วันนี้เราจะมาเขียนกระทู้กให้เพื่อนๆกันนะ ขอไม่บอกชื่อล่ะกันนะ เราพึ่งเข้าเล่นพันทิปนี่เป็นกระทู้กแรกของเรา ผิดพลาดยังไงขอโทษด้วยน้า เราแค่อยากมาระบาย
เราสนิทกับคนหนึ่งมากรู้จักกันมาหลายปี ด้วยเวลาที่มากขึ้นเราก็สนิทกับเขามากขึ้น เค้าเคยขอเราเป็นแฟนหลายครั้งมากแต่ก้ปฎิเสธเค้ามาตลอด เค้าก็บอกเราว่าเค้าจะรอเรา ที่เราไม่คบกับเค้าเพราะเราก็กลัวเสียเพื่อน เรามีแฟนเวลาะทะเลาะกับแฟนเราก้ปรึกษาเขา เรากับเขาคุยกันทุกเรื่อง มีอะไรก็ปรึกษากัน ตอนนั้นเรามองเค้าว่าเขาเป็นคนดี นิสัยดีมากๆ ตอนช่วงเรามีแฟนนานๆเขาจะทักมาที มีช่วงนึงเค้ามีแฟนเราก็รู้สึกแปลกๆ ไม่รู้ทำไมแต่ก็ไม่ได้อะไร จนผ่านเรื่อยๆเรารู้สึกเหมือนจะชอบเขา(ชอบก็ไม่ได้แปลว่ารักนะค่ะ) ตอนนั้นเค้าคงไม่ชอบเราล่ะมั้งเค้าดูแปลกๆกับเรา ช่วงน่าจะช่วงที่เขามีแฟนมั้ง เราก็ไม่ได้อะไร เรารู้จักกันตั้งแต่ป.6 จนเวลาผ่านไปตอนเราขึ้นม.6 เค้ากลับมาทักเราอีกครั้ง ตอนแรกก็คุยกันปกติแบบเพื่อนคุนกัน ล่ะสักพักเขาก็ถามเราว่ากลับไปเป็นแบบเดิมได้มั้ย (เป็นแฟน) เราก็เลยบอกให้เขาขอใหม่ (ขอเป็นแฟนเราอีกรอบนึง) เขาก็งง เขาถามเราว่าขออะไร เราก็บอกให้เค้าไปคิดเองกว่าเขาจะคิดได้เป็นเดือน เค้ามาขอเราเป็นแฟนวันที่25 เมษา (ก่อนจะคบเป็นแฟนเราคุยกับเค้าเกือบๆ5เดือน รวมกับที่รู้จักกันอีก5ปี) เราตอบตกลงเขาไป ที่เราตอบตกลงเพราะเราคิดว่าเขาน่าจะเขาใจเราที่สุดเพราะรู้จักกันมานาน และเห็นเค้ารอเราจริงๆ เห็นในความพยายามของเขา แรกก็รักกันดี ไม่ค่อยทะเลาะกัน เราเป็นคนขี้ขึงแต่หึงแล้วจะไม่พูดเราจะเงียบไปเลยไม่ค่อยตอบเขา เขาถามก็ถามคำตอบคำ อ๋อเค้าอ่ะคุยกับผญ. ก้เพื่อนเค้านั้น เราไม่ได้ห้ามที่เขาจะคุย เราเข้าใจ เราไม่เคยไปเที่ยวด้วยกันเพราะเสาร์อาทิตเราเรียน ถ้าจะไปเที่ยวตอนเลิกเรียนเค้าก็ทำงานกลับถึงก็เย็น เวลาเจอกันนเราจะเจอใกล้ป้ายรถเมล์ เพราะถ้าเจอแถวบ้านคนอื่นคงจะมองไม่ดี เราอยู่หมู่บ้านใกล้ๆกัน เค้าเคยซื้อเค้กไปฝากเขาครั้งหนึ่ง ตลอดเวลาที่คบเราไม่ค่อยทำอะไรพิเศษให้กัน คบกันแรกๆเขาซื้อเสื้อคู่ให้เรา