<3ทะเลใต้ #เกาะสิมิลัน #เกาะรอก บันทึกการเดินทางของไอกิม

เห็นคนรีวิวทะเล ของเพื่อนบ้านเป็นกระแสกันครึ้กครื้นเลย เห็นแล้วก็อยากไปสัมผัสกับเค้าบ้าง แต่เดี๋ยวก่อนก่อนที่จะไปทะเลแถวเพื่อนบ้านเรา ย้อนกลับมาทะเลใต้บ้านเราก่อนนนน อันดามันบ้านเราถึงจะไม่สดเท่าทะเลเพื่อนบ้าน แต่ยังเก๋าไม่แพ้ทะเลแถวเพื่อนบ้านเราเลยนะ จิบอกให้สวยจริงๆๆสาบานได้ว่าไม่โกหก

ตอนแรกผมคิดว่าก็งั้นๆนะภูเก็ตนั่งรถก็นานแถมต่อเรือ ละยังต้องนั่งกลับอีก  แต่พอกลับมาได้คิดถึง เรื่องราวที่ผ่านมา ที่ผมได้รับ ใน4คืน3วัน ผมรู้สึกว่า เหมือนโดน สะกดให้หลงไหลในตัวมัน ไม่ใช่แค่ทะเลที่สะกดผมไว้ แต่เป็นคนที่มีน้ำใจ ใจดี สุภาพ ละภาษาสำเนียงน่ารักๆ ละผมรู้สึกว่าเออ มันน่าอยู่ ไม่แปลกใจเลยครับทำไมฝรั่งยังหลงรักเมืองไทย ละผมเองเป็นคนไทยแท้ๆ จะเหลือเหรอออ
สิ่งที่ผมกำลังจะ สื่อสาร บอกเล่าให้คุณได้รับรู้เนี่ยแล่ะครับที่ทำให้ผมคิดแบบนี้

เอ้าาาเริ่ม
นี่ๆๆกว่าผมจะได้ไปทะเล วางแผนการเดินทาง3เดือน แต่เอาจริงๆไม่ได้วางแผนไรเลย รองาน ไทยเที่ยวไทย ละไปชื้อทริป จบ 555555 คือพอคิดว่าจะไปก็จองเครื่องบินเลย ทั้งๆที่ยังไม่ได้คิดว่าจะไปไหนแต่รู้แค่ว่า โพ้มมมมจะไปภูเก็ต

ละแล้ววันที่ต้องเดินทางก็มาถึง ได้นั่งเรือบินๆๆ ที่ดอนเมืองพอไปถึง ระบบสายเรือบินพังแหน่ะ ต้องเช็คอินกับพนักงาน คนก็ยืนเต็มเลย ชะตากรรมเดียวกัน ระหว่างที่ผมไปยืนโง่ๆเอ๋อๆ ก็ได้คุยได้ถาม กับพี่คนนึง เพราะพี่เค้ามาก่อนก็คิดว่าน่าจะรู้ดีกว่าเรา ก็เลยถาม ก็ถามๆรายละเอียดกันไป ละแล้วเราก็ได้เช็คอินละโหลดเป๋าา ละก็เข้าไปรอทเค้าเรียกไรไม่รู้ผมจำไม่ได้ นั่นและก็นั่งรอขึ้นเครื่องละ ละแล้วเราก็ก้าวขึ้นเรือบิน
  แท่นแท้นนนน

ใช้เวลาในการเดินทาง 1.20 ชม ต้องถึงกี่โมงไม่แน่ใจ แต่รู้ว่าดีเล 20 นาที  ดูดูดู บนเรือบินพอทะลุเมฆส้วยสวยเสียดาย ไม่มีลมม ถ้ามีลมพัดจากข้างนอกมันน่าจะดี ...ไม่ใช่ละถ้ามีลมเข้ามาคงนั่งตัวสั่นสวดมนต์ 5555
  ละแล้วก็มาถึง ท่าอากาศยานนานาชาติภูเก็ต เย้ มาถึงก็ลงมาแบบงงๆ ดูไอป้ายไฟ ที่มันบอกว่ากระเป๋าเราจะมาสายพานไหน ละรอสักพักผมก็เห็นกระเป๋าเลื่อนมา มันเลื่อนมา มันค่อยๆเลื่อนมา พอได้กระเป๋าก็สะพายเสร็จสับกำลัง จะมองหาแท่กซี่เข้าตัวเมือง สายตาก็บังเอิญไปเจอ พี่คนที่สนามบินดอนเมือง ที่ชะตากรรมเดียวกันต้องยืนรอ กับระบบที่ผิดพลาดของสายการบิน อังกี้เบิร์ด ตอนอยู่สนามบินแอบเห็นเค้าพูดสำเนียงคนใต้ คิดในใจแล้วเด็กใต้แน่ๆรู้เยอะแน่ๆ ผมเห็นเลยกะจะเข้าไปทักทาย ไปถามว่ามีที่ไหนน่าสนใจบ้าง ช่วยแนะนำคนที่ไม่เคยมา ไม่มีเพื่อนเป็นคนใต้ คนที่หาข้อมูลเป็น10-20ที่ แต่จำไม่ได้สักที่
นั่นแหล่ะครับคุยไปคุยมา สรุปเค้าชวนติดรถไปเว้ยย พี่เค้ามีรถ เค้าบอกเป็นทางผ่านพี่ก็จะไปแถวนั้น แหน่ะผมก็แสดงน้ำใจดิคับ เข็นรถกระเป๋าเดินทางให้ ตอนแรกผมกะให้เค้าจอดตรงที่พี่จะไป แต่พี่เค้าใจดีไงเลยไปส่งผมยันหน้าโรงแรมเลย ผมนี่โอโห สบายเลยไม่ต้องเสียตังค่ารถแสนแพงจากสนามบินไปตัวเมือง
พอถึงหน้าโรงแรมพี่เค้าก็ลงรถมา คุยกันอีกแป้ปนึงละ ผมก็ขอบคุณละก็แยกย้าย #พี่เค้าชื่อ อ้อม หรือ อะไรสักอย่าง ออๆ อออ่างเนี่ยละ สักชื่อ จากที่คุยๆก็รู้แค่ว่า พี่เค้าเป็นพนักงานคิงพาวเวอร์ภูเก็ต  (หรือเปล่า) น่าจะมาฝึกงานที่คิงพาวเวอร์ ที่กทม ละฝึกเสร็จก็เลยกลับภูเก็ต น่าจะประมาณนี้แล่ะครับ ที่ทำงานเก่าเค้าทำที่ มาบุญครองภูเก็ต  #ยังไงถ้าใครรู้จักหรือคุ้น ฝากขอบคุณพี่เค้าอีกทีด้วยหน่ะครับ ละก็พี่ผู้ชายอีกคนที่ อุส่าคุยโทรศัพท์กับโรงแรม จนรู้ว่าโรงแรมอยู่ที่ไหนน
  พอถึงโรงแรมวันแรกก็เกือบบ่าย2-3ผมก็เช่า รถมอไซด์ กับโรงแรม ก็ขับเล่นๆๆไปเรื่อยๆก็ไปเจอ ที่บนภูเขาที่นี่เลยยย ที่ไหนไม่รู้ผมจำไม่ได้อีก