ฉันอายุ 26 มีงานทำ ที่บ้านโอเคดี ไม่ต้องการอะไรขอแค่คนที่เป็นเพื่อนด้วยความจริงใจ คิดถึงกัน เป็นห่วงกัน อยากเจอกัน อยากมีแฟนที่ดูแลกัน เป็นหวงเราบ้าง แต่ทำไมไม่เคยเจอคนแบบนี้เลย เพื่อนสักคนให้คิดยังคิดไม่ได้เลยว่าคนไหน เพราะไม่เคยใครคิดถึงฉันเลย ทำไม ทำไม ทำไม ไม่เคยเอาเปรียบเพื่อน ไปไหนไปส่ง อยากดื่มอยากกิน ถ้ามีก็จ่าย ตังไม่ตายหาใหม่ได้ ก็มีแต่คน เทคผลประโยชน์ จะมีใครไหมที่คิดถึงเราเหมือนเวลาที่เราคิดถึงเค้า เรามันแย่ขนาดนั้นเลยหรอ หาเพื่อนจิงไม่ได้ หาแฟนก็หาไม่ได้ ไม่เข้าใจชีวิต รู้จักคนก็เยอะ คนดีๆถูกผู้ชายทิ้งก็มีเยอะ คน

ๆหลอกเอาตังค์ก็มีคนดีๆมาเอาไปเลี้ยง ตกลงสังคงต้องการอะไร อยากได้คนแบบไหนกันค่ะ คนจริงใจตรงๆ ไม่ชอบไม่มีใครเข้าหา คือชอบแบบพวกดัดจริตกันใช่ไหม ................ ร้องไห้กับตัวเอง ว่าทำผิดอะไร แล้วทำไม ถึงต้องอยู่ในสถาณการณแบบนี้ ฉันมีเพื่อนฉันโครตรักเพื่อน เวลาฉันมีแฟนฉันก็จะรักแบะซื่อสัตย์กับแฟน ทำทุกอย่างให้ดีที่สุดที่จะทำได้ แต่สิ่งที่ทำไม่เคยได้กลับมา....และทุกวัน วันนี้ทำไมฉันต้องอยู่โดดเดี่ยวขนาดนี้ ไม่เคยมีใครส่งข้อความหา ไม่เคยมีใครโทรหา ไม่เคยมีใครคิดถึงกัน ฉันมันแย่มากใช่ไหม ฉันต้องทำไรให้ดีกว่านี้ ถึงจะมีคนรักฉันสักที
คนแบบนี้มันแย่มาก จนไม่มีคนจีบไม่มีใครคบเป็นแฟนเลยหรอค่ะ