ก่อนอื่นเลยนะคะ ต้องยอมรับสภาพนี้ว่า เราเป็นคนเห็นแก่ตัวมากค่ะ ที่อยากจะมีรักแบบใครๆ อยากมีโมเม้นต์เหมือนคนอื่นบ้าง
เราเจอผู้ชายคนนึงค่ะ เจอผ่านแชท และด้วยการที่เราคิดว่า คบคนไกล คงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง ...
นั้นคือความคิดที่ผิดค่ะ ถ้าเราเจอกับคนที่จริงจังกับความรัก เราเจอผู้ชายคนนึงผ่านแชท เป็นคนที่สุภาพบุรุษมากๆ ทุกอย่างสามารถยอมรับได้หมด
แต่ปัญหาใหญ่ มันไม่ได้ติดอะไรเลยค่ะ ติดตรงที่ว่า เราคือสาวประเภทสอง โดยการใช้รูปที่แชทคุยนั้น คือรูปผู้หญิงของเพื่อนเราเอง
และด้วยการที่เสียงของเราเหมือนผู้หญิงมาก แทบไม่ได้จับได้เลยว่าเป็นสาวประเภทสองคุยโทรศัพท์ เราจึงได้ใจตรงเสียงที่คุยค่ะ
เราคุยกับเขามาเรื่อยๆ ต้องยอมรับนะคะ ว่าช่วงเวลาที่มีความสุข มักจะผ่านไปเร็วเสมอ จากที่เราคิดว่า เราจะไม่หลอกใคร เพราะนั้นไม่ใช่ตัวตนของเรา
แต่การที่คุยกันมากขึ้น คุยกันทุกๆวัน ความรู้สึกมันก็บ่งบอกได้ว่า เอาวะ ลองสักหน่อย คงไม่เป็นไร คงไม่นาน
แต่จากการที่คุยแบบเพื่อนมา 1 อาทิตย์ ก็เริ่มมีความรู้สึกดีดีต่อกันมากขึ้น จาก 1 อาทิตย์ กลายเป็น 1 เดือน จาก 1 เดือน กลายเป็น 1 ปี ยอมรับนะคะ ว่าทุกข์ใจมาโดยตลอด แต่ความโลภ ก็ไม่ได้เข้าใครออกใคร มันสามารถครอบงำจิตใจเราได้อย่างเต็มเปี่ยมเลย จากการที่คบมา 1 ปีกว่าๆนั้น เค้าก็ยังไม่รู้ว่าเราคือสาวประเภท 2 เค้าเรียนต่อที่ต่างประเทศค่ะ นั้นก็ไม่มีโอกาสที่เค้าจะมาเจอเราง่ายๆ เราจึงได้ใจคุยไปเรื่อยๆอีก จนคบมาปีกว่า หน้ายังไม่เคยเจอกันเลยค่ะ เราไม่เคยมีปัญหา หรือการทะเลาะกันเลย และความห่างไกล ก็ไม่ได้ทำให้เราหวั่นไหวด้วย
อย่างอื่นเราไม่เคยโกหกเค้าเลยนะคะ คณะที่เรียน สาขาที่เรียน มหาวิทยาลัยที่เรียน จะทำอะไรก็บอก ไปไหนก็บอก ทำเหมือนคนเป็นแฟนกันตลอดค่ะ
จนเรารู้สึกว่า เค้าคือคนที่ใช่สำหรับเราจริงๆ และเค้าก็คิดว่าเรา ใช่ทุกอย่างสำหรับเค้าจริงๆ แต่ติดตรงที่ปัญหาว่า เรื่องเพศเนี้ยสิคะ ว่าเราจะบอกเค้าว่ายังไง
อย่างที่ทุกคนรู้กันค่ะ ว่าความลับ ย่อมไม่มีในโลก จนเมื่อวาน เค้าเล่นเฟส และไปเห็นเฟสของเพื่อนเรา เค้าเลยถ่ายรูปมาถาม ว่านี่คืออะไร เรานี่เงียบกริบเลยค่ะ เราก็บอกเค้าไปตามตรง ว่าเราหลอกเค้ามาโดยตลอด แล้วเค้าก็เงียบ ละมีคำถามเยอะแยะมากมายที่จะถามเรา
แต่เรา ... กลับไม่พร้อมที่จะตอบคำถามเค้า รู้สึกทั้งละอายใจ รู้สึกทั้งเสียใจ ถ้าเราเลือกได้ เราไม่อยากจะไปทำร้ายเค้ามาตั้งแต่แรก จนตอนนี้ เรายังปล่อยเค้าให้อยู่กับคำถามมากมายของเค้า ซึ่งยังไม่ได้คำตอบไปจากเรา
เราอึดอัดค่ะ จึงมาเขียนในนี้เพื่ออยากระบายสิ่งที่เรากลุ้มใจมานาน เราอยากให้เค้าอ่านในพันทิป มากกว่าที่เราบอกเค้าไปตามตรง เราอยากขอโทษทุกสิ่งทุกอย่าง สิ่งที่เคยฝันไว้ด้วยกัน สิ่งที่เคยพูดว่าจะทำนั้นทำนี่ด้วยกัน ต่อจากนี้มันก็คงจะไม่มีอีกแล้ว อยากจะว่าอยากจะด่าอะไรก็ได้นะคะ เพราะตอนนี้เรายอมรับผลที่เกิดขึ้นจริงๆ
อยากจะฝากไว้เป็นบทเรียนของใครหลายๆคนด้วยนะคะ ว่าสิ่งที่ไม่สามารล้อเล่นได้ คือความรู้สึกกับหัวใจของคนเราค่ะ ขอบคุณมากนะคะ ที่อ่านมาถึงตรงนี้ ขอบคุณจริงๆค่ะ
คุณเคยเลิกรักใครเพราะ "มันเป็นไปไม่ได้" มั้ยคะ
เราเจอผู้ชายคนนึงค่ะ เจอผ่านแชท และด้วยการที่เราคิดว่า คบคนไกล คงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง ...
