เรากับเพื่อนคนนี้สนิทกันมากตอนม.5 เรามีไรเค้าก็ช่วยตลอด
แต่พอมาม.6เค้ากลับชอบพูดกระทบกระเทียบเราแต่เราพยายามนิ่งๆทำเป็นไม่รู้เรื่อง ไม่แคร์ ไม่โกรธ จนมาวันหนึ่ง เค้าเดินน้ำตาซึมมาขอโทษเรา เราก็บอกเฮ้ยเรื่องเรื่องไรทำเป็นไม่รู้เรื่อง พอวันต่อมาเค้าก็ยังทำเหมือนเดิมอยู่จนเรื่อยๆ แล้วก็ชอบมองแปลกๆด้วย ชอบแกล้งให้เราตกใจ จนเรากลายเป็นคนตกใจง่ายขค้นจากที่ตกใจง่ายอยู่แล้ว หลานๆเรื่องที่ผ่านมาเราพยายามคิดว่ายังไงมันก็เคยช่วยปลอบใจตอนเราร้องไห้นะ เคยช่วยงาน เราก็ทนๆมาจนถึงเมื่อวานมันเอาแฮนเราไปเสียบจะฝากงานเราไปปริ้นที่หอเรา (เรามีเครื่องปริ้น) แล้วเราเอาเสียบปรากฎเหมือนแฮนมันมีไวรัสคอมเราเปิดไฟล์ไม่ได้ลองหลายรอบก็เปิดไม่ได้ เลยลากไฟล์ลงเครื่อง เท่านั้นเหละคอมเราค้างเลย เราเลยไปถามมันว่าเอาเสียบคอมเพื่อนอีกคนป่าว คือคอมเพื่ออีกคนมีไวรัส มันก็ตอบไรไม่รู้ไม่รู้เรื่อง ตอนบ่ายมันขอยืมแฮนเราไปเสียบคอมมันว่าอยากรู้ว่ามีไวรัสจริงๆรึเปล่า เราก็โอ้โหแต่ก็เอาเลย เราไม่ได้โกหกอยู่แล้ว สักพักมันบอกว่าเออมีจริงๆด่วย อีกแปปมันก็มาบอกว่าแฮนแกไม่เห็นมีไวรัสเลยเนี้ยไวรัสเป็น0 แล้วโชโปรแกรมของมันให้ดู แล้วก็มองเราแบบแปลกๆอ่ะ มองแบบเหมือนเราโกหกอ่ะ คือเราโคตรโกรธเลย คือเอางานกลุ่มไปปริ้นให้ นอกจากคอมจะเจ๊ง ยังโดนหาว่าโกหกอีก เราเลยถามมันเลยว่าไม่ชอบเราตรงไหนรึเปล่า เกียจเราใช่มั๊ย มันก็บอกว่าเปล่าเราไม่คิดไรเลย แล้วทำหน้าเจือนๆ เราก็บอกเลยว่ามีไรให้บอกมาตรงๆ อยากเคลีย มันก็เอาไปถามคนอื่นว่ามันทำไรให้เราหรอ คนอื่นก็บอกว่สไม่นะ คือเรากลายเป็นนางมารร้ายเลยอ่ะ ตอนที่มันมองเราแบบจิกๆ ก็ไม่มีใครเห็น
พอตอนบ่ายหลังจากทีาเราถามมันไป เราเห็นมันนั่งคนเดียวก็สงสารเลยเรียกมานั่งเป็นเพื่อนมันก็ไม่ได้ยิน ขนาดเรียก4-5รอบ จนเราโอเคไม่เรียกละ
ตอนเย็นเราก็โทรไปบอกว่าเค้าให้อภัยแก แต่ที่หลังจะทำอะไรก็นึกถึงใจคนอื่นบ้างละกัน ใันตอบกลับมาแค่ อาฮึ อาฮะ หวัดดี แบบไม่คาอยแคร์ เราได้ยินแ
้วเราปล่อยโฮเลยค่ะ คือเราแคร์คนอื่นมากไปหรอ ทำไมเค้าไม่แคร์ความรู้สึกเราเลย
เราควรทำตัวยังไงตัวยังไงต่อไปดี เพื่อนในกลุ่มบางคนเค้าคงมองเราไม่ดีแล้วมั้ง
ถึงเราจะทำเป็นไม่แคน์เวลามันพูดกระทบ แต่เราก็มีความรู้สึก เราเสียใจมากๆจริง รู้สึกเหมือนโดนตบหน้า
