เรื่องราวมีเยอะมาก แต่ตอนนี้ ขอบ่นเรื่องที่เจอตอนนี้เลยดีกว่า เพราะดูจะเป็นประเด็นที่ไม่สามารถอธิบายให้ทุกคน หรือคนรอบข้างเข้าใจได้ และต่อไปถ้าใครมาถาม หรือต่อว่าอะไรอีก จะส่งกระทู้นี้ให้อ่าน จะได้ไม่ต้องพูดกันหลายรอบ
หลายคนบอกว่า คนหน้าตาดี หาแฟนไม่ยากหรอก -> ไม่ใช่เรื่องจริงเสมอไป
หลายคนบอกว่า เรื่องมาก เลือกเยอะ เลยโสดมาจนป่านนี้ ->ที่ผ่านมาไม่เลือกเลยก็โดนหลอก เลือกดีๆ ยังโดนหลอก ปัจจุบันไม่มีใครสักคนมาให้เลือก
หลายคนบอกว่า ลดสเป็กลงสิ รองคบคนธรรมดาดูบ้าง -> ที่ผ่านมาไม่เคยคบกับราชนิกูล หรือ เทพบุตรเลย ก็คนธรรมดาทั่วไปนี่แหละ
หลายคนบอกว่า ไม่เชื่อหรอกว่าไม่มีแฟน -> หน้าตาไม่ใช่คนแรด และเจ้าชู้เลยสักนิด
หลายคนบอกว่า เลือกคบคนที่หน้าตา และต้องรวย -> แฟนเก่าที่ผ่านมา ก็หน้าตาธรรมดา ไม่ใช่โดมปกร และก็ทำงานมีอาชีพ ไม่ได้นอนอยู่บ้านเฉยๆ แต่เค้าก็ดูแลรับผิดชอบตามที่ผู้ชายส่วนใหญ่เค้าทำกัน
และหลายๆ คนบอกว่า จะไปแคร์คำพูดคนอื่นทำไม ใครจะว่ายังไงก็ช่าง เค้าไม่ได้มีอิธิพลอะไร หรือสำคัญอะไรกับชีวิตเราสักหน่อย จริงค่ะ บางคนเราไม่รู้จักันด้วยซ้ำ แต่ตัดสินใจจากสิ่งที่เห็นภายนอก แค่นั้นเหรอ หรือมองดูการใช้ชีวิตประจำวันเราผ่านแค่ Facebook เท่านั้นก็ตัดสินใจว่าเป็นแบบนั้น แบบนี้ ได้ด้วยเหรอ
จขทร เป็นคนไม่ใช่โลกสวยค่ะ ไม่ได้อยากโสด และไม่ได้คิดว่าจะโสดมาจนถึงขนาดนี้ อยากมีแฟน ก็บอกอยากมีแฟน อยากมีใครสักคนที่อยู่ข้างๆ เรา ดูแลซึ่งกันและกัน พูดคุยกันได้ทุกเรื่อง ปรึกษากันได้ คุยกันดีๆได้ อยากมีค่ะ แต่ในเมื่อมันไม่มีใครที่พอดีสำหรับเราเข้ามาในชีวิต แล้วเราจะตัดสินใจเหมือนเอาไม้เขี่ยๆ ดู เออ เอาคนนี้ก็ได้ หรือ เหมือนจำเป็นต้องมี เพราะกลัวไม่มีขนาดนั้นมันก็ไม่ใช่ ถ้าไม่เจอคนที่พอดีสำหรับตัวเรา จะรับเค้าเข้ามาในชีวิตเราทำไม มันเสียเวลาด้วยกันทั้งคู่
ตลอด 2 ปี ที่ผ่านมา จขทร เจอคนที่เข้ามาในชีวิตเยอะมาก แต่ละคนที่เข้ามา ล้วนทำให้ จขทร รู้สึกว่า คงไม่มีผู้ชายที่คิดจะคบกับผู้หญิงจริงๆ แบบจริงใจ หรือจริงจังแล้วเหรอ ในยุคสมัยนี้ จขทร เจอแต่คนมีแฟนแล้ว มีภรรยาแล้วมาจีบ ก็ไม่รู้ว่าจะมาจีบทำไม ในเมื่อก็มีคนของตัวเองอยู่แล้ว และก็เจอแต่คนที่หื่นนำหน้า จะอย่างว่าอย่างเดียว มันใช่เหรอ บางคนหนักถึงขนาดที่ว่า ไม่คิดแม้แต่ชวนทานข้าว ดูหนัง จะอย่างว่า อย่างเดียว มันใช่เหรอค่ะ หรือบางคนก็ตรงมาก บอกอยากคบเราแค่เป็นกิ๊ก ทั้งที่แค่เห็นแค่รูปร่างหน้าตา ไม่รู้จักกันเลยสักนิด มันก็เกินไป ถามว่าเราควรรับคนแบบนี้เข้ามาในชีวิตเหรอค่ะ จำเป็นต้องเสียเวลาเรียนรู้คนเหล่านี้ไหม บอกตรงๆ ไม่เคยเจอคนโสด ที่พยายามเข้ามาในชีวิตเราเลย ไม่เคยเลยจริงๆ
ถามว่าสิ่งที่ จขทร เป็นอยู่ทุกวันนี้ จขทร ไม่มีสิทธิ์เลือกเหรอค่ะ ในเมื่อ ใครสักคนที่จะเข้ามาอยู่ในชีวิตเรา ที่เราต้องดูแลซึ่งกันและกันเนี่ยะ มันเป็นใครก็ได้เหรอค่ะ
จขทร มีทุกอย่าง ทุกวันนี้ด้วยตัวเอง ทำงานเอง ไม่เคยมีผู้ชายมาเลี้ยงดู ช่วยเหลือน่ะคะ ตอนมีแฟน เค้าก็ดูแลรับผิดชอบในความเป็นลูกผู้ชายที่ควรจะดูและแฟนคนหนึ่งเท่านั้น จขทร มีร้านขายของนำเข้าจากจีน 1 ร้าน ทำกับน้องชาย ซึ่งถือว่าเป็นรายได้หลักในการใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน มีบริษัทเล็กๆรับเป็นที่ปรึกษาด้านการตลาด ถือว่าเป็นรายได้รอง สำหรับเงินเก็บยามฉุกเฉิน มีรถ 1 คัน (ราคาหลักล้าน) มีคนโด 1 ห้องให้คนเช่าอยู่ เพราะ จขทร กับน้องชายจะนอนที่ร้านกัน (ร้านเช่าน่ะคะ ไม่ใช่ของเราเอง) และจขทร ไม่มีหนี้สินอะไร ที่สำคัญ จขทร ไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นสวยเลย คนสวยๆ กว่าจขทร มีเยอะมาก และที่สำคัญ อยากจะบอกให้รู้เลยว่า ผู้ชายบางคนที่เข้ามาในชีวิต จขทร ไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่า จขทร ทำมาหากินอะไร แค่เห็นแค่รูปร่างหน้าตา ก็อย่างว่าเลย ไม่ให้เกียรติกันสักนิด มันเกินไปจริง
ปัจจุบัน อายุ 36 ปีแล้วค่ะ โสดมาตั้งแต่ 34 ปี ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะโสดได้นานขนาดนี้ เพราะที่ผ่านมาก็มีแฟนมาตลอด เราเป็นคนอารมณ์ดี พูดจาดี ให้เกียรติคน แม้แต่คนที่เข้ามาเพื่อเรื่องอย่างว่า เรายังไม่ด่ากลับสักคำ แต่เราก็มีคำพูดที่ตอบกลับ "ว่าขอบคุณมากที่อย่างน้อยก็บอกให้รู้ว่าต้องการสิ่งไหนจากเรา จะได้ทำให้ไม่ต้องเสียเวลาเรียนรู้กัน" แล้วก็จบไปไม่คุย ไม่สนใจ ไม่เสียเวลา
บางที การที่ผู้หญิงคนหนึ่ง ที่คิดว่า ต้องการใครสักคนที่เป็นเหมือนเรา มันยากมาก เราไม่เคยดิ้นรนตามหา แต่ก็รอคนๆนั้นอยู่ จนถึงวันนี้ มัน 2 ปีแล้วน่ะ มาเจอเราสักทีเหอะ ให้เรารอนานเกินไปแล้วรู้เปล่า
