ใครเคยมีความรู้สึกแบบนี้ ควรทำไงดีคับ

ผมเป็นคนต่างจังหวัดที่หน้าตาดี(ร้อยละ 90 ว่างั้นนะ คริคริ) เวลาผ่านไปแถวไหน อย่างน้อยก็มีสาวๆหันมองแน่ๆ เพราะผมนี่ ขาว ดูดี ส่วนสุงถือว่าค่อยข้างเตี้ย แต่สรุป ดูดี ก็แล้วกัน  ผมนี่ก็ชอบส่งตาหวานให้สาวๆซะด้วย (ผมไม่ใช่คนลามก ทะลึ่งตึงตัง ไรนะคับ แค่ธรรมชาติของผู้ชายทั่วไป) และหลายครั้งก็ได้การยิ้มตอบ บ้างก็เมินหน้าหนี บ้างก็เขินอาย บ้างก็ขับมอเตอร์ไซต์ล้มตอนหันมองผมก็มี (โอ้ยยย พ่อรูปหล่อ 5555+)  ที่ว่ามาทั้งหมด ยังไม่ได้เริ่มเรื่องคับ เรื่องมันมีอยุ่ว่า เมื่อไม่นานมานี้ ผมเข้า กทม มากับเพื่อนๆ(มาเรื่องงานคับ) และได้ไปกินอาหารเย็นด้วยกัน (ซึ่งเหมาโซนสำหรับทีมงานเราโดยเฉพาะคับ) ซึ่งเป็นสถานที่ๆถือว่าบรรยากาศดีคับ และแล้วค่ำวันนั้นผมได้ส่งยิ้มให้กับสาวสวย น่ารัก คนนึง (เธอมากับ ผช คนนึงคับ คาดว่า สามี ชัวร์) เธอนี่ดูดีมากๆเลยคับ และเธอก็ส่งยิ้มตอบนานเท่าที่ผมส่งให้เธอ (เขิน ในตอนนั้นที่เธอมองมา เมื่อเรานั้นได้สบตา...) ทำผมนี่ "นิ่ง" ไปหลายวินาทีเลยทีเดียว เอาเป็นว่า ถ้าเธอคนนี้มายืนเรียงหน้ากับ อั้ม พัชราภา, ชมพู่ อาริยา, หรือจะดารา แม็คซิม  ผมนี่ก็ไม่มองหน้าชื่อที่ว่ามานี้คับ (ที่ไม่มองหน้า เพราะผมมองอย่างอื่นคับ อิอิ มองไรคิดกันเอาเอง)   ต่อคับต่อ  หลังจากนั้น ผมได้ออกมายืนด้านนอกรับลมกับบรรยากาศที่เหมาะกับถ่ายมิวสิควีดีโอมาก  สักพัก เพื่อนผมเดินมาพร้อมกับเธอคนนั้นแล้วพูดว่า "นี่ๆไหนว่าจะถ่ายรูปด้วย"  เธอก็บอกว่า "ได้ๆค่ะ ถ่ายรูปด้วยได้ค่ะ" และภาพนี้ก็ถูกบันทึกลงในกล้องมือถือของเพื่อนประหนึ่งมันยิงปืน เอ็ม16 เสียงนี่รัวๆๆๆ (มันคงกลัวว่าภาพจะไม่ชัด ถ่ายไม่ติด มั้ง) แต่ก็ดีคับ  สักพัก เราได้พูดคุยกันเรื่องทั่วๆไป  และเธอนั้นอาสาที่จะถ่ายรูปเดี่ยวให้ผม เธอบอกว่า "มุมตรงนั้นสวยดี ถ่ายรูปให้ไหมค่ะ" ไอ้ผมนี่ก็ดีใจสุดๆคับ แต่ว่าโทรศัพท์ของผมมันใกล้จะพังแล้ว ถ้าให้เธอจับนี่ เธออาจคันมือได้คับ ผมเลยบอกว่าโทรศัพท์ผมเครื่องนี้ไม่ค่อยดี เลยเจอเธอสวนมาว่า "เอาไว้เป็นไฟฉายได้อย่างเดียวหรอค่ะ" (TT ผมนี่น้ำตาแทบไหล ไม่ใช่ว่าเสียใจนะคับ แต่คิดว่า เธอรู้ได้ไงว่าตอนนี้ โทรศัพท์เครื่องนี้ผมนี่เกือบจะใช้ได้แค่เป็นไฟฉาย  ซึ้งใจคับ)  ผมจึงจะยืมโทรศัพท์เพื่อนมาให้เธอถ่ายให้ แต่หันไปอีกที หายหัวไปหมดคับ และเหมือนบรรยากาศเป็นใจ ที่ตรงนั้นเหลือแค่ผมกับเธอ   เมื่อเธอไม่ได้ถ่ายรูปให้ผม เธอเลยไปถ่ายบรรยากาศมุมที่ว่านั้น ผมเลยอาสาจะถ่ายให้ และเธอก็บอกว่า "ไม่เป็นไรค่ะ"  คำพูดคำนี้ เอาซะผมนี่เหมือนถูกมีดกรีดเข้ากลางใจ (โอ้ยยยยย เสียงนี่ดังข้างในเลยคับ)  และเมื่อได้เวลากลับ ก็เป็นการร่ำลาเจ้าของร้าน อ่าว เธอกับ ผช คนนั้น (กรรม ไมไม่มีใครบอกกันเล้ยยย ว่านี่คือเจ้าของ แล้วตรุก็ส่งยิ้มให้เมียเขาซะด้วยสิ) ผมนี่ก็อึ้งไปเลยคับ แต่ด้วยความที่ใจผมอยากมองเธออีกครั้งก่อนกลับ ผมก็อาศัยส่วนสุงของเพื่อนบังหัวผมกับ ผช คนนั้น และแอบมองเธอ แต่เอ๊ะ  เธอก็ชำเลืองมองเราด้วยนี่  โอ้ววววว คุณพระช่วย!!!!  อะไรกันนี่เธอยิ้มให้เราด้วย(คงเป็นธรรมดาของคนมนุษยสัมพันธ์ดี) สุดท้าย หลังจากกลับไปแล้ว เพื่อนดันมาบอกให้ผมนี่ อึ้งสุดๆๆๆๆๆ คือ เธอคือ ดารา คับ โอ้วววว ดารา (ไมผมไม่รู้จักวะ)  พอผมกลับมาติดตามผลงานเธอผ่านอินเตอร์เน็ต ถึงได้รู้ว่าเธอนั้นมีความสามารถจริงๆ แต่เราเองที่ไม่รู้   สิ่งนี้ทำให้ผมเพ้อไปหลายวันเลยคับ (ก็ได้แต่คิด .... คิดข้างเดียว คิดข้างเดียวไปแล้วกัน ปล่อยใจลอยไปในความฝัน .... กระซิบลมเบาๆบอกว่าฉัน อยากพบเจอ อยากอยู่ใกล้เธอทุกๆวัน)    แต่ด้วยผมมีแฟนแล้ว เธอเองก็เช่นกัน  เรานี่ประหนึ่งเหมือนโดนสวรรค์ทำร้ายจิตใจหรือถูกทดสอบใจกันแน่  ปกติเวลาที่คนส่งยิ้มให้กันเราพอจะรู้สึกได้ว่ารอยยิ้มนั้นมันเป็นแค่รอยยิ้มทั่วไปหรือไม่ (ครั้งนี้ผมรุ้สึกว่ามากกว่านั้น ซึ่งผมอาจคิดไปเอง เดาเอาเองฝ่ายเดียว) ผมควรทำไงดีคับ  เพราะผมไม่ได้ชอบเธอเพราะเป็นดารา แต่ชอบเพราะรอยยิ้มที่สดใสรอยนั้น (ตอนที่ยังไม่รู้ว่าเป็นดารา)

ปล เผื่อ club Friday จะเอาไปทำเป็น ซีรี่ย์  ยินดีคับ