เราเป็นคนไม่ค่อยชอบมีงเรื่องนะ เรารักเพื่อนมากกกกก รักมากจนไว้ใจจนโดนหลอก
เริ่มเรื่องเลยนะ อาจจะยาวนิดนึงน้าาา
ย้อนไปช่วงกีฬาสีค่ะเพื่อนเราก็จะซ้อมกีฬากันมันก็ซ้อมๆวอลเลย์อยู่เราก็มองมองมันซ้อมไปเรื่อยๆ
จนกระทั่งพี่ๆม.3เค้ามาขอซ้อมด้วย แล้วจะมีพี่คนนึงค่ะคือพี่เค้าไม่ใช่สเป็คนะแต่พี่เค้าน่ารักมาก
ในความคิดเรานะ พี่เค้าขาว ตาโตๆนิดนึง มาพี่เค้านี่สีชมพูอ่ะชมพูสวยปริ้งง ปากสวยมาก >< ^^
แต่มันติกตรงที่ พี่เค้าสูงสูงเปรตอ่ะ รู้สึกว่าสูงสุดในห้อง พอเทียบกับเราแล้ว ม.2! สูง 146 คือ
เราเกือบเตี้ยสุดอ่ะ (ดิ้นๆ) แต่สเป็คเราคือ รุ่นเดียวกัน สูงกว่าไม่มาก ดัดฟัน ขาวว ปกป้องเราได้
แต่พี่เค้ามีบางข้อไง จากนั้นเลยชอบแอบมอง มองไปมองมาเลยให้ปอ(นามสมมุติ)ไปสืบชื่อพี่เค้า
มาพี่เค้าชื่อฟิว(นามสมมุติ) พอหลังจากได้เฟสได้ไลน์มาจากการที่ปอไปสืบมาให้ (ปอเป็นทอม)
ก็เริ่มจะทักพี่เค้าไปบ้าง จนกระทั้งวันนึงพี่เค้าแข่งวอลเลย์ เราก็ไปแอบดูแล้วใช้ปอให้เอาน้ำไปให้
ด้วยความที่ปออยากให้เพื่อนสมหวังมากปอจังพูดไปว่า
ปอ:พี่ฟิวค่ะอิง(นามสมมุติเรา)ม.2/4ฝากมาให้
พี่ฟิว:อ่อขอบคุณครับ ว่าแต่คนไหนอ่ะ?
ปอ:อ่อเดี๋ยววันหลังปอชี้ให้ดู :3
หลังจากนั้นพวกคนในกลุ่มมันก็เริ่มเล้าเราแรงขึ้นมากก จนกระทั่งวันนึงอิงกำลังจะกลับบ้าน ปอมัน
ก็ลากอิงบอกให้อิงเดืนเร็วๆด้วยความที่อิงไม่รู้อิงก็ทำตามที่ปอบอก จนจะข้ามถนนปอมันก็หยุด
เราก็ไม่ได้มองไปฝั่งตรงข้ามเลย สักพักปอมันก็ตะโกน
ปอ:พี่ฟิว! พี่ คนนี้นะอิง!!
พี่ฟิว:อ่อ (ชูนิ้วโอเค)
คืออิงก็ไม่ใช่คนสวยมากแค่พอไปวัดไปวาได้ พี่ฟิวก็น่ารักดี แต่ไม่ใช่คนดังอะไรขนาดนั้น หลังจาก
ที่พี่เค้ารู้เค้าก็แอบมองอิงบ่อยๆ เวลาเข้าแถวแถวอิงกะพี่เค้าจะใกล้ๆกัน ปอมันจะคอยสังเกตุให้
มันก็บอกว่าเค้าชอบมองอิงแล้วยิ้ม แล้วเวลาอิงหัวเราะอิงยิ้มเค้าจะยิ้มตาม ในใจอิงก็คิดว่าอิงยัง
มีหวัง ปอมันก็คอยคุยพี่ฟิวให้อิง คุยแล้วแคปมาให้อิงตลอดๆ เป็นแบบนี้ประมาน 2 เดือนค่ะเป็น
สองเดือนที่อิงมีความสุขมาก จนกระทั่งม.3เริ่มหาที่เรียนต่อ คืออิงวางแผนแล้วว่าอิงจะต่อที่เดิม
โรงเรียนอิงมีถึง ม.6 ปอมันเลยไปถามพี่ฟิวว่าจะต่อไหน? คำตอบตอนนั้นคือเค้าจะไปต่อที่อื่น...
อิงเสียใจมากคือน้ำตามันไหลเลย ปอมันก็เอาไปฟ้องพี่ฟิวพอพี่เค้ารู้เค้าก็เงียบไปสักพัก เค้าก็ตอบ
ว่าเค้าไม่ติดโควต้าที่รร.นี้แต่ดค้าจะลองสอบดูนะ ตอนนั้นอิงดีใจมาก หลังจสกนั้นอิงก็ทักไปคุยกะ
พี่เค้าเองคุยกัน ไปจนสนิทพอสมควรบางครั้งพี่เค้าก็ทักมา จนมาถึงวันที่เค้าต้องสอบเข้าอิงเลย
ให้ปอเอาพวงกุญแจไปให้พี่เค้าพอเอาไปให้ พี่เค้าก็ถามว่า
พี่ฟิว:ห้ะ? ให้พีหรอ?
ปอ:ค่ะอิงฝากมาให้หน่ะ
พี่ฟิว:คร้าบบ
เพื่อนพี่ฟิว:คนไหนว่ะ พี่ฟิวเคาเลยชี้มาที่เรา (เรากำลังหันหลังเข้าแถวซื้อน้ำอยู่)
เพื่อนพี่เค้าก็แซวๆพี่เค้าทั้งวัน ส่วนพวงกุญแจพี่เค้าก็ห้อยนะ เวลาล่วง้ลยผ่านมา~~ จนกระทั่ง
เมื่อวาน เราเอาโทรศัพท์มาย(นามสมุติ)มาเล่น เราก็นั่งฟังเพลงไปเรื่อยๆคือเราก็เจอเพลงที่ชอบ
เลยกดส่งไปในแชตตัวเอง พอออกจากแชตเราสายตาเรามันก็สะดุดไปที่แชตพีฟิว เลยกดเข้าไปอ่าน
มาย:พี่ฟิวอย่าบอกอิงนะ มายอ่ะเบื่ออิงมากเลย อิงมันหลงตัวเองมันบอกว่าพี่อ่ะต่อ(ชื่อรร.)เพราะมัน
พี่ฟิว:ครับ
มาย:พีฟิวความสัมพันธ์ขอเราเรื่อยๆนะ : )
พี่ฟิว:อื้ม
คือตอนนั้นอ่านได้แค่นี้น้ำตามันมันก็ไหลเอง ยังไม่ทันเลื่อนอ่านต่อ มันก็จะเอาโทรศัพคืนเพราะแม่
มันมารับกลับบ้านแล้ว แต่เราต่องขึ้นไปเรียนพิเศษต่อ พอเราขึ้นไปเราก็ร้องให้ คือตอนนั้นไม่กล้า
เล่าให้ใครฟัง กลัวคนมองมายไม่ดี? (นางฟ้าไปป่ะ?) เลยบอกปอว่าจะเล่าให้ฟังตอนกลับบ้าน
พอกลับถึงบ้านโทรคุยกะปอพอปอมันรู้มันก็เลยโมโห ทักไปหามายคุยกันเลย เราก็ลำบากใจนะ
ไม่อยากเสียเพื่อนไป หลังจากเรื่องนี้จบ เรารู้สึกเลยอกหักของจริงเป็นไง : (
-ทำไมเราไม่โกรธมาย
-ทำไมเราไม่โกรธพี่ฟิว
-ทำไมเราควายขนาดนี้
โง่รู้ตัวอีกทีโดนเพื่อนสวมเขาแล้วยังเป็นนางฟ้า
ย้อนไปช่วงกีฬาสีค่ะเพื่อนเราก็จะซ้อมกีฬากันมันก็ซ้อมๆวอลเลย์อยู่เราก็มองมองมันซ้อมไปเรื่อยๆ
จนกระทั่งพี่ๆม.3เค้ามาขอซ้อมด้วย แล้วจะมีพี่คนนึงค่ะคือพี่เค้าไม่ใช่สเป็คนะแต่พี่เค้าน่ารักมาก