ขอบ่นแค่นี้แหละค่ะ
ขอบ่นเรื่องราวเกี่ยวกับความรักกับเค้าบ้าง (สำหรับคนที่ชอบคิดแทนคนอื่น)
หลายคนบอกว่า คนหน้าตาดี หาแฟนไม่ยากหรอก -> ไม่ใช่เรื่องจริงเสมอไป
หลายคนบอกว่า เรื่องมาก เลือกเยอะ เลยโสดมาจนป่านนี้ ->ที่ผ่านมาไม่เลือกเลยก็โดนหลอก เลือกดีๆ ยังโดนหลอก ปัจจุบันไม่มีใครสักคนมาให้เลือก
หลายคนบอกว่า ลดสเป็กลงสิ รองคบคนธรรมดาดูบ้าง -> ที่ผ่านมาไม่เคยคบกับราชนิกูล หรือ เทพบุตรเลย ก็คนธรรมดาทั่วไปนี่แหละ
หลายคนบอกว่า ไม่เชื่อหรอกว่าไม่มีแฟน -> หน้าตาไม่ใช่คนแรด และเจ้าชู้เลยสักนิด
หลายคนบอกว่า เลือกคบคนที่หน้าตา และต้องรวย -> แฟนเก่าที่ผ่านมา ก็หน้าตาธรรมดา ไม่ใช่โดมปกร และก็ทำงานมีอาชีพ ไม่ได้นอนอยู่บ้านเฉยๆ แต่เค้าก็ดูแลรับผิดชอบตามที่ผู้ชายส่วนใหญ่เค้าทำกัน
และหลายๆ คนบอกว่า จะไปแคร์คำพูดคนอื่นทำไม ใครจะว่ายังไงก็ช่าง เค้าไม่ได้มีอิธิพลอะไร หรือสำคัญอะไรกับชีวิตเราสักหน่อย จริงค่ะ บางคนเราไม่รู้จักันด้วยซ้ำ แต่ตัดสินใจจากสิ่งที่เห็นภายนอก แค่นั้นเหรอ หรือมองดูการใช้ชีวิตประจำวันเราผ่านแค่ Facebook เท่านั้นก็ตัดสินใจว่าเป็นแบบนั้น แบบนี้ ได้ด้วยเหรอ
จขทร เป็นคนไม่ใช่โลกสวยค่ะ ไม่ได้อยากโสด และไม่ได้คิดว่าจะโสดมาจนถึงขนาดนี้ อยากมีแฟน ก็บอกอยากมีแฟน อยากมีใครสักคนที่อยู่ข้างๆ เรา ดูแลซึ่งกันและกัน พูดคุยกันได้ทุกเรื่อง ปรึกษากันได้ คุยกันดีๆได้ อยากมีค่ะ แต่ในเมื่อมันไม่มีใครที่พอดีสำหรับเราเข้ามาในชีวิต แล้วเราจะตัดสินใจเหมือนเอาไม้เขี่ยๆ ดู เออ เอาคนนี้ก็ได้ หรือ เหมือนจำเป็นต้องมี เพราะกลัวไม่มีขนาดนั้นมันก็ไม่ใช่ ถ้าไม่เจอคนที่พอดีสำหรับตัวเรา จะรับเค้าเข้ามาในชีวิตเราทำไม มันเสียเวลาด้วยกันทั้งคู่
ตลอด 2 ปี ที่ผ่านมา จขทร เจอคนที่เข้ามาในชีวิตเยอะมาก แต่ละคนที่เข้ามา ล้วนทำให้ จขทร รู้สึกว่า คงไม่มีผู้ชายที่คิดจะคบกับผู้หญิงจริงๆ แบบจริงใจ หรือจริงจังแล้วเหรอ ในยุคสมัยนี้ จขทร เจอแต่คนมีแฟนแล้ว มีภรรยาแล้วมาจีบ ก็ไม่รู้ว่าจะมาจีบทำไม ในเมื่อก็มีคนของตัวเองอยู่แล้ว และก็เจอแต่คนที่หื่นนำหน้า จะอย่างว่าอย่างเดียว มันใช่เหรอ บางคนหนักถึงขนาดที่ว่า ไม่คิดแม้แต่ชวนทานข้าว ดูหนัง จะอย่างว่า อย่างเดียว มันใช่เหรอค่ะ หรือบางคนก็ตรงมาก บอกอยากคบเราแค่เป็นกิ๊ก ทั้งที่แค่เห็นแค่รูปร่างหน้าตา ไม่รู้จักกันเลยสักนิด มันก็เกินไป ถามว่าเราควรรับคนแบบนี้เข้ามาในชีวิตเหรอค่ะ จำเป็นต้องเสียเวลาเรียนรู้คนเหล่านี้ไหม บอกตรงๆ ไม่เคยเจอคนโสด ที่พยายามเข้ามาในชีวิตเราเลย ไม่เคยเลยจริงๆ
