สวัสดีค่ะทุกคน เรามีข้อสงสัยมาขอคำตอบค่ะ
เราเป็นนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาแล้วล่ะค่ะ เรียนเกี่ยวกับทางวิทยาศาสตร์นี่แหละ
ใครที่เรียนหรือทำงานทางนี้ก็คงพอจะรู้ว่างานของเราๆก็คือเข้าแลป เขียนเปเปอร์ ประมาณนี้เนอะ
ทีนี้ค่ะ เราเรียนมาได้ซักพักก็เริ่มสังเกตละ ว่าอาจารย์ผู้หญิงในคณะเนี่ย... โสดทั้งนั้น!! อาจารย์ที่แต่งงานมีลูกแล้วก็มักจะเป็นคนที่คบกันมานานแล้วตั้งแต่ปริญญาตรีหรือมัธยมปลายนู่น
เราและเพื่อนสาวในภาค ผู้ซึ่งก้มหน้าก้มตาเรียนและทำแลปต่างก็ค่อยๆเผชิญความจริงว่า รอบๆตัวเรานี่มัน ไม่มีโอกาสอะไรที่จะได้เจอผู้คนเลยนี่หว่า..
หันซ้ายขวาเพื่อนชายในภาควิชาก็มีแฟนกันแล้ว ไม่ก็สนใจวิชาการมากกว่าผู้หญิงและมนุษย์ พอมาไล่ๆดู โอกาสจะได้เจอใครๆกับเขาบ้างก็คือ..
การไปประชุมวิชาการ ... Orz แน่นอนว่าก็ต้องเจอคนประเภทเดิมๆนั่นแหละ
ไอ้เรื่องจะหาเวลาไปนู่นนี่ คอนเสิร์ต เดินห้าง หอศิลป์ ลืมไปได้เลยค่า ทำงานทำการก็หมดวันกลับมานอนตายแล้ว
พอมาย้อนคิดดู ไอ้เราก็ไม่ได้สวยนักหนา แต่ไม่ขี้เหร่นะเฟ้ย สาวๆที่เรียนด้วยกันรอบๆตัวก็ไม่มีใครหน้าแย่ แต่ตั้งแต่ป.ตรีมาก็ไม่เห็นจะมีใครเข้ามา ยิ่งปีสามปีสี่นี่ยิ่งพินาศ เรียน แลป โปรเจคต์ มหาศาล ขึ้นบัณฑิตศึกษาแล้วก็ถึงกับเข่าทรุด เวลานอนแมบไม่มี
เคยมีอาจารย์คนนึงที่สนิทกันบอกเราว่า เธอ ป.โทนี่แหละ โอกาสสุดท้ายแล้วนะ พ้นจากนี้ไป เธอจะเข้าช่วง lag phase แล้วนะ
(เอ่อ.. อาจารย์เปรียบเทียบชีวิตรักของหนูเป็นการเจริญของแบคทีเรียเหรอคะ)
ก็อย่างที่ว่ามาแหละค่ะ เราสงสัยมากกก ว่าสาวๆที่ทำงานสายวิทยาศาสตร์เนี่ย หาแฟนกันยังไงคะ จะเอาไว้ไปเป็นวิทยาทาน เพราะตอนนี้คิดว่าอีกหน่อยคงสร้างครอบครัวกับดีเอ็นเอและเครื่องมือแลปแทนแล้วล่ะค่ะ 5555
*เป็นการบ่นและไร้สาระ มาแชร์ความคิดเห็นและคำตอบให้ฟังหน่อยน้า*
*ไร้สาระ* อยากถามสาวๆที่ทำงานสายวิทยาศาสตร์ว่าคุณหาแฟนกันยังไง
เราเป็นนักศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาแล้วล่ะค่ะ เรียนเกี่ยวกับทางวิทยาศาสตร์นี่แหละ
ใครที่เรียนหรือทำงานทางนี้ก็คงพอจะรู้ว่างานของเราๆก็คือเข้าแลป เขียนเปเปอร์ ประมาณนี้เนอะ
ทีนี้ค่ะ เราเรียนมาได้ซักพักก็เริ่มสังเกตละ ว่าอาจารย์ผู้หญิงในคณะเนี่ย... โสดทั้งนั้น!! อาจารย์ที่แต่งงานมีลูกแล้วก็มักจะเป็นคนที่คบกันมานานแล้วตั้งแต่ปริญญาตรีหรือมัธยมปลายนู่น
เราและเพื่อนสาวในภาค ผู้ซึ่งก้มหน้าก้มตาเรียนและทำแลปต่างก็ค่อยๆเผชิญความจริงว่า รอบๆตัวเรานี่มัน ไม่มีโอกาสอะไรที่จะได้เจอผู้คนเลยนี่หว่า..
หันซ้ายขวาเพื่อนชายในภาควิชาก็มีแฟนกันแล้ว ไม่ก็สนใจวิชาการมากกว่าผู้หญิงและมนุษย์ พอมาไล่ๆดู โอกาสจะได้เจอใครๆกับเขาบ้างก็คือ..
การไปประชุมวิชาการ ... Orz แน่นอนว่าก็ต้องเจอคนประเภทเดิมๆนั่นแหละ
ไอ้เรื่องจะหาเวลาไปนู่นนี่ คอนเสิร์ต เดินห้าง หอศิลป์ ลืมไปได้เลยค่า ทำงานทำการก็หมดวันกลับมานอนตายแล้ว
พอมาย้อนคิดดู ไอ้เราก็ไม่ได้สวยนักหนา แต่ไม่ขี้เหร่นะเฟ้ย สาวๆที่เรียนด้วยกันรอบๆตัวก็ไม่มีใครหน้าแย่ แต่ตั้งแต่ป.ตรีมาก็ไม่เห็นจะมีใครเข้ามา ยิ่งปีสามปีสี่นี่ยิ่งพินาศ เรียน แลป โปรเจคต์ มหาศาล ขึ้นบัณฑิตศึกษาแล้วก็ถึงกับเข่าทรุด เวลานอนแมบไม่มี
เคยมีอาจารย์คนนึงที่สนิทกันบอกเราว่า เธอ ป.โทนี่แหละ โอกาสสุดท้ายแล้วนะ พ้นจากนี้ไป เธอจะเข้าช่วง lag phase แล้วนะ
(เอ่อ.. อาจารย์เปรียบเทียบชีวิตรักของหนูเป็นการเจริญของแบคทีเรียเหรอคะ)
ก็อย่างที่ว่ามาแหละค่ะ เราสงสัยมากกก ว่าสาวๆที่ทำงานสายวิทยาศาสตร์เนี่ย หาแฟนกันยังไงคะ จะเอาไว้ไปเป็นวิทยาทาน เพราะตอนนี้คิดว่าอีกหน่อยคงสร้างครอบครัวกับดีเอ็นเอและเครื่องมือแลปแทนแล้วล่ะค่ะ 5555
*เป็นการบ่นและไร้สาระ มาแชร์ความคิดเห็นและคำตอบให้ฟังหน่อยน้า*