ในความคิดเรานะ พี่เค้าขาว ตาโตๆนิดนึง มาพี่เค้านี่สีชมพูอ่ะชมพูสวยปริ้งง ปากสวยมาก >< ^^
แต่มันติกตรงที่ พี่เค้าสูงสูงเปรตอ่ะ รู้สึกว่าสูงสุดในห้อง พอเทียบกับเราแล้ว ม.2! สูง 146 คือ
เราเกือบเตี้ยสุดอ่ะ (ดิ้นๆ) แต่สเป็คเราคือ รุ่นเดียวกัน สูงกว่าไม่มาก ดัดฟัน ขาวว ปกป้องเราได้
แต่พี่เค้ามีบางข้อไง จากนั้นเลยชอบแอบมอง มองไปมองมาเลยให้ปอ(นามสมมุติ)ไปสืบชื่อพี่เค้า
มาพี่เค้าชื่อฟิว(นามสมมุติ) พอหลังจากได้เฟสได้ไลน์มาจากการที่ปอไปสืบมาให้ (ปอเป็นทอม)
ก็เริ่มจะทักพี่เค้าไปบ้าง จนกระทั้งวันนึงพี่เค้าแข่งวอลเลย์ เราก็ไปแอบดูแล้วใช้ปอให้เอาน้ำไปให้
ด้วยความที่ปออยากให้เพื่อนสมหวังมากปอจังพูดไปว่า
ปอ:พี่ฟิวค่ะอิง(นามสมมุติเรา)ม.2/4ฝากมาให้
พี่ฟิว:อ่อขอบคุณครับ ว่าแต่คนไหนอ่ะ?
ปอ:อ่อเดี๋ยววันหลังปอชี้ให้ดู :3
หลังจากนั้นพวกคนในกลุ่มมันก็เริ่มเล้าเราแรงขึ้นมากก จนกระทั่งวันนึงอิงกำลังจะกลับบ้าน ปอมัน
ก็ลากอิงบอกให้อิงเดืนเร็วๆด้วยความที่อิงไม่รู้อิงก็ทำตามที่ปอบอก จนจะข้ามถนนปอมันก็หยุด
เราก็ไม่ได้มองไปฝั่งตรงข้ามเลย สักพักปอมันก็ตะโกน
ปอ:พี่ฟิว! พี่ คนนี้นะอิง!!
พี่ฟิว:อ่อ (ชูนิ้วโอเค)
คืออิงก็ไม่ใช่คนสวยมากแค่พอไปวัดไปวาได้ พี่ฟิวก็น่ารักดี แต่ไม่ใช่คนดังอะไรขนาดนั้น หลังจาก
ที่พี่เค้ารู้เค้าก็แอบมองอิงบ่อยๆ เวลาเข้าแถวแถวอิงกะพี่เค้าจะใกล้ๆกัน ปอมันจะคอยสังเกตุให้
มันก็บอกว่าเค้าชอบมองอิงแล้วยิ้ม แล้วเวลาอิงหัวเราะอิงยิ้มเค้าจะยิ้มตาม ในใจอิงก็คิดว่าอิงยัง
มีหวัง ปอมันก็คอยคุยพี่ฟิวให้อิง คุยแล้วแคปมาให้อิงตลอดๆ เป็นแบบนี้ประมาน 2 เดือนค่ะเป็น
สองเดือนที่อิงมีความสุขมาก จนกระทั่งม.3เริ่มหาที่เรียนต่อ คืออิงวางแผนแล้วว่าอิงจะต่อที่เดิม
โรงเรียนอิงมีถึง ม.6 ปอมันเลยไปถามพี่ฟิวว่าจะต่อไหน? คำตอบตอนนั้นคือเค้าจะไปต่อที่อื่น...
