สวัสดีครับทุกคน
ผมจะมาเล่าประสบการณ์ความรักของให้ฟังนะครับ. ก่อนอื่นแนะนำตัวผมก่อน ผมชื่อเจตครับ เป็นเกย์ เรียนปี1ที่มหาวิทยาแห่งหนึ่งที่กรุงเทพครับ เข้าเรื่องเลยนะครับ วันหนึ่งผมจำไม่ค่อยได้ว่าวันที่เท่าไร ผมก็เล่นfacebook. เหมือนทุกวันอะครับ ผมได้โพสในกลุ่มหนึ่งซึ่งกลุ่มนั้นทำขึ้นเพื่อให้นักศึกษาปี1ได้รู้จักกันอะครับ ผมก็โพสอะครับ กะว่าโพสเสร็จพอได้เพื่อนก็กะจะลบครับ ก็เห็นเฟสหนึ่งมากดlike เป็นคนแรกผมก็เลยก็เข้าไปดูโปรไฟล์เขา. แต่รูปโปรไฟลเป็นรูปแมวดำ ก็ปกติผมก็ไม่ทักคนมัวอยู่แล้ว ก็เห็นว่าเรียนมหาลัยเดียวกันก็เลยin box ไปอะครับ เขาก็ตอบมา. ผมก็เลยขอดูรูปตัวจริงได้ไหม เขาก็ส่งมาให้ดูอะ. แล้วผมก็ทำความรู้จักกับเขาอะครับ ก็รุ้ชื่อ เขาชื่อนอร์ท...คุยๆกันไปเห็นว่าเขายุซอยติดกับหอผมก็เลยนัดเจอกันร้านข้าวมันไก่ครับ ปากซอย. ผมก็นัดกันเรียบร้อย พอลงไป เขาบอกเขาใส่เสื้อสีขาวรูปดาว เกงขาสั้นสีดำ. นั้งที่ร้านข้าวละ ให้ผมรีบมา. ผมก็เดินไป ไม่ได้เอาโทสับไปด้วยเพราะเเบตจะหมดอะก็เรยชาตไว้ที่ห้อง เพอผมถึงร้าน ไม่เห็นมี แต่เห็นทอมคนหนึ่ง ใส่เสื้อสีขาวรูปดาว เกงขาสั้นสีดำอะ ผมก็เลยคิดว่าใช่ไหมน่า?? ไม่แน่ใจก็เรยเดินมาที่ห้องละถามว่ายุร้านไหน ร้านที่เขายุกับร้านที่ผมนัดคนละร้าน ผมก็เรยบอกงั้นให้มาเจอที่คิวรถตู้ เขาก็มา. ผมก็เดินลงไป. พอเจอกันผมก็ถามเรื่อยๆอะครับ เรื่องเรียนอะครับ เห็นน่าไม่ชัดหรอก...ผมคิดในใจขำๆๆๆโจรปะวะ5555....พอจะกลับเขาบอกให้ผมเดินไปส่งที่หอ ผมก็เดินไปส่งเขาเพราะว่านั้งรอเราเกือบๆ2ซม. ไกลมาก ๆๆๆผมคิดในใจ โคตรปวดขาสัสสสส😬 555. แต่แล้ววันต่อมาก็นัดไห้เขาพาไปทานข้าวเกือบทุกวัน เขาเป็นเพื่อนคนเดียวละมังครับที่รุ้จัก...แต่เเล้วผมก็รู้ชอบเขาอะครับ...เขาชวนไปหอ...ทีเเรกผมก็ไม่ไปหรอกเพราะกลัว เขาบอกเขาพักกับเพื่อนผญ. เราก็เรยบอกไป ผมก็เลยบอกเดวไปเอาหนังสือแปป. ผมขึ้นมาเอาหนังสือ ผมเอามีดไปด้วยอะ เหมือนว่าผมเป็นบ้าเนอะ55 กลัวอะ...มก็ไปห้องเขารู้เพื่อนเขาชื่อตาต้า ตาต้าน่ารักเลยแหละนิสัยดีตาต้าเขาเรียนนิติศาสตร์ละมังครับ...ก็ดีเราทั้งสามคนที่อ่านหนังสือ อะ พอดึกเขาก็เรยเดินมาส่งอะ ยอมรับครับผมรู้ดี ชอบเขามากอะครับ เขาไม่ได้น่าตาดีอะไรหรอก แต่ผมชอบนิสัยเขา....วันต่อมาเขาชวนผมไปอีกก็เรยไป...