แอบชอบรุ่นพี่ แต่เขา...

กระทู้คำถาม
นี่เป็นกระทู้แรกที่ตั้งนะคะ
คือเราแอบชอบรุ่นพี่คนนึงค่ะ สมมติว่าชื่อที พี่ทีเนี่ยเป็นคนที่ร่าเริงมากๆ ใจดี ยิ้มเก่ง แต่พอโกดก้น่ากลัวมากๆ>< เข้าเรื่องเลยนะคะ คือเราเรียนอยู่ม.ปลายละ พี่ทีก้เรียนปี1 ครั้งแรกที่เราเจอพี่ทีคือ พี่เขาเงียบมากๆแล้วเราก้ไม่ได้สนใจด้วยในตอนแรก วันนึงเราเหนเฟสพี่เขา เลยแอดเฟสพี่ทีไป พี่ทีก้รับแอดเราแล้วมาเม้นบนวอลล์เราว่า รับแอดแล้วนะ คือตอนนั้นเราก้ยังไม่ได้คิดอะไร ละมีอยู่วันนึงเรามีปันหา เราเลยไปขอให้พี่ทีช่วย หลังจากนั้นเราก้เริ่มคุยกับพี่เขามากขึ้น จากที่ปรึกษาก้กลายเปนพี่ชายที่สนิท เวลาเราเจอกันเราจะแกล้งกันตลอด จี้เอว เล่นหัว ครั้งนึงเรากลับบ้านดึกพี่เขาก้ไปส่ง ตอนนั้นเราก้เพิ่งรุ้ว่า บ้านพี่เขายุใกล้ๆเราแค่นี้เอง ถึงตอนนี้เราก้ยังไม่ได้คิดอะไร วันนึงเราแกล้งกันปกติ แต่ที่ไม่ปกติคือเขาแกล้งเราแบบดึงเราเข้าไปใกล้ เราก้เริ่มรุ้สึกแปลกๆกับพี่เขา หลังจากนั้นพอเราเจอพี่เขาเราจะเริ่มอาการ...เขิลล เราเปนคนที่เวลาชอบใครจะแสดงออกแบบแข็งๆๆ ทำเหมือนไม่ได้ชอบ แต่ใจอ้ะชอบสุดตัวนะ เราชวนพี่เขาไปกินคาเฟ่ด้วยกัน แต่เราก้ไม่ได้ไปกัน2คนหรอก เราเอาเพื่อนไปอีก1คน พี่ทีก้เอาเพื่อนไปอีก1คน รวมเป็น 4คน เราไปนั่งกินเค้ก ขนมปัง ฮันนี่โทสต์ เรากับพี่ทีกินจานเดียวกัน... เราดีใจมากๆแต่ดีใจสุดคือ เขานั่งข้างๆเราที่นั่งติดกันด้วย และที่สำคัญ ได้รูปคู่เปนรูปแรก รูปเดียว แรร์มากๆ ก่อนกลับบ้านเราแวะไปซื้อของก่อนซึ่งที่ๆเราจะไปมันไกลมาก แต่พี่แกก้ยอมพาไป พี่แกก้บ่นนิดๆแต่ตอนเราซ้อนมอไซค์พี่เขา พี่เขาก้คุยกับเราหัวเราะกันไปตลอดทาง เราสนุกมากๆ วันนั้นเรามีความสุขมากๆได้เข้าไปดูโรงเรียนพี่เขามาด้วย หลังจากนั้นเราก้กลับบ้านแล้วก้หลับบ พอตื่นขึ้นมาเราก้ทักพี่เขาไปตามปกติ ล่าสุดไม่กี่อาทิดพี่เขาไปแข่งงานวิชาการ เราก้ทักไปถามเขาว่าเป็นอะไรยังไง เหมือนเดิม เราเคยคิดนะว่า เขาอาจจะมีคนที่ชอบแล้ว เราเลยลองแกล้งถามพี่แกไปว่า "พี่ทีๆ มีเพื่อนน้องมาชอบอ่ะ พี่มีคนคุยบ้างป้ะเนี่ย" พี่เขาตอบเราว่า "ไม่มีนะ ไม่ได้คุยกับใคร" ตอนนั้นความรุ้สึกเราคือ ลอยอ้ะ ดีใจ แอบมีความหวังนิดๆ พอเราได้คำตอบแล้วเราก้แชทเหมือนปกติเหมือนเดิม ผ่านไปนานๆเข้าด้วยความที่เราเป็นผู้หญิงที่ขี้มโนเล็กๆ เราก้เลยชวนพี่เขาไปดูหนัง... แล้วพี่เขาก้ตอบตกลง ในใจตอนนั้นคือแฮปปี้มากกก พอถึงวันนั้นจิงๆพี่เขาพาเพื่อนมาด้วย ด้วยความที่เรามีนิสัยที่พอเห็นอะไรที่ไม่เปนดั่งใจเราก้หลุดแขวะแบบจัดเต็ม ซึ่งเราเปนคนที่แขวะแบบไม่คิดอะไร แขวะเพราะไม่ได้เปนดั่งใจเฉยๆ พอกลับบ้านพี่เขาก้มาบอกเราว่าทำอะไรสนใจความรุ้สึกคนอื่นด้วย เราก้นิ่งเลยรุ้สึกผิดเต็มๆ เรากลับมานั่งคิด ใช่เราเป็นคนผิด เราไม่มีสิทธิ์ไปว่าเพื่อนเขา เราเลยไปขอโทดเขา แล้วก้ขอโทดเพื่อนพี่เขา หลังจากนั้นเรากับพี่ทีก้ไม่ค่อยคุยกัน เพราะเรารุ้สึกผิด กลัวจนไม่กล้าทักเขาไป แล้ววันนี้เราก้เริ่มรุ้ตัวเอแล้วว่า เราเยอะ เราทำมากเกินไป เรารวบรวมความกล้าไปบอกชอบพี่เขา พี่เขาก้บอกเรากลับว่า ตอนนี้พี่ยังไม่ได้ชอบเรา ยังไม่ได้คิดกับเราแบบนั้น เราก้เลยบอกพี่เขาว่าเราขอคุยกับพี่เขาต่อไปนะ เราขอคุยกับพี่ต่อไปแบบนี้เรื่อยๆ แม้ว่าจะรุ้ว่าชอบแล้วก้ตาม พี่เขาบอกเราว่า พี่เขาอ้ะรุ้มานานแล้วล่ะว่าเราชอบ แต่พี่เขารอเราเปนคนพูดด้วยตัวเอง เราก้เงียบ พี่เขาก้บอกว่าดีแล้วที่บอก ตอนนั้นเราร้องไห้ แต่ร้องแบบไม่มีเสียง เราว่าเรายอมเสียเวลาเพื่อคนๆนี้ได้ เราสามารถเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีเพื่อคนนี้ได้ ถึงคนอื่นจะบอกว่า เสียเวลาก้ตาม ตอนนี้เรานั่งทำใจ เราควรทำยังไงต่อไปดี เราเลือกถูกทางแล้วใช่มั้ยที่รอพี่เขาหันกลับมา (เรื่องที่เล่ามา เราเล่าแบบย่อๆๆ นะ )

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่