นั้นคือความคิดที่ผิดค่ะ ถ้าเราเจอกับคนที่จริงจังกับความรัก เราเจอผู้ชายคนนึงผ่านแชท เป็นคนที่สุภาพบุรุษมากๆ ทุกอย่างสามารถยอมรับได้หมด
แต่ปัญหาใหญ่ มันไม่ได้ติดอะไรเลยค่ะ ติดตรงที่ว่า เราคือสาวประเภทสอง โดยการใช้รูปที่แชทคุยนั้น คือรูปผู้หญิงของเพื่อนเราเอง
และด้วยการที่เสียงของเราเหมือนผู้หญิงมาก แทบไม่ได้จับได้เลยว่าเป็นสาวประเภทสองคุยโทรศัพท์ เราจึงได้ใจตรงเสียงที่คุยค่ะ
เราคุยกับเขามาเรื่อยๆ ต้องยอมรับนะคะ ว่าช่วงเวลาที่มีความสุข มักจะผ่านไปเร็วเสมอ จากที่เราคิดว่า เราจะไม่หลอกใคร เพราะนั้นไม่ใช่ตัวตนของเรา
แต่การที่คุยกันมากขึ้น คุยกันทุกๆวัน ความรู้สึกมันก็บ่งบอกได้ว่า เอาวะ ลองสักหน่อย คงไม่เป็นไร คงไม่นาน
แต่จากการที่คุยแบบเพื่อนมา 1 อาทิตย์ ก็เริ่มมีความรู้สึกดีดีต่อกันมากขึ้น จาก 1 อาทิตย์ กลายเป็น 1 เดือน จาก 1 เดือน กลายเป็น 1 ปี ยอมรับนะคะ ว่าทุกข์ใจมาโดยตลอด แต่ความโลภ ก็ไม่ได้เข้าใครออกใคร มันสามารถครอบงำจิตใจเราได้อย่างเต็มเปี่ยมเลย จากการที่คบมา 1 ปีกว่าๆนั้น เค้าก็ยังไม่รู้ว่าเราคือสาวประเภท 2 เค้าเรียนต่อที่ต่างประเทศค่ะ นั้นก็ไม่มีโอกาสที่เค้าจะมาเจอเราง่ายๆ เราจึงได้ใจคุยไปเรื่อยๆอีก จนคบมาปีกว่า หน้ายังไม่เคยเจอกันเลยค่ะ เราไม่เคยมีปัญหา หรือการทะเลาะกันเลย และความห่างไกล ก็ไม่ได้ทำให้เราหวั่นไหวด้วย
อย่างอื่นเราไม่เคยโกหกเค้าเลยนะคะ คณะที่เรียน สาขาที่เรียน มหาวิทยาลัยที่เรียน จะทำอะไรก็บอก ไปไหนก็บอก ทำเหมือนคนเป็นแฟนกันตลอดค่ะ
จนเรารู้สึกว่า เค้าคือคนที่ใช่สำหรับเราจริงๆ และเค้าก็คิดว่าเรา ใช่ทุกอย่างสำหรับเค้าจริงๆ แต่ติดตรงที่ปัญหาว่า เรื่องเพศเนี้ยสิคะ ว่าเราจะบอกเค้าว่ายังไง
อย่างที่ทุกคนรู้กันค่ะ ว่าความลับ ย่อมไม่มีในโลก จนเมื่อวาน เค้าเล่นเฟส และไปเห็นเฟสของเพื่อนเรา เค้าเลยถ่ายรูปมาถาม ว่านี่คืออะไร เรานี่เงียบกริบเลยค่ะ เราก็บอกเค้าไปตามตรง ว่าเราหลอกเค้ามาโดยตลอด แล้วเค้าก็เงียบ ละมีคำถามเยอะแยะมากมายที่จะถามเรา
แต่เรา ... กลับไม่พร้อมที่จะตอบคำถามเค้า รู้สึกทั้งละอายใจ รู้สึกทั้งเสียใจ ถ้าเราเลือกได้ เราไม่อยากจะไปทำร้ายเค้ามาตั้งแต่แรก จนตอนนี้ เรายังปล่อยเค้าให้อยู่กับคำถามมากมายของเค้า ซึ่งยังไม่ได้คำตอบไปจากเรา
เราอึดอัดค่ะ จึงมาเขียนในนี้เพื่ออยากระบายสิ่งที่เรากลุ้มใจมานาน เราอยากให้เค้าอ่านในพันทิป มากกว่าที่เราบอกเค้าไปตามตรง เราอยากขอโทษทุกสิ่งทุกอย่าง สิ่งที่เคยฝันไว้ด้วยกัน สิ่งที่เคยพูดว่าจะทำนั้นทำนี่ด้วยกัน ต่อจากนี้มันก็คงจะไม่มีอีกแล้ว อยากจะว่าอยากจะด่าอะไรก็ได้นะคะ เพราะตอนนี้เรายอมรับผลที่เกิดขึ้นจริงๆ
อยากจะฝากไว้เป็นบทเรียนของใครหลายๆคนด้วยนะคะ ว่าสิ่งที่ไม่สามารล้อเล่นได้ คือความรู้สึกกับหัวใจของคนเราค่ะ ขอบคุณมากนะคะ ที่อ่านมาถึงตรงนี้ ขอบคุณจริงๆค่ะ