[K-Pop]ยอดอัลบั้มกับยอดดิจิตอล ค่ายชอบแบบไหนมากกว่ากัน???

ยอด CD ค่ะ

เพราะ CD ราคาแพงกว่า กำไรเข้าค่ายเยอะกว่า
โดยเฉพาะ SM เหมือจะผลิต CD เองด้วย ไม่ต้องจ้างที่อื่นผลิตจะได้ยอดกำไรจากแผ่นเต็มๆ

^{ในสปอยล์คือคห. ต่อการขายเพลงทั่วทั้งโลกนะคะไม่ใช่แค่เกาหลี}
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เอาจริงๆ นะคะ ในยุคดิจิตอลแบบนี้ถ้าใครยังขายซีดีได้เยอะถือว่าเทพมาก
แม้แต่ทางฝั่งตะวันตกยังให้เครดิตกับยอดขายจากซีดีมากกว่าดิจิตอลเลย
ต้องขายดิจิตอลได้กี่ครั้งจำไม่ได้ล่ะถึงจะนับเท่ากับยอด CD 1 แผ่น
ขนาดอะเดลที่เพิ่งปล่อยอัลบั้ม 25 ออกมาทำลายสถิติชาวบ้านแตกกระเจิง
นางยังไม่เอาเพลงลงสตรีม เพื่อกะเพิ่มยอดขายซีดีกะเอาสถิติเลยค่ะ
ส่วนเทย์เลอร์ก็ไม่เอาลงสตรีมเหมือนกันเพราะบอกว่าการหักส่วนแบ่งไม่เป็นธรรมกะศิลปิน
รายได้เข้ากระเป๋าน้อยมากๆ คนฟังเป็นล้านครั้งแต่ได้เงินนิดเดียว
(สตรีมคือฟังออนไลน์แบบตามพวก Apple Music หรือ Spotify ไม่ใช่อัลบั้มเพลงดิจิตอลที่ขายใน itunes หรือ amazon แยกส่วนกันนะคะ)

ส่วนดิจิตอลดีคือเพลงดังนั้นก็ใช่ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นบริบทมันเปลี่ยนไปจากแต่ก่อนมากอยู่ค่ะ
ยุคนี้ต่อให้เพลงดีแต่ถ้าดีเจไม่เปิดมันก็จบ แต่ถ้าค่ายไหนการตลาดเจ๋ง มีเงินสนับสนุนหนา อัดให้ดีเจเปิดเพลงบ่อยๆ
หรือค่ายไหนงบน้อยก็อาศัยโซเชียลที่มีมากขึ้น ใช้วิธีโปรโมตด้วยตัวเองผ่านยูทิวบ์ทำไวรัลเจ๋งๆ กลายเป็นกระแส เพลงมันก็ฮิตขึ้นมาได้
ทำนองว่าคนรอบข้างพูดถึงถูกยัดเยียดให้ฟังบ่อยๆ จนกลายเป็นฮิตติดหูไป
เรื่องนี้แม้แต่ศิลปินชาติตะวันตกเองยังบ่นเลยค่ะ

ส่วนไทย คนไทยชอบของฟรีค่ะ เดี๋ยวนี้แทบไม่มีซีดีเพลงขายกันแล้วมั้ง(ไม่ได้ตามเพลงไทยเลยอ่ะ)
ค่ายเน้นไปทำซิงเกิ้ลดิจิตอลกันหมดเพราะลงทุนน้อย ขายเพลงผ่านอากาศ(ดิจิตอล)
เจ็บตัวน้อยไม่มีของเหลือค้างสต็อกให้หนักใจ

แต่ถ้าในฐานะคนฟังเพลงจริงๆ ชอบซีดีมากกว่านะคะ เหมือนได้อุดหนุนศิลปินโดยตรง
อีกอย่างเพลงจากแผ่นคุณภาพดีกว่าดิจิตอลด้วยค่ะ ยิ่งถ้าเป็นแผ่นไวนิล (vinyl) นะสุดยอด

