ความสัมพันธ์ที่เริ่มจากเพื่อนสุดท้ายกลายเป็น... ( ใคร??)

สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นขอออกตัวก่อนเลยนะคะ ว่านี่เป็นกระทู้แรกของเราเลยอาจจะยังเขียนไม่ค่อยเป็นเท่าไรนัก เอาเป็นว่าเข้าเรื่องเลยแล้วกันนะคะ... เจ้าของกระทู้เป็นคนที่ไม่เคยสมหวังเกี่ยวกับเรื่องความรักสักเท่าไหร่ คือ ไม่ว่าใครจะเข้ามาในชีวิตสักกี่คนสุดท้ายเขาก็เป็นฝ่ายเดินออกไปจากชีวิตของเราหมดเลย เป้นเรื่องที่ใครเจอก็คงจะนอยๆเหมือนเรา... แต่กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างตัวเรากับ m (ขอแทนชื่อด้วยตัวย่อนะคะ) เรากับ m เป็นเพื่อนที่เรียนอยู่โรงเรียนเดียวกันตั้งแต่ม.ต้น แต่เรากับ m ก็เคยเห็นกันแค่ผ่านๆไม่เคยคุยกันเพราะเรียนอยู่กันคนละห้อง จนมาถึงม.ปลาย เรากับ m เลือกเรียนสายเดียวกันและได้อยู่ห้องเดียวกัน มันจึงทำให้เรากับ m ได้รู้จักกันมากขึ้นและที่สำคัญเราเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกัน... m เป็นผู้ชายตัวเล็กกว่าเราพอสมควร (เตี้ยกว่า55+) มีสาวๆลุมจีบเขาเยอะมากรวมถึงเพื่อนที่อยู่กลุ่มเดียวกันก็ชอบ m ด้วยเหมือนกัน แต่เราไม่ได้รู้สึกอะไรกับ m เลย (แถมเรายังเคยประกาศตัวเลยว่าไม่คบคนที่เรียนที่เดียวกัน 55+) จนเราจบม.6เพื่อนๆก็แลกเฟรนชิพกันเขียนความรู้สึกอำลากัน หลังจากที่เราเรียนจบ ม.6 แล้วเราก็ไปต่อมหาลัยแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไกลบ้านพอสมควร วันหนึ่ง m ก็ทักเฟสเรามาเราก็คุยปกติตามภาษาเพื่อนกัน (m กับเราเรียนอยู่คนละมหาลัยกัน)เพื่อน m ที่เรียนที่เดียวกับ m มาจีบเราแต่ m ก็เตือนเราว่าเพื่อนมันเจ้าชู้แต่ตอนนั้นเราก็ไม่ได้คิดจะคบ จนกระทั้ง ปิดเทอม ปี 2 เรากลับมาบ้านแล้วเพื่อนๆก็กลับมาเช่นกัน เราเลยนัดกันในกลุ่มที่จะไปกินหมูกะทะกันจามภาษาคนไม่ได้เจอกันนาน วันนั้นตั้งแต่เช้าถึงเย็นเราคุยเฟสกับ m โดยที่ m ก็แหย่กวนประสาทเราปกติคือเรียกเรา"ที่รัก"
มาโพสหน้าเฟสแกล้งเราเหมือนกับคนเป็นแฟนกัน เราพูดแกล้ง m ไปว่าเราจะไม่ไปกินหมูกะทะเพราะเราไม่มีเงิน m เลยบอกว่าจะเลี้ยงเราเองแล้วตอนเย็นจะมารับเราไปที่ร้านพร้อมกัน(ของฟรีชอบเลย) แต่ด้วยความที่ว่าเราเองไปบ้านเพื่อนที่สนิทกันก่อนเพราะต้องไปเดินตลาดด้วยกันเราเอารถไปเก็บบ้านแล้วเพื่อนผู้หญิงก็ไปรับเรามาที่ร้านหมูกระทะ ตอนที่เรามาถึงร้านหมูกะทะ m ก็มาถึงก่อนเรา พอเดินไปถึงโต๊ะเพื่อน ผญ  เราก็พูดบอกว่า ไหนบอกจะไปรับ...