน่ใจ5555 เท่าที่จำได้เรากับเพื่อนปลื้มกันมากเลยคะ มีอยู่ครั้งนึงที่โรงเรียนจะคัดเลือกสภาและประธานนักเรียน พี่ต้นก็น่าจะลงสมัครนะคะ พวกพี่ๆแกจะมายืนรอน้องๆหน้าโรงเรียนเพื่อหาเสียงจำได้ตอนนั้นมีพี่ต้นด้วยคะ ตอนเราเดินผ่านเราใจเต้นมากๆ พอเราจะเดินเลยไปพี่เขาก็สะกิดๆเราแล้วบอกว่าน้องครับๆเบอร์ 2 นะครับ (อ๊ากกกกกก!!!!) 😝 กรี๊ดในใจเลยคะ5555 เราก็ยิ้มตอบพี่เขาไปพยามยิ้มแบบที่คิดว่าสวยที่สุดในชีวิตอ่ะคะโมเม้นนั้น55555 วันหนึ่งเรากับเพื่อนคิดอะไรไม่รู้เขียนจดหมายคุยกันแบบนั่งเรียนติดกันแต่เขียนจดหมายคุยกัน5555 เรากับเพื่อนเขียนประมาณว่า.. ชอบพี่ต้นเขาคงไม่ชอบเราหรอกเราไม่สวย.. บลาๆๆๆ เยอะมากคะจนพอหมดคาบครูออกห้องเพื่อนผู้ชายมันเห็นเราเขียนจดหมายเล่นกับเพื่อนมันเลยแกล้งแย่งจดหมายไปอ่านพอมันรู้ว่าหมายถึงพี่ต้น ป.6 แน่ๆมันวิ่งไปชั้น ป.6 เอาจดหมายเรากับเพื่อนให้พี่ต้นอ่านตอนนั้นทั้งพี่ชายเราทั้งเพื่อนพี่ต้นผู้ชายผู้หญิงพากันอ่านเรากับเพื่อนยืนมองแบบอึ้งๆแทบแทรกแผ่นดินหนี555555 อายมากกกก คนรู้ทั้งโรงเรียน555 พอหลังเลิกเรียนพี่เราก็มาถามเราเห้ย.... นี่ชอบไอ้ต้นมันจริงๆหรอเนี่ย เรากับเพื่อนก็ปฏิเสธแบบ "บ้าป่าว เห้ยไม่ใช่ ไม่ได้ชอบพี่ต้น ร.ร.เราสักหน่อยชอบพี่ต้น ร.ร. อื่นนู้นนนนน" พี่เราก็แบบเออๆ ฝืนใจเชื่องี้ 5555555555 จากนั้นด้วยความที่พี่เราเป็นเพื่อนกับพี่ต้นค่ะเราเลยสนิทกับพี่ต้นไวหน่อยและบ้านเราตอนนั้นก็มีที่เล่นเยอะทั้งที่ซ่อนแอบ สวนหลังบ้าน และศาลาเล่นโพงพางตาบอด พี่ต้นพี่เราและเพื่อนเราจึงชอบมาเล่นกันที่บ้านเราตลอดแม่เราใจดีคะ เวลาเพื่อนๆพี่ๆมาแม่จะทำขนมอร่อยๆให้ทานไม่ก็จะทำน้ำหวานไว้ให้คะ เพื่อนๆจึงชอบมาบ้านเราเพราะของกินเยอะด้วย แต่ช่วงหลังเราหงอยมากเลยเพราะพี่ต้นสนิทกับเพื่อนสนิทเราอีกคนมากๆ เวลาเล่นด้วยกันจะเหมือนแฟนกันมากเลย เราก็น้อยใจนะคะเพื่อนเราก็น่ารักอ่ะ แต่ตอนนั้นคิดว่าไม่เป็นไรยังไงเราก็ยังได้เล่นกับเขา55555ความคิดเด็กเนอะ บ้านพี่ต้นจะอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากบ้านเราเท่าไหร่ บ้านเราเพื่อนๆจะเรียกว่าบ้านใน
เพราะอยู่ในซอยเลยเป็นหลังสุดท้ายติดนาติดป่าเป็นบ้านแฝดแต่สวยนะคะ555 ไม่น่ากลัว บ้านพี่ต้นจะอยู่หลังโรงเรียน เป็นบ้านไม้สองชั้นตั้งอยู่โดดๆ หลังเดียว เวลาหลังเลิกเรียนหรือเวลาเราเบื่อๆเสาร์-อาทิตย์ เราจะปั่นจักรยานไปผ่านหน้าบ้านพี่ต้นตลอดประมาณแบบ อุ๊ย! บังเอิญผ่านมาเจอบ้างไม่เจอบ้าง บางทีก็เจอแต่น้องกับยายพี่เขา แต่ถ้าวันไหนได้เจอพี่ต้นนี่จะดีใจมากกกกกกก แดดิ้นเลยคะ 555555 เวลากลับจากโรงเรียนถ้าเรากลับทางบ้านพี่ต้นทางจะค่อนข้างเปลี่ยวและไกลกว่าทางปกติ แต่ไอด้อนแคร์คะ555 กลับทางบ้านพี่ต้นตลอดไม่เห็นหน้าเห็นหลังคาด็ยังดี
จนกระทั่ง....