อิงเสียใจมากคือน้ำตามันไหลเลย ปอมันก็เอาไปฟ้องพี่ฟิวพอพี่เค้ารู้เค้าก็เงียบไปสักพัก เค้าก็ตอบ
ว่าเค้าไม่ติดโควต้าที่รร.นี้แต่ดค้าจะลองสอบดูนะ ตอนนั้นอิงดีใจมาก หลังจสกนั้นอิงก็ทักไปคุยกะ
พี่เค้าเองคุยกัน ไปจนสนิทพอสมควรบางครั้งพี่เค้าก็ทักมา จนมาถึงวันที่เค้าต้องสอบเข้าอิงเลย
ให้ปอเอาพวงกุญแจไปให้พี่เค้าพอเอาไปให้ พี่เค้าก็ถามว่า
พี่ฟิว:ห้ะ? ให้พีหรอ?
ปอ:ค่ะอิงฝากมาให้หน่ะ
พี่ฟิว:คร้าบบ
เพื่อนพี่ฟิว:คนไหนว่ะ พี่ฟิวเคาเลยชี้มาที่เรา (เรากำลังหันหลังเข้าแถวซื้อน้ำอยู่)
เพื่อนพี่เค้าก็แซวๆพี่เค้าทั้งวัน ส่วนพวงกุญแจพี่เค้าก็ห้อยนะ เวลาล่วง้ลยผ่านมา~~ จนกระทั่ง
เมื่อวาน เราเอาโทรศัพท์มาย(นามสมุติ)มาเล่น เราก็นั่งฟังเพลงไปเรื่อยๆคือเราก็เจอเพลงที่ชอบ
เลยกดส่งไปในแชตตัวเอง พอออกจากแชตเราสายตาเรามันก็สะดุดไปที่แชตพีฟิว เลยกดเข้าไปอ่าน
มาย:พี่ฟิวอย่าบอกอิงนะ มายอ่ะเบื่ออิงมากเลย อิงมันหลงตัวเองมันบอกว่าพี่อ่ะต่อ(ชื่อรร.)เพราะมัน
พี่ฟิว:ครับ
มาย:พีฟิวความสัมพันธ์ขอเราเรื่อยๆนะ : )
พี่ฟิว:อื้ม
คือตอนนั้นอ่านได้แค่นี้น้ำตามันมันก็ไหลเอง ยังไม่ทันเลื่อนอ่านต่อ มันก็จะเอาโทรศัพคืนเพราะแม่
มันมารับกลับบ้านแล้ว แต่เราต่องขึ้นไปเรียนพิเศษต่อ พอเราขึ้นไปเราก็ร้องให้ คือตอนนั้นไม่กล้า
เล่าให้ใครฟัง กลัวคนมองมายไม่ดี? (นางฟ้าไปป่ะ?) เลยบอกปอว่าจะเล่าให้ฟังตอนกลับบ้าน
พอกลับถึงบ้านโทรคุยกะปอพอปอมันรู้มันก็เลยโมโห ทักไปหามายคุยกันเลย เราก็ลำบากใจนะ
ไม่อยากเสียเพื่อนไป หลังจากเรื่องนี้จบ เรารู้สึกเลยอกหักของจริงเป็นไง : (
-ทำไมเราไม่โกรธมาย
-ทำไมเราไม่โกรธพี่ฟิว
-ทำไมเราควายขนาดนี้