(ชื่อเรา) สุดท้ายกุก็เป็นคนไปรับ ที่มันทำให้เราอึ่งคือเพื่อนคนนั้นบอกให้ m ไปรับที่บ้านแต่ m กลับบอกว่าจะมารับเรา เราเองไม่คิดว่า m จะพูดจริงที่จะมารับ เพื่อนๆให้เรานั่งใกล้ m แต่เรามีความรู้สึกแปลกๆตอนที่นั่งใกล้กับ m มันเหมือนเขิลๆหรืออาจเป็นเพราะไม่ได้เจอกันนานไม่รู้ หลังจากที่กินเสร็จ m ก็จ่ายเงินแทนเราจริงๆหลังจากนั้นก็แยกย้ายกันกลับบ้าน พอเราถึงบ้านก็เห็น m ทักเฟสเรามาแรกๆก็คุยกันปกติจนเราขอตัวไปนอน m กับพิมพ์มาบอกเราว่า " เราลองคบกันดูไหม " ปาสสส จากที่จะหลับตานี่สว่างขึ้นมาทันทีเราก็เลยตกลงไปว่าคุยๆกันดูก็ได้ (ง่ายเนอะ >< ) ตอนนั้นเราพึ่งเลิกกับแฟนเก่าได้ประมาณปีกว่า วันรุ่งขึ้น m ก็โทรมาปลุกตอนเช้าเราก็คุยกันแบบเขิลๆ เราถาม m ว่าทำไมถึงมาจีบเรา m บอกกับเราว่าจริงๆแล้ว m ชอบเรามาตั้งแต่เรียนอยู่ ม. ปลายแล้ว แต่ไม่กล้า เราก็เลยบอกว่าเราไม่เชื่อขี้โม้แล้ว m เลยบอกกับเราว่าลองไปเปิดสมุดเฟรนชิพดูสิ แล้วจะรู้ เราก็ไปเปิดดูจริงๆ มันมีประโยคนึงที่เขียนว่า " ความลับx2 Hugo+Pause ดีใจไว้ด้วย " แต่เราก็ยังโง้อยู่คือยังไงก็ไม่รู้อยู่ดี m เลยบอกว่าไปหาฟังดูมันเป็นเพลง เราเลยไปเปิดฟังมันทำให้เรารู้เลยว่ามันคือไร 555+  เราก็คุยกันมาเรื่อยๆแบบราบลื่นดี แต่ เรื่องที่เราคบกันไม่มีเพื่อนในกลุ่มรู้เลย แต่เราเองก็ปรึกษากับเพื่อนในกลุ่มสองคนที่เราคิดว่าไว้ใจได้ และแล้วก็มาถึงงานคู่งานแรกของเราสองคนวันนั้นเป็นงานบวชเพื่อนที่เราโดนการ์ดเชิญแค่คนเดียว ด้วยความที่ความรักกำลังหวาน m จึงไม่ยอมให้เราขับรถไปงานคนเดียว m อาสาที่จะขับรถจากบ้านตัวเองมารับเราไปงาน (บ้านเรากลับ m อยู่ไกลกันพอสมควร) พอไปถึงงาน m ก็มีอาการแปลกๆคือเหมือนคนไม่สบายทำหน้านิ่งใส่เราตลอดเราเองก็คิดในใจนะว่าโกรธเราที่มางานนี้หรือป่าว... งานนี้ก็มีเพื่อนมากันหลายคนอยู่รวมทั้งเพื่อนบางคนในกลุ่มก็มา แต่ ประเด็นมันอยู่ที่ว่า ผญ ที่อยู่กลุ่มเดียวกันตอนม.ปลายที่ชอบ m ก็มางานนี้ด้วย (ขอแทนชื่อ ผญคนนี้ด้วยตัว e นะ) e ให้ความสนใจ m ตลอดพยายามแหย่ให้ m เล่นด้วย ถาม m ตลอดว่าเป็นอะไรทั้งๆที่ m ก็นั่งใกล้เราแต่ด้วยความที่ว่ายังไม่มีใครรู้ว่าเราคบกับเราเองก็เลยนั่งเฉยๆเพราะเชื่อใจว่า m เป็นคนยังไง สักพักอยู่ๆ m ก็ลุกเดินออกไปจากงานโดยที่ไม่ได้บอกเราว่าจะไปไหนจนมีสาย m โทรเข้ามาเรารับแล้ว m บอกว่าจะกลับแล้วปวดหัวรออยู่ที่รถนะ เราเลยบอกเพื่อนๆว่าจะกลับ e ตะโกนถามเราขึ้นมาว่ากลับยังไงหรอ เราเลยบอกว่าเรากลับพร้อม m ดูเหมือนเรื่องราวจะไม่มีอะไรแต่แล้วเรื่องที่เราคบกับ m ก็ถูกเปิดเผยโดยเพื่อนสนิทเราคนหนึ่งที่เราไว้ใจบอกไป ที่เรารู้เพราะว่าในคืนนั้นเลย e โทรไปถาม m ว่าคบกับเราใช่ไหม m เลยมาเล่าให้เราฟังว่าเพื่อนสนิทเราเอาเรื่องเราไปเล่าให้คนอื่นฟังเราเลยโทรไปถามเพื่อนเราคนนั้นว่าบอกคนอื่นหรอเรื่องที่เราคบกับ m หลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมง e ก็โทรไปด่า m ว่าเล่าให้เราฟังทำไมบอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ให้บอก เราได้ยินแบบนั้นก็อารมณ์ขึ้นเลยจร้า  ทีนี้ก็กลายเป็นโทรศัพท์เราบ้างที่ e ถล่มโทรมาแบบไม่ขาดสายแต่เราเองไม่อยากมีปัญหาเลยยังไม่รับ (ในในก็คิดว่ามันเรื่องส่วนตัวป่าว) เมื่อเราไม่รับเรื่องก็ไม่ตกอยู่ที่ m พอ m รับโทรศัพท์เลยประชุมสายให้เราฟังว่าเป็นยังไง สุดท้ายเราก็เลยรับโทรศัพท์ e โดยที่ m เองก็อยู่ในสาย e บอกกับเราว่าไม่ต้องคิดมากนะคบกันก็ดีแล้ว eเลิกชอบ m ไปนานแล้วตอนนี้ e เองก็มีแฟนแล้ว ดูเหมือนทุกอย่างจะดีงามตามท้องเรื่อง หลังจากนั้นเราเองกับ m ก็ใช้ชีวิตมาแบบรักกันปานน้ำตาลยังอาย ความรักของเรากำลังจะเดินทางมาคบปีในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า รอบนี้เรากับ m ได้ไปงานบวชเพื่อนในกลุ่มเลย m ทำข้อตกลงกับเราเรื่องการกินเหล้าไว้ว่าจะประมาณตัวเองรู้ลิมิตว่าแค่ไหน เราไม่ได้ไปพร้อม m เนื่องจากเราเองทำงานเลิกมืด เราเองตามไปกับเพื่อนทีหลัง พอเข้างานเดินไปถึงโต๊ะ แม่เจ้า m กินเหล้าจนตาเยิ้มแล้วจ้า แต่ ณ ตอนนั้นคือยังไม่เมาเราเองก้ทำตัวปกติไม่ค่อยได้คุยอะไรกับ m มากเพราะปกติแล้วเวลาเราไปไหนมาไหนกันที่มีเพื่อนจะไม่ค่อยแสดงตัวเท่าไหร่ m นั่งกินเหล้าไปเรื่อยๆ e ก็เริ่มที่จะมาวุ่นวายกับ m แต่ตอนนั้นเราไม่ได้คิดอะไร เพื่อน ผช คนนึงที่จัดว่าสนิทแล้วรู้ทุกอย่างระหว่าง m กับเราก็ยื่นแก้วเหล้าให้เราแล้วบอก "กินก่อนๆๆใจเย็นๆๆ " เราก็ยิ้มๆพร้อมกับกินไป 1 แก้ว หลังจากนั้นก็มีแก้วที่ 2 ตามมาแต่ m ดึงไปกินเองไม่ให้เรากิน ตอนนั้นก็ประมาณเกือบๆเที่ยงคืนได้เราต้องกลับบ้านเพราะตอนเช้าเราเองมีสอบ เรามองหน้า m ไม่พูดอะไร แต่คนรักกันแค่มองตากันก็สัมผัสถึงพลังงานบางอย่างที่เราส่งไปให้ 555+ บอกตรงๆตอนนั้นเราเริ่มโกรธ m แล้ว เพราะดูแล้ว m จะเมาเกินลิมิตตัวเองแล้ว m โทรหาเราตั้งแต่ออกจากงานเราไม่รับจนเราถึงบ้าน เราก็รับโทรศัพท์ m ถามเราว่าเป็นอะไรโกรธ m