เราอยู่ ป.5 เทอม 2 วันนั้นเราจำได้ว่าตอนพักเที่ยงเพื่อนสนิทเราที่ชอบพี่ต้นวิ่งมาบอกเราว่า เห้ยๆ กูเห็นพวกครูพูดกันว่าวันนี้พี่ต้นจะไปแล้วนะ ... เราก็แบบ งง ห้ะ? ไปไหนไปอะไร เพื่อนเราก็แบบ โอ้ยยยย ไม่พูดไม่จาแต่ลากเราไปที่ระเบียงชั้นสองของโรงเรียนและให้เราดูไปข้างล่าง..
ภาพนั้นติดตาเรามากคะ ยายพี่ต้นดึงพี่ต้นไปทางออกโรงเรียนตอนเรามองเราแทบร้องไห้พี่ต้นความรู้สึกแบบใจหาย เรามองสักพักพี่ต้นก็มองขึ้นมาดูเราแปปนึงแล้วก็หันหลังเดินไปกับยายเรามองจนพี่ต้นเดินไปลับตา.. วันนั้นเราคิดว่าตอนเย็นเราต้องไปบ้านพี่ต้นไปถามให้รู้เรื่องว่าทำไมไม่บอกกันทำไมไม่บอกเพื่อนๆเลยสักคนคือเราแอบน้อยใจเพราะในความคิดเราคือเรากับพี่เขาค่อนข้างสนิทกันและพี่เขาน่าจะรู้นะคะว่าเราคิดกับพี่เขามากกว่าพี่น้อง ขนาดแม่เรายังรู้เลย - -. ทำไมเวลาจะไปไม่คิดบอกกันให้เตรียมใจเลย.. พอเลิกเรียนเรารีบกลับบ้านเปลี่ยนเสื้อผ้าแหบจักรยานไปหาพี่เขาที่บ้านเลยคะ. ตั้งใจจะไปถามคะ แต่... " ไม่เจออะไรเลย " ไม่มีอะไรเลยไม่มีข้าวของไม่มีอะไรสักอย่าง เราอธิบายความรู้สึกตอนนั้นไม่ถูก แต่หลังจากนั้นเราก็ชอบปั่นจักรยานไปผ่านบ้านพี่ต้นตลอดค่ะคิดในใจว่าเผื่อวันไหนพี่ต้นจะกลับมาเที่ยวบ้าง จนตอนนี้ 8 ปีแล้ว ยังไม่กลับมาเลย555 ตอนนี้เราไม่ได้อยู่บ้านหลังเดิมของเราละค่ะเราย้ายมาอยู่ในเมืองเพราะแม่เราย้ายมาเป็นครูสอนในเมือง เราก็เรียนที่ในเมืองด้วยแม่เลยซื้อบ้านที่นี่อีกหลังนานๆทีจะกลับไปบ้านหลังนั้น ที่เราตามหาไม่ใช่เพราะจะกลับไปชอบหรือหวังจะพัฒนาไปทางแฟนหรอกนะคะ ความรู้สึกพวกนั้นมันหายไปแล้วพอโตขึ้นเราก็รู้ว่าตอนนั้นมันคือความรักที่สวยงามและบริสุทธิ์ เราแค่อยากคุยแค่คุยก็ยังดีคะอยากถามอะไรที่ค้างคา อยากรู้ความเป็นไปพี่ต้นสบายดีไหม ไม่เจอกันตั้ง 8 ปีป่านนี้พี่ต้นคงอายุ 19 แล้วรูปร่างหน้าตาจะเปลี่ยนไปแค่ไหน ... อยากคุยอีกครั้งในฐานะพี่ชายคะ
"ด.ช.สิทธิศักดิ์ พูนเกิดเมือง"
ตามหารักแรกคะ
เรามีรักแรกตอนเราอยู่ ป.5 😝 5555555555 แก่แดดมากเลย ตอนนั้นมีรุ่นพี่คนนึงชื่อ "พี่ต้น" คะ ย้ายมาจาก จ.นครศรีธรรมราช เข้ามาเรียน ป.6 โรงเรียนเรา และหลังๆมายังเป็นเพื่อนกับพี่ชายที่เป็นญาติสนิทของเราอีกด้วย เรากับเพื่อนก็ชอบพี่ต้นกันหมดเลยคะ เพราะพี่ต้นลุคจะดูนิ่งๆ ไม่เล่นเยอะ เรียนเก่งด้วยมั้งคะไม่แน่ใจ5555 เท่าที่จำได้เรากับเพื่อนปลื้มกันมากเลยคะ มีอยู่ครั้งนึงที่โรงเรียนจะคัดเลือกสภาและประธานนักเรียน พี่ต้นก็น่าจะลงสมัครนะคะ พวกพี่ๆแกจะมายืนรอน้องๆหน้าโรงเรียนเพื่อหาเสียงจำได้ตอนนั้นมีพี่ต้นด้วยคะ ตอนเราเดินผ่านเราใจเต้นมากๆ พอเราจะเดินเลยไปพี่เขาก็สะกิดๆเราแล้วบอกว่าน้องครับๆเบอร์ 2 นะครับ (อ๊ากกกกกก!!!!) 