ขอแก้ไขเพิ่มเติมอีกนิดนึง
เห็นคห.บนแล้วนึกขึ้นได้

รู้จักคำว่า 'One-Hit Wonder' ไหมคะ
ง่ายๆ ก็คือดังเพลงเดียวนั่นแหละ ยกตัวอย่างเพลงอะไรดี... เอาต่างชาติแล้วกันจะได้ไม่ดราม่า ฮ่าๆๆ
เพลง Call Me Maybe ของ Carly Rae Jepsen ล่ะกัน
คือตอนนั้นเพลงนี้ดังมากกกกกกกก ไปทางไหนก็ได้ยินแต่เพลงนี้ เปิดไปทั่วเลย ใครๆ ก็รู้จักร้องได้
แต่พออัลบั้มใหม่มาเป็นไง เงียบมาก แป้กเกือบสนิท(แต่เพลงในอัลบั้มดีมากนะคะ แนะนำๆ)
นี่คือเพลงดี ดัง แต่ขายไม่ได้เพราะไม่มีแฟนคลับถาวรค่ะ มีแต่เพลงแฟน

ที่ SM จะขายได้ไม่แปลกค่ะเพราะค่ายเน้นปั้นไอดอล
ไอดอลชื่อก็บอกอยู่แล้วคือพวกที่เป็นแบบอย่างเน้นขายภาพลักษณ์ให้คนมาชอบ
เมื่อเกิดความชอบในตัวบุคคล ต่อให้ออกอะไรมาเชื่อเถอะว่าแฟนคลับก็ซื้อเพราะมันเป็นของคนที่ฉันชอบนี่นา
ไม่งั้นเพลงแปลกๆ ของค่าย SM อย่าง I Got A Boy หรือ Wolf (ที่ฉันฟังเดโมแล้วถึงกับร้องอุ๊ยว่าเพลงนี้จริงอ่ะ) จะขายแผ่นได้ขนาดนี้เหรอ
แล้วเป็นครั้งหนึ่งก็ใช่จะเลิกเป็นง่ายๆ ต่อให้อายุเยอะขึ้นก็เท่ากับกำลังซื้อเยอะขึ้นตามหน้าที่การงาน
ขายได้เรื่อยๆ จนกว่าจะยุบตัววงไปนั่นแหละ

หรือเทย์เลอร์ก็ขายข่าวตัวเอง ขายภาพลักษณ์ตัวเองเหมือนกัน
ไม่งั้นอัลบั้มที่เปลี่ยนมาเป็นป๊อบจะขายได้เยอะเหรอทั้งๆ ที่ถ้าเอาเพลงในบั้มไปให้คนอื่นร้องคงไม่ดังขาดนี้
เพราะมันก็ป๊อบดาษๆ ทั่วไป (ดีหน่อยที่แต่งเพลงเอง) ไม่มีลายเซ็นเพลงของตัวเองชัดเจนเพราะเพิ่งมาลองจับด้านนี้

ในขณะที่แฟนเพลงทั่วไป ถ้าเพลงนี้ดีเพราะ เขาก็เออ...เพราะนะ ฟัง ซื้อเพลง
(เป็นเพลงๆ ไป ไม่ทุกคนหรอกที่จะซื้อทั้งอัลบั้มต่อให้เป็นอัลบั้มดิจิตอล ซีดีนี่ยิ่งแล้วใหญ่)
แต่ถ้าวันข้างหน้าเพลงมันไม่โดนแล้ว ยุคมันเปลี่ยนจะให้ทำแบบเดิมๆ เหมือนที่เคยพาตัวเองฮิตก็ผิดยุคไปมันก็ขายไม่ได้
ก็ดูเพลง I Really Like You สิ แป้กสนิท ขนาดเอาบีเบอร์กะลุงทอม แฮงค์มาช่วยเข็นแล้วยังขายไม่ค่อยจะออก

ศิลปินเกาหลีที่ออกมาก็ออกมาในลักษณะไอดอลก่อนทั้งนั้นเพื่อหาแฟนคลับ
ก็ลองไม่มีแฟนคลับสิใครจะซื้อบัตรคอนเสิร์ตเพื่อไปฟังที่ตัวเองรู้จักไม่กี่เพลง
หลังจากนั้นจะไปทำอะไรก็ไม่ต้องห่วงแล้วเพราะคุณมีคนที่พร้อมจะสนับสนุนตลอด

และนี่ก็คือข้อแตกต่างของแฟนคลับและแฟนเพลงค่ะ