หรอ เราเลยบอกว่าเกินลิมิตยัง!! m ขอโทษแล้วบอกจะไม่กินจะกลับบ้านเลย(เมาขนาดนั้นขับกลับคงงามไส้)แต่แล้วเพื่อนชั่วร้ายกะมาคุยโทรศัพท์กับเราพร้อมพูดว่า "ๆกูขอนะงานนี้ให้ m กินเป็นเพื่อนกูหน่อยเดี้ยวกูดูแลแทนเอง" ด้วยความที่เราเองก็ไม่ได้อะไรมากเลยบอกให้ m เข้าไปในงานต่อ m บอกว่าจะไม่วางโทรศัพท์เราเราก็โอเค... ตอนแรกเราก็ได้ยินทุกอย่างนะสักพักเผลอหลับจ้า ตื่นมาอีกที่เช้า โทรศัพท์วางไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้เรายังไม่ได้คุยกับ m จนตอนเที่ยงเราสอบเสร็จ m ก็โทรมาเล่าว่านอนที่ไหนเป็นอย่างไร แต่ด้วยความที่ว่าเราสัมผัสถึงพลังงานชั่วร้ายบางอย่างเลยถาม m ไปว่านอนใกล้ใคร เอ็มบอกว่าข้างเพื่อน ผช (คนที่มันบอกจะดูแลให้แหละ)เราก็โล่งไปนิดนึงแล้วถามว่าอีกข้างละใคร m นิ่งไปพักนึงแล้วบอกว่า e นอนใกล้อีกข้างแต่ไม่มีอะไรตอนนั้นเราเองหน้ามึดแล้วจ๊ คือเงียบไม่พูดอะไร m บอกให้เชื่อใจ m เราก็โอเคไป เวลาผ่านไปอาทิตย์นึงได้ หัวสมองเจ้ากรรมดันนึกเมลล์รหัสผ่านเฟส m ได้เฉยเลยลองเข้าไปดูไม่ได้คิดอะไร และแล้วก็มีสิ่งที่ทำให้เราหน้าชา มือสั่น ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ แชทที่ m คุยกับ ผญ ในเฟสบอกว่ายังไม่มีแฟนโสด นั่นก็เป็นสาเหตุหนึ่งแต่ที่ทำให้เรารับไม่ได้เลยคือ จริงๆแล้วคืนนั้น m กับ e มันมีอะไรมากกว่าที่นอนข้างๆกัน เราไม่รอช้ากดโทรศัพท์โทรไปหา m แล้วถามคำแรกว่า "โกหกเขาทำไม" เราบอกให้ m เล่าเหตุการณ์วันนั้นมาทั้งหมด m เลยเล่าให้ฟังว่า คืนนั้นก่อนที่จะเข้าห้องไปนอน e ขอกอด m แต่ m ไม่ให้กอดพร้อมกับเดินเข้าไปนอนกับเพื่อนๆ แต่ e ยังไม่ลดละความพยายามตามเข้าไปนอนเบียด เมื่อ m หลับ m ก็เลยเผลอหันไปกอด e แต่ m บอกว่าพอ m รู้สึกตัว m ก็เอามือออก พอตอนเช้า e ก็หอมแก้ม m ก่อนที่จะลุกออกไป แต่ที่รู้สึกเจ็บใจคือ เพื่อนที่อยู่กลุ่มเดียวกันมาสกิดให้ m กับ e ไปนอนอีกหเอง แต่ m ไม่ไป ความรู้สึกเราตอนนั้นมันโครตจะเสียใจนึกถึงทุกคำพูด ไหนบอกมีแฟนแล้วเลิกชอบแล้ว ในเมื่อเพื่อนทุกคนรู้รวมถึง e ที่เป็นคนพูดเองก็รู้แต่นี่คือการกระทำทั้งหมดที่เราควรจะได้รับใช่ไหม น้ำตาเราไหลออกมาแบบไม่หยุดทั้งแค้นที่ แฟนตัวเองโกหก แค้นที่เพื่อนกันทำกันทำแบบนี้ เราไม่พูดอะไรทั้งนั้นมันจุกจนพูดไม่ออก m บอกเราว่าเอาสถานะขึ้นเฟสบุ๊คเลยไหม ให้ m ไปสาบานที่ไหนก็ได้มันไม่มีอะไรนอกจากนี้จริงๆ เราเลยให้โอกาส m อีกครั้งเรากับ m เอาสถานะขึ้นเฟสบุ๊ค