😝 กรี๊ดในใจเลยคะ5555 เราก็ยิ้มตอบพี่เขาไปพยามยิ้มแบบที่คิดว่าสวยที่สุดในชีวิตอ่ะคะโมเม้นนั้น55555 วันหนึ่งเรากับเพื่อนคิดอะไรไม่รู้เขียนจดหมายคุยกันแบบนั่งเรียนติดกันแต่เขียนจดหมายคุยกัน5555 เรากับเพื่อนเขียนประมาณว่า.. ชอบพี่ต้นเขาคงไม่ชอบเราหรอกเราไม่สวย.. บลาๆๆๆ เยอะมากคะจนพอหมดคาบครูออกห้องเพื่อนผู้ชายมันเห็นเราเขียนจดหมายเล่นกับเพื่อนมันเลยแกล้งแย่งจดหมายไปอ่านพอมันรู้ว่าหมายถึงพี่ต้น ป.6 แน่ๆมันวิ่งไปชั้น ป.6 เอาจดหมายเรากับเพื่อนให้พี่ต้นอ่านตอนนั้นทั้งพี่ชายเราทั้งเพื่อนพี่ต้นผู้ชายผู้หญิงพากันอ่านเรากับเพื่อนยืนมองแบบอึ้งๆแทบแทรกแผ่นดินหนี555555 อายมากกกก คนรู้ทั้งโรงเรียน555 พอหลังเลิกเรียนพี่เราก็มาถามเราเห้ย.... นี่ชอบไอ้ต้นมันจริงๆหรอเนี่ย เรากับเพื่อนก็ปฏิเสธแบบ "บ้าป่าว เห้ยไม่ใช่ ไม่ได้ชอบพี่ต้น ร.ร.เราสักหน่อยชอบพี่ต้น ร.ร. อื่นนู้นนนนน" พี่เราก็แบบเออๆ ฝืนใจเชื่องี้ 5555555555 จากนั้นด้วยความที่พี่เราเป็นเพื่อนกับพี่ต้นค่ะเราเลยสนิทกับพี่ต้นไวหน่อยและบ้านเราตอนนั้นก็มีที่เล่นเยอะทั้งที่ซ่อนแอบ สวนหลังบ้าน และศาลาเล่นโพงพางตาบอด พี่ต้นพี่เราและเพื่อนเราจึงชอบมาเล่นกันที่บ้านเราตลอดแม่เราใจดีคะ เวลาเพื่อนๆพี่ๆมาแม่จะทำขนมอร่อยๆให้ทานไม่ก็จะทำน้ำหวานไว้ให้คะ เพื่อนๆจึงชอบมาบ้านเราเพราะของกินเยอะด้วย แต่ช่วงหลังเราหงอยมากเลยเพราะพี่ต้นสนิทกับเพื่อนสนิทเราอีกคนมากๆ เวลาเล่นด้วยกันจะเหมือนแฟนกันมากเลย เราก็น้อยใจนะคะเพื่อนเราก็น่ารักอ่ะ แต่ตอนนั้นคิดว่าไม่เป็นไรยังไงเราก็ยังได้เล่นกับเขา55555ความคิดเด็กเนอะ บ้านพี่ต้นจะอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากบ้านเราเท่าไหร่ บ้านเราเพื่อนๆจะเรียกว่าบ้านใน
เพราะอยู่ในซอยเลยเป็นหลังสุดท้ายติดนาติดป่าเป็นบ้านแฝดแต่สวยนะคะ555 ไม่น่ากลัว บ้านพี่ต้นจะอยู่หลังโรงเรียน เป็นบ้านไม้สองชั้นตั้งอยู่โดดๆ หลังเดียว เวลาหลังเลิกเรียนหรือเวลาเราเบื่อๆเสาร์-อาทิตย์ เราจะปั่นจักรยานไปผ่านหน้าบ้านพี่ต้นตลอดประมาณแบบ อุ๊ย! บังเอิญผ่านมาเจอบ้างไม่เจอบ้าง บางทีก็เจอแต่น้องกับยายพี่เขา แต่ถ้าวันไหนได้เจอพี่ต้นนี่จะดีใจมากกกกกกก แดดิ้นเลยคะ 555555 เวลากลับจากโรงเรียนถ้าเรากลับทางบ้านพี่ต้นทางจะค่อนข้างเปลี่ยวและไกลกว่าทางปกติ แต่ไอด้อนแคร์คะ555 กลับทางบ้านพี่ต้นตลอดไม่เห็นหน้าเห็นหลังคาด็ยังดี
จนกระทั่ง....
