ค่ำคืน...ฉันยืนอยู่เดียวดาย

คืนฟ้างาม       ยามจันทร์เพ็ญ   ลอยเด่นหล้า
กระจ่างตา       แสงศศี            ที่สุกใส
สาวใจเหงา     เฝ้าครวญ         หวนอาลัย
โอ้...เหตุใด     เราไร้คู่            ดูพระจันทร์

เดือนสิบสอง  สุขสมปอง        คนครองคู่
เกี่ยวก้อยสู่     ชลาลัย            ใจสุขสันต์
ชำเลืองแล     ริษยา               พาใจสั่น
ใยตัวฉัน        ยืนดายเดียว      เปลี่ยวชีวิน

กระทงน้อย     คอยท่า           ผู้มาใหม่
เป็นเพื่อนใจ    ลอยสู่             กระแสสินธุ์
ล่วงหลายปี    นี้นานเนิ่น         เกินยลยิน
ฤาจักสิ้น        คนโสด            หมดเมืองไทย




   

ขอเสียงคนโสดหน่อย.....