ถามว่าสิ่งที่ จขทร เป็นอยู่ทุกวันนี้ จขทร ไม่มีสิทธิ์เลือกเหรอค่ะ ในเมื่อ ใครสักคนที่จะเข้ามาอยู่ในชีวิตเรา ที่เราต้องดูแลซึ่งกันและกันเนี่ยะ มันเป็นใครก็ได้เหรอค่ะ
จขทร มีทุกอย่าง ทุกวันนี้ด้วยตัวเอง ทำงานเอง ไม่เคยมีผู้ชายมาเลี้ยงดู ช่วยเหลือน่ะคะ ตอนมีแฟน เค้าก็ดูแลรับผิดชอบในความเป็นลูกผู้ชายที่ควรจะดูและแฟนคนหนึ่งเท่านั้น จขทร มีร้านขายของนำเข้าจากจีน 1 ร้าน ทำกับน้องชาย ซึ่งถือว่าเป็นรายได้หลักในการใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน มีบริษัทเล็กๆรับเป็นที่ปรึกษาด้านการตลาด ถือว่าเป็นรายได้รอง สำหรับเงินเก็บยามฉุกเฉิน มีรถ 1 คัน (ราคาหลักล้าน) มีคนโด 1 ห้องให้คนเช่าอยู่ เพราะ จขทร กับน้องชายจะนอนที่ร้านกัน (ร้านเช่าน่ะคะ ไม่ใช่ของเราเอง) และจขทร ไม่มีหนี้สินอะไร ที่สำคัญ จขทร ไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นสวยเลย คนสวยๆ กว่าจขทร มีเยอะมาก และที่สำคัญ อยากจะบอกให้รู้เลยว่า ผู้ชายบางคนที่เข้ามาในชีวิต จขทร ไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่า จขทร ทำมาหากินอะไร แค่เห็นแค่รูปร่างหน้าตา ก็อย่างว่าเลย ไม่ให้เกียรติกันสักนิด มันเกินไปจริง
ปัจจุบัน อายุ 36 ปีแล้วค่ะ โสดมาตั้งแต่ 34 ปี ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะโสดได้นานขนาดนี้ เพราะที่ผ่านมาก็มีแฟนมาตลอด เราเป็นคนอารมณ์ดี พูดจาดี ให้เกียรติคน แม้แต่คนที่เข้ามาเพื่อเรื่องอย่างว่า เรายังไม่ด่ากลับสักคำ แต่เราก็มีคำพูดที่ตอบกลับ "ว่าขอบคุณมากที่อย่างน้อยก็บอกให้รู้ว่าต้องการสิ่งไหนจากเรา จะได้ทำให้ไม่ต้องเสียเวลาเรียนรู้กัน" แล้วก็จบไปไม่คุย ไม่สนใจ ไม่เสียเวลา
บางที การที่ผู้หญิงคนหนึ่ง ที่คิดว่า ต้องการใครสักคนที่เป็นเหมือนเรา มันยากมาก เราไม่เคยดิ้นรนตามหา แต่ก็รอคนๆนั้นอยู่ จนถึงวันนี้ มัน 2 ปีแล้วน่ะ มาเจอเราสักทีเหอะ ให้เรารอนานเกินไปแล้วรู้เปล่า
ขอบ่นแค่นี้แหละค่ะ