เราอยู่ ป.5 เทอม 2 วันนั้นเราจำได้ว่าตอนพักเที่ยงเพื่อนสนิทเราที่ชอบพี่ต้นวิ่งมาบอกเราว่า เห้ยๆ กูเห็นพวกครูพูดกันว่าวันนี้พี่ต้นจะไปแล้วนะ ... เราก็แบบ งง ห้ะ? ไปไหนไปอะไร เพื่อนเราก็แบบ โอ้ยยยย ไม่พูดไม่จาแต่ลากเราไปที่ระเบียงชั้นสองของโรงเรียนและให้เราดูไปข้างล่าง..
ภาพนั้นติดตาเรามากคะ ยายพี่ต้นดึงพี่ต้นไปทางออกโรงเรียนตอนเรามองเราแทบร้องไห้พี่ต้นความรู้สึกแบบใจหาย เรามองสักพักพี่ต้นก็มองขึ้นมาดูเราแปปนึงแล้วก็หันหลังเดินไปกับยายเรามองจนพี่ต้นเดินไปลับตา.. วันนั้นเราคิดว่าตอนเย็นเราต้องไปบ้านพี่ต้นไปถามให้รู้เรื่องว่าทำไมไม่บอกกันทำไมไม่บอกเพื่อนๆเลยสักคนคือเราแอบน้อยใจเพราะในความคิดเราคือเรากับพี่เขาค่อนข้างสนิทกันและพี่เขาน่าจะรู้นะคะว่าเราคิดกับพี่เขามากกว่าพี่น้อง ขนาดแม่เรายังรู้เลย - -. ทำไมเวลาจะไปไม่คิดบอกกันให้เตรียมใจเลย.. พอเลิกเรียนเรารีบกลับบ้านเปลี่ยนเสื้อผ้าแหบจักรยานไปหาพี่เขาที่บ้านเลยคะ. ตั้งใจจะไปถามคะ แต่... " ไม่เจออะไรเลย " ไม่มีอะไรเลยไม่มีข้าวของไม่มีอะไรสักอย่าง เราอธิบายความรู้สึกตอนนั้นไม่ถูก แต่หลังจากนั้นเราก็ชอบปั่นจักรยานไปผ่านบ้านพี่ต้นตลอดค่ะคิดในใจว่าเผื่อวันไหนพี่ต้นจะกลับมาเที่ยวบ้าง จนตอนนี้ 8 ปีแล้ว ยังไม่กลับมาเลย555 ตอนนี้เราไม่ได้อยู่บ้านหลังเดิมของเราละค่ะเราย้ายมาอยู่ในเมืองเพราะแม่เราย้ายมาเป็นครูสอนในเมือง เราก็เรียนที่ในเมืองด้วยแม่เลยซื้อบ้านที่นี่อีกหลังนานๆทีจะกลับไปบ้านหลังนั้น ที่เราตามหาไม่ใช่เพราะจะกลับไปชอบหรือหวังจะพัฒนาไปทางแฟนหรอกนะคะ ความรู้สึกพวกนั้นมันหายไปแล้วพอโตขึ้นเราก็รู้ว่าตอนนั้นมันคือความรักที่สวยงามและบริสุทธิ์ เราแค่อยากคุยแค่คุยก็ยังดีคะอยากถามอะไรที่ค้างคา อยากรู้ความเป็นไปพี่ต้นสบายดีไหม ไม่เจอกันตั้ง 8 ปีป่านนี้พี่ต้นคงอายุ 19 แล้วรูปร่างหน้าตาจะเปลี่ยนไปแค่ไหน ... อยากคุยอีกครั้งในฐานะพี่ชายคะ
"ด.ช.สิทธิศักดิ์ พูนเกิดเมือง"