เราทำผิดไหม-อยากได้กำลังใจ-ปัญหาเรื่องเพื่อน
แต่พอมาม.6เค้ากลับชอบพูดกระทบกระเทียบเราแต่เราพยายามนิ่งๆทำเป็นไม่รู้เรื่อง ไม่แคร์ ไม่โกรธ จนมาวันหนึ่ง เค้าเดินน้ำตาซึมมาขอโทษเรา เราก็บอกเฮ้ยเรื่องเรื่องไรทำเป็นไม่รู้เรื่อง พอวันต่อมาเค้าก็ยังทำเหมือนเดิมอยู่จนเรื่อยๆ แล้วก็ชอบมองแปลกๆด้วย ชอบแกล้งให้เราตกใจ จนเรากลายเป็นคนตกใจง่ายขค้นจากที่ตกใจง่ายอยู่แล้ว หลานๆเรื่องที่ผ่านมาเราพยายามคิดว่ายังไงมันก็เคยช่วยปลอบใจตอนเราร้องไห้นะ เคยช่วยงาน เราก็ทนๆมาจนถึงเมื่อวานมันเอาแฮนเราไปเสียบจะฝากงานเราไปปริ้นที่หอเรา (เรามีเครื่องปริ้น) แล้วเราเอาเสียบปรากฎเหมือนแฮนมันมีไวรัสคอมเราเปิดไฟล์ไม่ได้ลองหลายรอบก็เปิดไม่ได้ เลยลากไฟล์ลงเครื่อง เท่านั้นเหละคอมเราค้างเลย เราเลยไปถามมันว่าเอาเสียบคอมเพื่อนอีกคนป่าว คือคอมเพื่ออีกคนมีไวรัส มันก็ตอบไรไม่รู้ไม่รู้เรื่อง ตอนบ่ายมันขอยืมแฮนเราไปเสียบคอมมันว่าอยากรู้ว่ามีไวรัสจริงๆรึเปล่า เราก็โอ้โหแต่ก็เอาเลย เราไม่ได้โกหกอยู่แล้ว สักพักมันบอกว่าเออมีจริงๆด่วย อีกแปปมันก็มาบอกว่าแฮนแกไม่เห็นมีไวรัสเลยเนี้ยไวรัสเป็น0 แล้วโชโปรแกรมของมันให้ดู แล้วก็มองเราแบบแปลกๆอ่ะ มองแบบเหมือนเราโกหกอ่ะ คือเราโคตรโกรธเลย คือเอางานกลุ่มไปปริ้นให้ นอกจากคอมจะเจ๊ง ยังโดนหาว่าโกหกอีก เราเลยถามมันเลยว่าไม่ชอบเราตรงไหนรึเปล่า เกียจเราใช่มั๊ย มันก็บอกว่าเปล่าเราไม่คิดไรเลย แล้วทำหน้าเจือนๆ เราก็บอกเลยว่ามีไรให้บอกมาตรงๆ อยากเคลีย มันก็เอาไปถามคนอื่นว่ามันทำไรให้เราหรอ คนอื่นก็บอกว่สไม่นะ คือเรากลายเป็นนางมารร้ายเลยอ่ะ ตอนที่มันมองเราแบบจิกๆ ก็ไม่มีใครเห็น
พอตอนบ่ายหลังจากทีาเราถามมันไป เราเห็นมันนั่งคนเดียวก็สงสารเลยเรียกมานั่งเป็นเพื่อนมันก็ไม่ได้ยิน ขนาดเรียก4-5รอบ จนเราโอเคไม่เรียกละ
ตอนเย็นเราก็โทรไปบอกว่าเค้าให้อภัยแก แต่ที่หลังจะทำอะไรก็นึกถึงใจคนอื่นบ้างละกัน ใันตอบกลับมาแค่ อาฮึ อาฮะ หวัดดี แบบไม่คาอยแคร์ เราได้ยินแ
้วเราปล่อยโฮเลยค่ะ คือเราแคร์คนอื่นมากไปหรอ ทำไมเค้าไม่แคร์ความรู้สึกเราเลย
เราควรทำตัวยังไงตัวยังไงต่อไปดี เพื่อนในกลุ่มบางคนเค้าคงมองเราไม่ดีแล้วมั้ง
ถึงเราจะทำเป็นไม่แคน์เวลามันพูดกระทบ แต่เราก็มีความรู้สึก เราเสียใจมากๆจริง รู้สึกเหมือนโดนตบหน้า