คือเรื่องของเรื่อง เรามีเพื่อนสนิทสองคน คนนึงชื่อ บิ๊ก อีกคนชื่อ ตาม(ซึ่งเป็นเกย์แต่ไม่มีคัยรู้) เราสามคนเรียนที่โรงเรียนเดียวกันจนจบ ม.หก และพวกเราก็หาที่เรียนต่อ เราเลือกเรียนที่ มมส. ส่วนเพื่อนอีกสองคน เรียนราชภัฏบุรีรัมย์ ในความที่เราชัดเจนว่าเราก็เป็นเกย์ ไอ้ตามเลยกล้าที่จะบอกกับเราว่าเป็นเกย์ และที่สำคัญคือไอ้ตามชอบไอ้บิ๊กซึ่งเรารู้มาตั้งนานแต่ไอ้ตามขอร้องห้ามบอกไอ้บิ๊ก เราก็เก็บเป็นความลับเสมอมา ในทุกๆครั้งจะมีผู้หญิงมาจีบไอ้บิ๊ก ไอ้ตามก็จะกันท่าเสมอ แต่เรื่องก็เกิด หลังจากที่ไอ้บิ๊กเลิกกับแฟนจากที่คบมาสมัยมัธยม ไอ้บิ๊กก็ได้เปลี่ยนเป็นคนใหม่ เปลี่ยนจากคนที่เรียกว่า สุภาพบุรุษ กลับกลายมาเป็นคนละคน ซึ่งแน่นอนไอ้ตามต้องเป็นห่วงเป็นธรรมดาจนบางครั้งต้องไปต่อว่าเพื่อนที่พาไอ้บิ๊กเที่ยวไม่พอใจ และก็จะพูดให้ไอ้บิ๊กว่าเมียมาตามแล้ว อะไรแบบนี้ ซึ่งไอ้บิ๊กมันคงอาย มันจึงทำท่าทางชัดออกมาว่า รังเกียจไอ้ตาม จนไอ้ตามรู้สึกได้ เราเคยเปิดใจคุยกัน โดยที่เราเป็นตัวกลาง ไอ้ตามเลือกจะบอกไอ้บิ๊กว่า คิดเกินเพื่อน แต่คำตอบของไอ้บิ๊กคือ ตอบว่า เราไม่ได้ชอบผู้ชาย ไอ้ตามบอกว่าไม่ได้ขอให้มาชอบ แต่ขอแค่ความเป็นเพื่อนมีให้กันหน่อยได้ไหม ไอ้บิ๊กตอบว่า ก็เลิกชอบกู ทำให้ไอ้ตามตัดสินใจ ออกมาจากไอ้บิ๊ก โดยที่ต้องทำเป็นเหมือนคนไม่รู้จักกัน คือเราเป็นคนกลาง เราควรแนะนำอย่างไร หรือควรให้เขาเลิกเป็นเพื่อนกันเลยหรอ
เพื่อนสนิททั้งสองคน ควรแนะนำอย่างไร