แต่แล้วเฟส e ก็ขึ้นตัสดราม่าแบบสุดๆ ประมานว่าเวรกรรมอะไรที่ต้องมาเจอแบบนี้เมื่อไหร่จะพ้นไปซักทีถ้า ผญ คนนั้นเขารู้เขาจะเสียใจไหมที่ทำกับเราแบบนี้ ทำไมไม่เห็นใจกันบ้าง ( นี่มายุ่งกับแฟนเราเราต้องสงสารเขาใช่ไหม) เรากับ m เลยตัดปัญหาโดยการที่ลบเพื่อนไปเลยจะได้ไม่ต้องมีปัญหาและเสียสุขภาพจิต มันคงจะจริงอย่างที่เขาพูดกันความรู้สึกเมื่อมันพังไปแล้วมันก็อยากที่จะกลับมาเหมือนเดิม เราบอกกับ m ว่าความรู้สึกเรามันไม่โอเคแต่ m บอกว่าจะเอาความรู้สึกของเราทั้งหมดกลับมา หลังจากที่เกิดเรื่องเราระแวง m ตลอดจากที่เมื่อก่อนแค่ m บอกว่าจะไปไหนกลับตอนไหนแค่บอกก็คือจบไม่เคยคิดอะไรมากกว่านี้ แต่ตอนนี้เราคิดตลอกว่าไปไหน ไปที่ที่บอกจริงๆหรือป่าว มันเกิดความระแวงไปทุกๆเรื่อง เรากับ m ทะเลาะกันบ่อบขึ้น แต่ทุกคั้งที่ทะเลาะกัน m จะพาเราไปทำบุญเสมอ ประมาณว่าเสริมบุญ และแล้วความรักของเรากับ m ก็เดินทางมาคบปี m เรียนจบพร้อมกับการต้องไปคัดเลือกเป็นทหาร เราเองลุ้นมากกลัวที่ m จะได้เป็นแต่แล้วก็ไม่ได้เพราะเอ็มตัวเล็กเกิน 555+ เมื่อไม่ติดทหาร m ก็ต้องบวชจร้า m พูดกับเราว่าถ้าติดทหารก็ไม่ได้คุยกันบวชก็ไม่ได้คุยกันแล้วเราจะเหมือนเดิมไหม... เราเองยืนยันได้เสมอว่าเราเหมือนเดิม เมื่อ m บวช m เชิญเพื่อนทุกคนรวมถึง e ด้วย m ให้เหตุผลกับเราว่า m บวชแค่ครั้งเดียวถือว่า m ขอนะ... งานกินเลี้ยงงานบวชตอนกลางคืนของ  m เราไปช้าใากเนื่องจากมีธุระสำคัญเพื่อน  m ที่รู้จักเราก็ถามว่าเราไม่มาหรอ m ก็ตอบไป ในที่สุดเราเองก็ไปถึงงานบวชคิดดูการที่ต้องไปนั่งโต๊ะเดียวกันนิทำตัวไม่ถูกเลยนะ เชื่อไหม e มานั่งข้างเรามาคุบกับเรา เราเองก็พูดปกติแต่ใจไม่ปกติเลย เพื่อน ผช ที่สนิทกับเราและ m ก็ขอมานั่งข้างเราแล้วถามเราว่า "ดีกันแล้วหรอ" เราเลยตอบไปว่าป่าวมันพูดกับกุกุก็พูดเฟคมาเฟคกลับไม่โกงค่ะ 55+ m พยายามไม่เดินมาทางเรานักเราก็พอจะรู้แต่ที่เราไม่ชอบเลยคือ e แสดงตัวทำเป็นแม่งานมาก หลังจากนั้นเพื่อนๆก็จะไปต่อกันที่ผลับเราเองก็เดินตามไปด้วยความที่ว่าเพื่อนชวนไม่รู้จะปฏิเสธยังไงแต่ใจเราเองไม่อยากไป และแล้วก็มีอัศวินขี้ม้าขาวมาช่วยเราก็คือเพื่อน ผช คนนั้นนั่นเอง เราเอะใจว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆเพราะปกติมันไม่เคยเป็นแบบนี้ มันยอมที่จะกลับบ้านเลยทั้งๆที่มันจะกินเหล้าต่อเราเลยบอกเพื่อนๆว่าเราจะกับพร้อมมัน ระหว่างทางที่เรากับบ้านมันก็เล่าให้ฟังว่า *เดี้ยวมาต่อ