แต่เราก็จ่ายตังเค้าเพราะเกรงใจ เขาก็ไม่เอาเราตื้อจนเค้ายอมรับเงินค่าเสื้อกับเรา ได้xlมาใหญ่เว่อร์ เราใส่เสื้อใส่mไม่ก็Lเอง เรายังไม่เคยใส่ไปเที่ยวด้วยกัน วันนึงเค้าชวนเราถ่ายรูปนี้เราก็ไม่อยากถ่ายหรอกหน้าเราบาน555 สุดท้ายก็ถ่าย ระหว่างที่คบกันเรารู้สึกดกับเขามากขึ้นเรื่อยๆแต่เค้ากลับน้อยลง สองสามวันที่ผ่านมาเราทะเลาะกัที่บ้านหนักเราอยากอยู่คนเดียวเลยหายไปเค้าถามก้ตอบคำคือเราไม่บอกเขาก้ไม่อยากให้เค้าต้องมากังวนมาคิดมากกับเราไม่อยากให้เค้าไม่สบายใจ คือแบบแย่จริงๆตอนนั้นไม่อยากคุยกับใคร(ปกติถ้าเราเป็นแบบนี้เค้าจะบอกเราอย่าหายไปแบบนี้ได้ไหม ถ้าไม่มีเราเขาจะอยู่ยังไง รักเรามากนะแต่คงนี้ไม่เลย) หลังจากนั้นเค้าเงียบไปเราพยาพยามทักไปหาเค้า ถามเค้าเป็นอะไรแถมประชดไล่เค้าอีก เราพิมไปยาวมาก เค้าตอบมาแค่โทกลับไปหาเค้า เราจะโทได้ไงตั้งแต่โทรศัพเค้าพังเราก้ไม่มีเบอร์ คุยกันทางแชทตลอดเค้ายืมโทรศัพท์เพื่อน โทรศัพท์แม่มาคุยกับเรา เราก้เค้าเราจะโทรได้ยังไงเบอร์เค้าเรายังไม่มีเลย เค้าก็ให้เบอร์เรามา เรารู้สึกไม่ดีเลยทำใจล่ะโทรไปอีกวัน เรากระวนกระวายมาก ถามเค้าว่าเป็นอะไรมีอะไรบอกเราสิ เราทำอะไรผิดเราขอโทษ แต่คำที่เค้าพูดออกมาคือ เราพอแค่นี้เถอะ(ก้คือเราเลิกกันเถอะ) เรานิ่งไปสักพักน้ำตาก็ไหลอาบแก้ม เราถามเค้าว่าทำไม เค้าบอกว่าเราไม่อยากคุยกับเค้า ถามคำตอบคำ คือเราเพราะแค่นี้จริงหรอ เราถามเค้าว่ากลับมาเป็นแบบเดิมได้ไหมเค้าบอกเราว่าอย่าเลยไม่อยากทำให้เราร้องไห้เสียใจอีกแล้ว จบแล้ว6เดือนที่ผ่านกับการเป็นแฟนของเราสองคน และความเป็นเพื่อนกันอีก5ปี หลังจากเลิกกันเราร้องไห้ตลอกกินอะไรไม่ได้ จนน้ำหนักลดไป6โมง เราพยายาง้อเขาส่งข้อความไปรำลึกที่เราเคยคบกัน เราพิมไปยาวมากแต่เค้าอ่านไม่ตอบเราแย่จริงกว่าเดิม เราง้อเค้าอยู่3-4วันเรา เรารู้สึกตัวเองดูไม่มีค่า ทำไมต้องไม่วิ่งตามเค้าทั้งที่เค้าไม่สนใจเราแล้ว เราเลิกง้อเค้า แต่เจ็บปวดอ่ะหรอเค้าบอกเลิกเราก่อนเราสอบแกทแพท1อาทิต สมาธิอ่านหนังไม่มีเลยจนเราต้งออกไปติวกับเพื่อนทุกวันอยู๋กับเพื่อนเรารู้สึกดีขึ้น