เราชอบเพื่อนคนนึง เค้าหน้าตาดี เรียนเก่ง นิสัยดี เค้าเพอร์เฟคทุกอย่าง ซึ่งตรงข้ามกับเรา เค้าก็รู้นะว่าเราคิดยังไง แต่เค้าก็ยังคงคุยด้วยเหมือนเพื่อน แทบจะทุกครั้งที่เราคุยกัน มีแต่เราเป็นฝ่ายทัก เราเคยพูดประมาณว่าเราชอบเค้านะ แต่เค้าตอบกลับมาว่า ของแบบนี้ต้องดูไปก่อน เราก็สงสัยนะดูไปก่อนนี่นานมั้ย หรือไม่มีวัน ทุกๆวันนี้เรายังหวังนะ เราหวังว่าสักวันเคาจะหันมามองเราบ้าง แต่เราก็แอบคิดนะ ของแบบนี้ถ้ามันใช่ก็ต้องใช่แต่แรกป่าววะ แล้วคนที่ใช่เค้าต้องพยายามมั้ย เราไม่เหนื่อยที่ต้องพยายามทำให้เค้าหันมาสนใจ แต่เรากลัวเค้าจะรำคาญ เรากลัวว่าเราจะวุ่นวายกับเค้ามากเกินไป เรากลัวทำให้เค้าอึดอัด แต่ทุกครั้งที่คุยกันหรือได้เจอกันเราก็มีวามสุขนะ เรายอมรับนะความรู้สึกที่มีให้เค้าเป็นสิ่งที่เห็นแก่ตัวเพราะเราอยากให้เค้าชอบเราในแบบที่เป็นมากกว่าตอนนี้ เราอยากเป็นคนที่คอยรับฟังเค้าเวลาเค้าทุกข์ใจ เราอยากให้กำลังใจเค้าตอนเค้าเหนื่อย เราอยากคอยส่งน้ำส่งขนมให้เค้านะ เวลาที่เค้าต้องทำงานหนัก เราอยากดูแลเค้าเลยแหละ แต่ติดตรงที่ว่าเราไม่มีสิทธิ แต่เราไม่รู้ว่าเราควรพยายามทำให้เค้าชอบต่อไปมั้ย ถ้าทำได้ เราทำอะไรได้บ้าง หรือเราควรจะหยุดทุกอย่าง
ถ้ารู้ตัวว่าไม่ใช่ ควรพยายามต่อไปไหม