สวัสดีคะ สมัครพันทิปเพื่อสิ่งนี้เลยคะ ปกติอ่านอยากเดียวไม่เคยสมัครวันนี้ลองตั้งกระทู้ดู
เข้าเรื่องเลยดีกว่าคะ เรากับคบกันมา5ปีได้แล้วไม่ได้แต่งงาน ไม่มีลูก ต่างคนต่างทำงาน
เมื่อก่อนคบกันใหม่ๆ3ปีแรกเนี่ยเราบอกเลยว่าเราเป้นคนขี้หึงมาก ใครอยุ่ใกล้แฟนวีนใส่หมด
ทำหน้าไม่พอใจ คือทำทุกอย่างเพราะไม่อยากให้ใครมายุ่งกับแฟนเรา ทะเลาะกันบ้างมันเป้นเรื่องปกติอะเนอะ
พอมาทุกวันนี้ทะเลาะกันแต่เรื่องไร้สาระ ข่อยบ่ยอมเจ้า เจ้าบ่ยอมข่อย อยุ่อย่างเงี้ย คือเราเองก็เบื่อมาก
จากความรู้สึกอารมณ์หึงหวง แต่ณ...ตอนนี้มันแถบไม่มีแล้วอ่า
คือตอนนี้...มันมีแค่ความรู้ว่าถ้ามีใครมาแย่งมันจากเราเราคงจะยกให้อ่า จะไม่โต้ตอบอะไรทั้งสิ้น อยากได้ก็เอาไปเถอะ ฉันไม่แคร์ I don't care
รู้สึกเบื่อ แต่ไม่ใช่เพราะเราอยากมีแฟนใหม่หรอกคะ แต่อาจจะเป้นความรู้เบื่อหน่าย อยู่ๆไปเหมือนไม่มีอะไรดีขึ้น แล้วอีกอย่างแม่เค้าเองก็แลดูไม่ค่อยปลื้มเราสักเท่าไหร่ เค้ามองเราเหมือนเกาะลูกชายเค้ากิน เราเองก็ทำงานเดือนนึงหมื่นนิดๆ ตัวเราก็มีภาระต้องส่งให้น้องส่งให้แม่เราใช้ ส่วนแฟนก็สองหมื่นนิดๆ
เงินเค้าเราก็ไม่จับสักบาท แม่เค้าก็หาว่าแฟนเอาเงินมาให้เราใช้หมดทั้งที่แฟนเค้าให้แม่เค้าเดือนละหมื่น น้องเค้าให้อีกอาทิตย์ละพันห้าก็ไม่พอใช้
ส่วนค่าใช้จ่ายในบ้านเราก้อช่วยเค้าออก. แฟนเราแม้ทองสักสลึง ของขวัญเล็กๆน้อยๆไม่เคยซื้อให้เราเลย แม่เค้าว่าซื้อทำไม รวยกันหนักหรอ สิ้นเปลื่องแหม่กระเดะอยากใส่ทอง เฮ้ยอะไรอ่ะมันเรื่องของเราไหม เงินเก็บเราๆจะซื้อเรื่องของป่ะคะ เรานึกถึงตอนที่ปีแรกคบกับแฟนเลย แม่เราซื้อทองให้เป็นของขวัญวันเกิด2สลึง ก็ต้องขายเอาตังไปให้แม่มันใช้ แฟนมันบอกเดี๋ยวซื้อคืนให้จนวันนี้ยังไม่ได้คืนเลย เราทวงมันบอกทองแพง กลับบ้านหาแม่เราทีแม่เราก็ชอบถามทองไปไหนไม่เห็นใส่ เราเองก็ต้องแก้ตัวไปเรื่อย ทองขาดยังไม่มีเวลาไปเปลื่ยน
คือตอนนี้มันสุดจะทนแล้วเราทนมาได้ไงตั้ง5ปี คือสงสารตัวเองมาก เราพยายามตีตัวออกห่าง แฟนมันก็ประชดทำเป้นพูดอยากได้ผัวใหม่รึไง เราพูดใส่มันเลยว่า....ถ้าอยากมีแฟนใหม่ ก็หาให้ดี หาให้รวยกว่า ตูนะ แม่เมิงจะได้ไม่ลำบาก แม่เมิงคงจะปลื้มมากกว่านี้ มันก็เงียบ..