แต่พอกลับบ้านนี่โคตรแย่อ่ะ เราทำอะไรไม่ได้แล้ว ได้ส่องเฟสเค้า แต่เราลบเพื่อนเค้าไปเค้าไปดูก้ไม่มีอะไร สุดท้ายสิ่งที่เรากลัวก็เกิดขึ้นจริงวันที่เราต้องเลิกล่ะกลายเป้นคนไม่รู้จักกัน จากที่เคยเป็นเพื่อนสนิทกันคุยกันได้ทุกเรื่อง เราผิดหวังคนที่บอกเราว่ารักเรามาก ใครมาจีบเราข้ามศพเขาไปก่อน คนที่สัญญากับเราว่าจะไม่ทิ้งเราไปไหยแต่สุดท้ายเค้ากับเป็นคนทิ้งเราไปเอง เรามองเธอเป็นคนดีแล้วก่อนจะคบกนเราว่าเรารู้จักเธอดีแล้วแต่พอมาคบกันเราว่าบางทีเราอาจจะไม่รู้จักเธอเลยก็ได้.... อย่าเอาเพื่อนเป็นแฟนเลยค่ะจุดจบตอนเลิกกันจะกลายเป็นคนไม่รู้จักกันไปเลยก้เลย ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เราจะไม่เป็นแฟนกับเธอเลย เราเคยคิดนะว่าเธอน่ารักแถมนิสัยดีเข้าใจเราแต่จริงแล้วไม่เลย จะจำไว้เป็นบทเรียน สุดท้ายเสียทั้งเพื่อนและแฟน หลังจากเลิกกันมาเมื่อครบ1เดือนที่เลิกกันเราลืมเค้าไม่ได้สักสัก และรู้ว่าเค้าคงไม่กลับมาเราเลยตัดสินใจบล้อคเขาไปแล้วค่ะ อะไรที่ให้เราลืมเขาได้เราก็จะทำ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะค่ะ
อย่าเอาเพื่อนเป็นแฟน
เราสนิทกับคนหนึ่งมากรู้จักกันมาหลายปี ด้วยเวลาที่มากขึ้นเราก็สนิทกับเขามากขึ้น เค้าเคยขอเราเป็นแฟนหลายครั้งมากแต่ก้ปฎิเสธเค้ามาตลอด เค้าก็บอกเราว่าเค้าจะรอเรา ที่เราไม่คบกับเค้าเพราะเราก็กลัวเสียเพื่อน เรามีแฟนเวลาะทะเลาะกับแฟนเราก้ปรึกษาเขา เรากับเขาคุยกันทุกเรื่อง มีอะไรก็ปรึกษากัน ตอนนั้นเรามองเค้าว่าเขาเป็นคนดี นิสัยดีมากๆ ตอนช่วงเรามีแฟนนานๆเขาจะทักมาที มีช่วงนึงเค้ามีแฟนเราก็รู้สึกแปลกๆ ไม่รู้ทำไมแต่ก็ไม่ได้อะไร จนผ่านเรื่อยๆเรารู้สึกเหมือนจะชอบเขา(ชอบก็ไม่ได้แปลว่ารักนะค่ะ) ตอนนั้นเค้าคงไม่ชอบเราล่ะมั้งเค้าดูแปลกๆกับเรา ช่วงน่าจะช่วงที่เขามีแฟนมั้ง เราก็ไม่ได้อะไร เรารู้จักกันตั้งแต่ป.6 จนเวลาผ่านไปตอนเราขึ้นม.6 เค้ากลับมาทักเราอีกครั้ง ตอนแรกก็คุยกันปกติแบบเพื่อนคุนกัน ล่ะสักพักเขาก็ถามเราว่ากลับไปเป็นแบบเดิมได้มั้ย (เป็นแฟน) เราก็เลยบอกให้เขาขอใหม่ (ขอเป็นแฟนเราอีกรอบนึง) เขาก็งง เขาถามเราว่าขออะไร เราก็บอกให้เค้าไปคิดเองกว่าเขาจะคิดได้เป็นเดือน เค้ามาขอเราเป็นแฟนวันที่25 เมษา (ก่อนจะคบเป็นแฟนเราคุยกับเค้าเกือบๆ5เดือน รวมกับที่รู้จักกันอีก5ปี) เราตอบตกลงเขาไป ที่เราตอบตกลงเพราะเราคิดว่าเขาน่าจะเขาใจเราที่สุดเพราะรู้จักกันมานาน และเห็นเค้ารอเราจริงๆ เห็นในความพยายามของเขา แรกก็รักกันดี ไม่ค่อยทะเลาะกัน เราเป็นคนขี้ขึงแต่หึงแล้วจะไม่พูดเราจะเงียบไปเลยไม่ค่อยตอบเขา เขาถามก็ถามคำตอบคำ อ๋อเค้าอ่ะคุยกับผญ. ก้เพื่อนเค้านั้น เราไม่ได้ห้ามที่เขาจะคุย เราเข้าใจ เราไม่เคยไปเที่ยวด้วยกันเพราะเสาร์อาทิตเราเรียน ถ้าจะไปเที่ยวตอนเลิกเรียนเค้าก็ทำงานกลับถึงก็เย็น เวลาเจอกันนเราจะเจอใกล้ป้ายรถเมล์ เพราะถ้าเจอแถวบ้านคนอื่นคงจะมองไม่ดี เราอยู่หมู่บ้านใกล้ๆกัน เค้าเคยซื้อเค้กไปฝากเขาครั้งหนึ่ง ตลอดเวลาที่คบเราไม่ค่อยทำอะไรพิเศษให้กัน คบกันแรกๆเขาซื้อเสื้อคู่ให้เรา แต่เราก็จ่ายตังเค้าเพราะเกรงใจ เขาก็ไม่เอาเราตื้อจนเค้ายอมรับเงินค่าเสื้อกับเรา ได้xlมาใหญ่เว่อร์ เราใส่เสื้อใส่mไม่ก็Lเอง เรายังไม่เคยใส่ไปเที่ยวด้วยกัน วันนึงเค้าชวนเราถ่ายรูปนี้เราก็ไม่อยากถ่ายหรอกหน้าเราบาน555 สุดท้ายก็ถ่าย ระหว่างที่คบกันเรารู้สึกดกับเขามากขึ้นเรื่อยๆแต่เค้ากลับน้อยลง สองสามวันที่ผ่านมาเราทะเลาะกัที่บ้านหนักเราอยากอยู่คนเดียวเลยหายไปเค้าถามก้ตอบคำคือเราไม่บอกเขาก้ไม่อยากให้เค้าต้องมากังวนมาคิดมากกับเราไม่อยากให้เค้าไม่สบายใจ คือแบบแย่จริงๆตอนนั้นไม่อยากคุยกับใคร(ปกติถ้าเราเป็นแบบนี้เค้าจะบอกเราอย่าหายไปแบบนี้ได้ไหม ถ้าไม่มีเราเขาจะอยู่ยังไง รักเรามากนะแต่คงนี้ไม่เลย) หลังจากนั้นเค้าเงียบไปเราพยาพยามทักไปหาเค้า ถามเค้าเป็นอะไรแถมประชดไล่เค้าอีก เราพิมไปยาวมาก เค้าตอบมาแค่โทกลับไปหาเค้า เราจะโทได้ไงตั้งแต่โทรศัพเค้าพังเราก้ไม่มีเบอร์ คุยกันทางแชทตลอดเค้ายืมโทรศัพท์เพื่อน โทรศัพท์แม่มาคุยกับเรา เราก้เค้าเราจะโทรได้ยังไงเบอร์เค้าเรายังไม่มีเลย เค้าก็ให้เบอร์เรามา เรารู้สึกไม่ดีเลยทำใจล่ะโทรไปอีกวัน เรากระวนกระวายมาก