คนที่ดีกับผมจนต้องเสียเขาไปเพราะตัวผมเอง ...

ผมคบกับแฟนมาตั้งแต่สมัยเรียน ม.ปลาย จนเข้ามหาวิทยาลัย เราก็ยังรักกันเหมือนเดิมปกติ
แต่พอนานๆ ไป ความรู้สึกของผมกลับไม่เหมือนเดิม แต่ฝ่ายหญิงเค้าก้ยังเป็นเหมือนเดิมกับผมตลอด
นานวันไป ผมรู้สึกว่า  "คนข้างกายที่มี ยิ่งนานวันยิ่งไม่ใช่ " ผมก็ไม่รุ้ว่าทำไมความรู้สึกของผมมันบอกกับตัวผมแบบนี้
จนสุดท้าย ผมได้บอกเลิกกับผู้หญิงคนนั้นไป ด้วยเหตุผลที่ว่า ผมอยากอยู่คนเดียว 
ความรู้สึกของผมตอนนั้นคือ ผมรู้สึกว่าผมไม่ต้องการใครอีกแล้ว ผมอยากอยู่ของผมคนเดียวไปแบบบนี้เรื่อยๆ 

จนกระทั่งวันหนึ่ง ความรู้สึกผมมันบอกกับตัวผมว่า "ผมยังต้องการ ผู้หญิงคนนั้นอยู่ (แฟนที่เลิกไป) เค้าคิอผู้หญิงที่ใช่ที่สุดสำหรับผม เค้าคือคนที่ผมอยู่ด้วยแล้วเป็นตัวของตัวเอง มากที่สุด " ผมเลยตัดสินใจกลับไปขอคืนดีกับเธออีกครั้ง กลับไปขอโอกาสกับเธออีกครั้ง  แต่แทบไม่ง่ายเลย กับการได้เธอกลับมา ซึ่งเธอก้ยอมให้โอกาสผมอีกครั้ง
ผมดีใจมากๆ ที่เธอยอมตกลงและให้โอกาสผมอีกครั้ง หลังจากนั้นเราทั้งสองคนก็กลับมาใช้ชีวิตกันอย่างปกติ


...
วันหนึ่ง ความรู้สึกของผม มันกลับมาอีกแล้วครับ  ผมกลับคิดว่า ผู้หญิงตรงหน้าผมเค้าไม่ใช่สำหรับผม (อีกแล้ว)  ผมรู้สึกผมไม่ต้องการผู้หญิงคนนี้ อีกแล้ว มันอาจจะดูขัดๆ กับตอนแรกที่ผมบอกเธอว่า เธอคือผู้หญิงที่ผมต้องการมากที่สุด ใช่ที่สุด  ..... ผมเลยตัดสินใจจบความสัมพันธ์กับเธอด้วยเหตุผลที่ว่า มันคงไม่มีอะไรที่ดีกว่านี้แล้ว   ใช่ครับ ผมกำลังทำให้เธอเสียใจเพราะผมอีกครั้ง  ผมรู้สึกผิดที่ผมทำแบบนี้ลงไป  สุดท้ายเธอก้เดินออกจากชีวิตผมไป

.
ผมไม่เคยคิดว่าผมจะเป็นคนดีน่ะ ผมทำให้เธอเสียใจครั้งแล้วครั้งเล่า 
ผมเคยถามเธอน่ะ ว่า " เธอทนอยู่ได้ยังงัย " ทนที่ผมทำให้เธอเสียใจหลายต่อหลายครั้ง ต้องนับถือความอดทนของเธอจริงๆ 
ก้นั่นแหล่ะครับ ผมก้ใช้ชีวิตขอผมต่อ ส่วนเธอก้คงใช้ชีวิตของเธอ 

.
ผมขอให้เธอได้เจอกับคนดีๆ คนที่ดีกว่าผม คนที่ดูแลเธอได้ดีกว่าผม น่ะ

**ความอดทนของผู้หญิงมันมีมากจริงๆ ครับ ผมนับถือเลย

😢😢
ใครจะดุด่า ว่าผมก็ได้น่ะ ผมรับได้หมด แค่มาแชร์ประสบการณ์ สำหรับคู่รักที่ยังรักกันดีอยู่  อย่าทำให้คนที่คุณรักและคนที่รักคุณต้องเสียใจ วันนึงคุณอาจไม่มีโอกาสได้เขากลับมาอีกเลย
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่