ณ...ตอนนี้ ณ...จุดๆนี้ เราเครียดมาก ใจนึงก็อยากเลิก อีกใจก็เหมือนยังรักมันอยุ่ลึกๆอ่ะ
ตอนนี้เครียดมากไม่รู้จะทำยังไงแล้วคะขอคะแนะนำหน่อยคะ
รู้สึกแปลกๆกับความรู้สึกตัวเองที่มีต่อ แฟน
เข้าเรื่องเลยดีกว่าคะ เรากับคบกันมา5ปีได้แล้วไม่ได้แต่งงาน ไม่มีลูก ต่างคนต่างทำงาน
เมื่อก่อนคบกันใหม่ๆ3ปีแรกเนี่ยเราบอกเลยว่าเราเป้นคนขี้หึงมาก ใครอยุ่ใกล้แฟนวีนใส่หมด
ทำหน้าไม่พอใจ คือทำทุกอย่างเพราะไม่อยากให้ใครมายุ่งกับแฟนเรา ทะเลาะกันบ้างมันเป้นเรื่องปกติอะเนอะ
พอมาทุกวันนี้ทะเลาะกันแต่เรื่องไร้สาระ ข่อยบ่ยอมเจ้า เจ้าบ่ยอมข่อย อยุ่อย่างเงี้ย คือเราเองก็เบื่อมาก
จากความรู้สึกอารมณ์หึงหวง แต่ณ...ตอนนี้มันแถบไม่มีแล้วอ่า
คือตอนนี้...มันมีแค่ความรู้ว่าถ้ามีใครมาแย่งมันจากเราเราคงจะยกให้อ่า จะไม่โต้ตอบอะไรทั้งสิ้น อยากได้ก็เอาไปเถอะ ฉันไม่แคร์ I don't care
รู้สึกเบื่อ แต่ไม่ใช่เพราะเราอยากมีแฟนใหม่หรอกคะ แต่อาจจะเป้นความรู้เบื่อหน่าย อยู่ๆไปเหมือนไม่มีอะไรดีขึ้น แล้วอีกอย่างแม่เค้าเองก็แลดูไม่ค่อยปลื้มเราสักเท่าไหร่ เค้ามองเราเหมือนเกาะลูกชายเค้ากิน เราเองก็ทำงานเดือนนึงหมื่นนิดๆ ตัวเราก็มีภาระต้องส่งให้น้องส่งให้แม่เราใช้ ส่วนแฟนก็สองหมื่นนิดๆ
เงินเค้าเราก็ไม่จับสักบาท แม่เค้าก็หาว่าแฟนเอาเงินมาให้เราใช้หมดทั้งที่แฟนเค้าให้แม่เค้าเดือนละหมื่น น้องเค้าให้อีกอาทิตย์ละพันห้าก็ไม่พอใช้
ส่วนค่าใช้จ่ายในบ้านเราก้อช่วยเค้าออก. แฟนเราแม้ทองสักสลึง ของขวัญเล็กๆน้อยๆไม่เคยซื้อให้เราเลย แม่เค้าว่าซื้อทำไม รวยกันหนักหรอ สิ้นเปลื่องแหม่กระเดะอยากใส่ทอง เฮ้ยอะไรอ่ะมันเรื่องของเราไหม เงินเก็บเราๆจะซื้อเรื่องของป่ะคะ เรานึกถึงตอนที่ปีแรกคบกับแฟนเลย แม่เราซื้อทองให้เป็นของขวัญวันเกิด2สลึง ก็ต้องขายเอาตังไปให้แม่มันใช้ แฟนมันบอกเดี๋ยวซื้อคืนให้จนวันนี้ยังไม่ได้คืนเลย เราทวงมันบอกทองแพง กลับบ้านหาแม่เราทีแม่เราก็ชอบถามทองไปไหนไม่เห็นใส่ เราเองก็ต้องแก้ตัวไปเรื่อย ทองขาดยังไม่มีเวลาไปเปลื่ยน
คือตอนนี้มันสุดจะทนแล้วเราทนมาได้ไงตั้ง5ปี คือสงสารตัวเองมาก เราพยายามตีตัวออกห่าง แฟนมันก็ประชดทำเป้นพูดอยากได้ผัวใหม่รึไง เราพูดใส่มันเลยว่า....ถ้าอยากมีแฟนใหม่ ก็หาให้ดี หาให้รวยกว่า ตูนะ แม่เมิงจะได้ไม่ลำบาก แม่เมิงคงจะปลื้มมากกว่านี้ มันก็เงียบ..
ณ...ตอนนี้ ณ...จุดๆนี้ เราเครียดมาก ใจนึงก็อยากเลิก อีกใจก็เหมือนยังรักมันอยุ่ลึกๆอ่ะ
ตอนนี้เครียดมากไม่รู้จะทำยังไงแล้วคะขอคะแนะนำหน่อยคะ