ถามเค้าว่าเป็นอะไรมีอะไรบอกเราสิ เราทำอะไรผิดเราขอโทษ แต่คำที่เค้าพูดออกมาคือ เราพอแค่นี้เถอะ(ก้คือเราเลิกกันเถอะ) เรานิ่งไปสักพักน้ำตาก็ไหลอาบแก้ม เราถามเค้าว่าทำไม เค้าบอกว่าเราไม่อยากคุยกับเค้า ถามคำตอบคำ คือเราเพราะแค่นี้จริงหรอ เราถามเค้าว่ากลับมาเป็นแบบเดิมได้ไหมเค้าบอกเราว่าอย่าเลยไม่อยากทำให้เราร้องไห้เสียใจอีกแล้ว จบแล้ว6เดือนที่ผ่านกับการเป็นแฟนของเราสองคน และความเป็นเพื่อนกันอีก5ปี หลังจากเลิกกันเราร้องไห้ตลอกกินอะไรไม่ได้ จนน้ำหนักลดไป6โมง เราพยายาง้อเขาส่งข้อความไปรำลึกที่เราเคยคบกัน เราพิมไปยาวมากแต่เค้าอ่านไม่ตอบเราแย่จริงกว่าเดิม เราง้อเค้าอยู่3-4วันเรา เรารู้สึกตัวเองดูไม่มีค่า ทำไมต้องไม่วิ่งตามเค้าทั้งที่เค้าไม่สนใจเราแล้ว เราเลิกง้อเค้า แต่เจ็บปวดอ่ะหรอเค้าบอกเลิกเราก่อนเราสอบแกทแพท1อาทิต สมาธิอ่านหนังไม่มีเลยจนเราต้งออกไปติวกับเพื่อนทุกวันอยู๋กับเพื่อนเรารู้สึกดีขึ้น แต่พอกลับบ้านนี่โคตรแย่อ่ะ เราทำอะไรไม่ได้แล้ว ได้ส่องเฟสเค้า แต่เราลบเพื่อนเค้าไปเค้าไปดูก้ไม่มีอะไร สุดท้ายสิ่งที่เรากลัวก็เกิดขึ้นจริงวันที่เราต้องเลิกล่ะกลายเป้นคนไม่รู้จักกัน จากที่เคยเป็นเพื่อนสนิทกันคุยกันได้ทุกเรื่อง เราผิดหวังคนที่บอกเราว่ารักเรามาก ใครมาจีบเราข้ามศพเขาไปก่อน คนที่สัญญากับเราว่าจะไม่ทิ้งเราไปไหยแต่สุดท้ายเค้ากับเป็นคนทิ้งเราไปเอง เรามองเธอเป็นคนดีแล้วก่อนจะคบกนเราว่าเรารู้จักเธอดีแล้วแต่พอมาคบกันเราว่าบางทีเราอาจจะไม่รู้จักเธอเลยก็ได้.... อย่าเอาเพื่อนเป็นแฟนเลยค่ะจุดจบตอนเลิกกันจะกลายเป็นคนไม่รู้จักกันไปเลยก้เลย ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เราจะไม่เป็นแฟนกับเธอเลย เราเคยคิดนะว่าเธอน่ารักแถมนิสัยดีเข้าใจเราแต่จริงแล้วไม่เลย จะจำไว้เป็นบทเรียน สุดท้ายเสียทั้งเพื่อนและแฟน หลังจากเลิกกันมาเมื่อครบ1เดือนที่เลิกกันเราลืมเค้าไม่ได้สักสัก และรู้ว่าเค้าคงไม่กลับมาเราเลยตัดสินใจบล้อคเขาไปแล้วค่ะ อะไรที่ให้เราลืมเขาได้เราก็จะทำ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะค่ะ