รู้ว่าเจ๊บแต่คงต้องจบ

ผู้รู้ว่าตัวผมน่ะมันไม่ใช่คนดี แต่ผมก็รักเธอเอามากๆผมเป็นคนที่ค่อยดูแลเธอมา
ตลอดสองปีที่เราคบกันและอีกไม่กี่วันมันก็จะคบสามปีแล้ว ไม่ว่าเธอต้องการไรผมทำไห้เธทุกอย่าง
ผมไม่เคยแม้แต่คิดจะมีคนอืน ชีวิตประวันของผมมีแต่เธอผมทำงานหนักเพือเธอขายสมบัตเพือเธอแต่สิ่งที่เธอ
ตอบแทนคือการนอกใจ ผมจับได้แต่เธอก็พูดคำๆนึงมาว่า"ตราบไดที่เธอยังไม่แต่งงานเธอจะยังคุ่ยกับคนอืนต่อไป"
เชื่อเถอะครับว่านี่คือคำผูดของคนที่ทุมเทให้ผมทำจนเพือนๆด่าว่าผมโง่ ผมมันก็คงโง่จิงๆน่ะหละครับแต่แล้ววันนี่มันก็มาถึง
ความอัดอันตันใจที่มีอยูมันประทุออกมา ผมตันสินใจโทรไปบอกเลิก เค้าก็ยังคุ่ยกับคนอืนอยู้โดยไห่เหตุผมว่าเหงาไม่มีอะไรเกินเลย
มันก็หยิงทำไห้ผมตัดใจใด้ง่ายไปอีกผมเลยบอกเลิกเธอไป ผมรู้สึกเจ๊บมากเจ๊บจนไม่อยากมีคนอืนอีก
แล้วเธอพูดมาแค่เพียงว่า ที่เธอแบบนี่อธิบายไห้ผมฟังผมก็ไม่เข้าใจหรอก อยากเลิกก็ดีแล้วตัวเธอไม่ดีหรอก และผมก็รู้ว่าเธอพยามจะหลอกผมอีก
ผมบอกเธอไปว่าผมทุมเทไห้เธอได้ทุกอยางทำงานเพือเธอใด้24ชม.ไม่หยุดพักผมขอเธอแค่เรืองเดี่ยวหย่านอกใจแต่เธอก็บอกว่าเธอทำไม่ได้ ความรู้สึกมันเหมืนคนโดนรุ่มกระทืบโดยมีคนที่เรารักเป้นคนบงการผมเหนือนและเจ๊บมากผมคงไม่โง่ไปกันคารมเธออีกต่อไป เสียใจ