ผมเชื่อว่าเธอจะได้อ่าน เพราะเธอไม่เคยพลาดที่จะสอดแนม
ผมขอร้องว่าที่รักอ่านแล้วอย่าเอามาทะเลาะกันเลยนะ รับฟังผมบ้าง..
--------------------------------------------------------------------------
ทำใม ทำใม ทำใม ทำใม ทำใม ผมมีแต่คำถามในหัว ????? เควสชั่น-มาร์ค เต็มไปหมด
ผมอายุ 26 เธอ อายุ 23 อยู่กินกันมา 4 ปี. . .
ในขณะที่ผม คิดเรื่องอนาคต การสร้างครอบครัว แต่ มองมาที่เธอที่ไรเธอก็ยังจะโกรธเรื่องไร้สาระ
เรื่องที่รักๆใคร่ๆ เรื่องที่คิดว่าผมจะไปมีคนโน้นคนนี้ ........
ผมรู้สึกเหมือนล้มทั้งยืนทุกครั้ง ในขณะที่กำลังคิดวางแผนว่าอนาคตเราจะเป็นยังไง
จะมีการงานที่ดีใหม จะมีเงินเลี้ยงลูกไหม ชีวิตอีก 20 ปี 30 ปี จะดำเนินไปอย่างไร...
ผมไม่เคยคิดเรื่องมีคนอื่นหรืออะไรพวกรักๆใคร่ๆเลยสาบานได้
ชีวิตผมมีแต่งาน และ วางแผนอนาคตเพื่อเธอและเพื่อลูก(ถ้ามี)
ปรัชญาชีวิตผมคือ "งานและเงินไม่ไช่ความรัก" อย่ามาใส่ร้ายให้ผมไปมีใคร
เพราะผมจะไปมีทำใม มีแค่คุณคนเดียว ก็ปวดหัวพออยู่แล้ว
ผมถือว่าตัวผมเอง ก้าวผ่านไอ่จุดนั้นไปแล้ว นานมากแล้วด้วย
แต่เธอก็ยังจะวนเวียน ให้ปวดหัวแต่กับเรื่อง รักๆใคร่ๆ ปัญหาเดิมๆ
ทำใมเธอต้องทำให้ครอบครัวแตกแยกด้วยทำ ทำใม?
คำพูด....คำที่หนึ่งก็ผมไม่รัก คำที่สองก็ผมไม่รัก
ไม่รักแล้วผมจะวางแผนมีชีวิตมีอนาคตกับคุณทำใม?
มันเจ็บทุกครั้งที่ เธอไม่เคยก้าวผ่านจุดจุดนี้ไปได้
มันเหมือนผมแสวงหาอนาคตที่ดีไปเพื่ออะไร แสวงหาไปให้ไอ่คนที่แม้แต่จะไว้ใจเชื่อใจผม ยังไม่มีให้หนะเหรอ ?
หรือสิ่งที่ผมทำอยู่มันไม่ถูก ไม่ถูกยังไง
ผมอยากได้คำอธิบาย ผมพร้อมรับฟัง แต่เธอก็ไม่เคยมีเหตุผลมาตอบได้
เธอเอาแต่ร้องให้ กับเรื่องไร้สาระ(เรื่องที่ผมมองว่าไร้สาระนั่นเหละ)
ผมคิดนะว่าเราๆ วัยนี้กันแล้ว ควรมองหาอนาคตและชีวิตที่สงบสุข
ไม่ควรต้องมาทะเลาะกันเพราะเรื่องรักๆใคร่ๆปัญหาเหมือนเด็กวัยรุ่น
ผมเหนื่อยและหมดคำจะพูด ผมควรทำอย่างไรดี . .. ผมควรทำอย่างไรดี . .. ผมควรทำอย่างไรดี . ..
แฟนไม่เคยก้าวผ่านเรื่อง "ความรัก" ทำใม ?
ผมขอร้องว่าที่รักอ่านแล้วอย่าเอามาทะเลาะกันเลยนะ รับฟังผมบ้าง..
--------------------------------------------------------------------------
ทำใม ทำใม ทำใม ทำใม ทำใม ผมมีแต่คำถามในหัว ????? เควสชั่น-มาร์ค เต็มไปหมด
ผมอายุ 26 เธอ อายุ 23 อยู่กินกันมา 4 ปี. . .
ในขณะที่ผม คิดเรื่องอนาคต การสร้างครอบครัว แต่ มองมาที่เธอที่ไรเธอก็ยังจะโกรธเรื่องไร้สาระ
เรื่องที่รักๆใคร่ๆ เรื่องที่คิดว่าผมจะไปมีคนโน้นคนนี้ ........
ผมรู้สึกเหมือนล้มทั้งยืนทุกครั้ง ในขณะที่กำลังคิดวางแผนว่าอนาคตเราจะเป็นยังไง
จะมีการงานที่ดีใหม จะมีเงินเลี้ยงลูกไหม ชีวิตอีก 20 ปี 30 ปี จะดำเนินไปอย่างไร...
ผมไม่เคยคิดเรื่องมีคนอื่นหรืออะไรพวกรักๆใคร่ๆเลยสาบานได้
ชีวิตผมมีแต่งาน และ วางแผนอนาคตเพื่อเธอและเพื่อลูก(ถ้ามี)
ปรัชญาชีวิตผมคือ "งานและเงินไม่ไช่ความรัก" อย่ามาใส่ร้ายให้ผมไปมีใคร
เพราะผมจะไปมีทำใม มีแค่คุณคนเดียว ก็ปวดหัวพออยู่แล้ว
ผมถือว่าตัวผมเอง ก้าวผ่านไอ่จุดนั้นไปแล้ว นานมากแล้วด้วย
แต่เธอก็ยังจะวนเวียน ให้ปวดหัวแต่กับเรื่อง รักๆใคร่ๆ ปัญหาเดิมๆ
ทำใมเธอต้องทำให้ครอบครัวแตกแยกด้วยทำ ทำใม?
คำพูด....คำที่หนึ่งก็ผมไม่รัก คำที่สองก็ผมไม่รัก
ไม่รักแล้วผมจะวางแผนมีชีวิตมีอนาคตกับคุณทำใม?
มันเจ็บทุกครั้งที่ เธอไม่เคยก้าวผ่านจุดจุดนี้ไปได้
มันเหมือนผมแสวงหาอนาคตที่ดีไปเพื่ออะไร แสวงหาไปให้ไอ่คนที่แม้แต่จะไว้ใจเชื่อใจผม ยังไม่มีให้หนะเหรอ ?
หรือสิ่งที่ผมทำอยู่มันไม่ถูก ไม่ถูกยังไง
ผมอยากได้คำอธิบาย ผมพร้อมรับฟัง แต่เธอก็ไม่เคยมีเหตุผลมาตอบได้
เธอเอาแต่ร้องให้ กับเรื่องไร้สาระ(เรื่องที่ผมมองว่าไร้สาระนั่นเหละ)
ผมคิดนะว่าเราๆ วัยนี้กันแล้ว ควรมองหาอนาคตและชีวิตที่สงบสุข
ไม่ควรต้องมาทะเลาะกันเพราะเรื่องรักๆใคร่ๆปัญหาเหมือนเด็กวัยรุ่น
ผมเหนื่อยและหมดคำจะพูด ผมควรทำอย่างไรดี . .. ผมควรทำอย่างไรดี . .. ผมควรทำอย่างไรดี . ..