ก็เอาหนังสือไปเหมือนเดิมแต่ไม่ได้เอามีดไปนะ5555. จุดเริ่มต้นความเจ็บปวดก็เกิดขึ้น เมื่อเขานัดเพื่อนอยากกลุ่มหนึ่งมาเล่นที่ห้อง และก็พึ่งรู้ว่าเพื่อนที่เขาคุยกันนั้นพักอยู่หอเดียวกันอะครับ ทีเเรกผมก็ไม่ได้คิดไรหรอก มาก็มารู้จักกันเยอะๆๆสนุกดี มีเพื่อนที่รู้จักกันเข้า3คน. ผมจำชื่อได้แค่คนเดียวอะ. ครับ พอรู้จักกันนั่งพูดคุยกัน ก็นั่งเล่นไพ่กัน ผมไม่ได้เล่นหรอกผมเล่นไม่เป็น แต่เเล้วขณะที่นั่งเล่นกันอะ....ผมรู้สึกได้ว่า เขากับเพื่อนผุ้ชายอีกหนึ่ง( คนนั้นเปงเกย์) ดูแปลกๆๆอะเหมือนผมเป็นคุนเจนยานทิตย์อะ5555 เขาก็ชอบหาเรื่องมากัดกับผม ให้ดูเหมือนบรรยากาศในห้องเฮฮากัน. ผมสังเกตแววตาเขาที่มองคนๆๆนั้นอะ มันแปลกๆๆอะ ถ้าคุนเป็นผมคุนจะเข้าใจเลยอะ555 ผมก็ขวางหมอนใส่เขา เพื่อนในห้องร่วมตัวเขาคงเข้าใจว่าผมโมโหที่เขากัดผมละมั่ง แต่จิงๆๆผมโมโหที่ทำไมต้องมองคนนั้นด้วย ( นีแหละคนที่เเอบรักเจ็บคนเดียว ไม่มีใครรุ้นอกจากตัวเราเอง ). ผมก็เรยบอกอยากกลับละง่วงอะ. พอกลับผมก็ร้องไห้ ไม่รุ้ตัวเองเป้นเชี้ยไรอะ!! ถามตัวเองนะว่าร้องทำไม แต่มันก็ร้องอะ ผมพยายามตัดใจจากเขา ไม่ให้ตัวเองถลำลึกลงไปอีก....มันทำไม่ได้อะครับ....ผมนักเจอเขาอีกครั้งที่สวนดอกไม้ ผมบอกเขาว่าผมชอบเขา เเต่เขาบอกเขามีคนที่เขาชอบและรักยุแล้ว...ผมก็รุ้คำตอบนะ แต่อยากได้ยินจากปากของเขา เหมือนโลกหยุดหมุนอะครับ ร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตาอะครับ สั่นๆไปหมด
นั้นก็คือเขารักเพื่อนคนนั้น เขาบอก เราก็เป็นเพื่อนกันได้นิ โห!!!ความรักใครบ้างไม่อยากครอบครอง ผมทำไม่ได้ได้หรอก เขาก็ยังเป็นเพื่อนกับคนๆนั้นเพื่อรุ้สักวันที่เพื่อนคนนั้นจะรักเขาบ้าง. ผมทำไม่ได้ เขาขอผมอย่างไม่ให้ผมไปยุ่งวุ่ยวายหรือพูดอะไรกับคนนั้นคนที่เขาชอบประโยคนี้เจ็บอๆกับบอกเขามีคนที่เขาชอบรักอยู่เเล้วเลย...ผมก็เลยบอกได้...ผมขอไรอย่างดิ ....ขอกอดได้ไหม?? เขาบอกว่าได้....ผมกอดเขา และร้องไห้ เขาลูปหัวผมเบาๆๆๆ เหมือนความรุ้สึกที่เจ็บที่สุดที่ยังยุกับความรุ้สึกดีที่สุดอยู่ด้วยกันเลยครับ.....จากวันนั้น ผมก็ไม่กล้านัดเขาอีกเรย ผมกลัวผมที่จะเจ็บและร้องไห้เวลาผมนึกถึงเหตุการณ์นั้นผมนอนร้องไห้คนเดียวทุกๆคืน ไม่มีใครเข้าใจผมหรอกครับ...เพราะเขาเข้ามาในช่วงที่ผมไม่มีใครด้วยมั่งครับ.....
: #คนที่ใช่ต่อให้อยู่ทามกลางคนมากมายก็ยังเห็นกัน
: #เขาแคร์แต่คนที่เขารัก แต่คนที่รักเขาเขาไม่คิดจะเเคร์
:
: ทำไมคนนั้นไม่ใช่ผมที่อยู่ข้างเขา....
ขอบคุณนะครับที่เสียสละเวลามาฟังเรื่องไร้สาระของผม...
#ผมก็ยังรอคนที่รักผมและคนที่ผมรักที่เขาจะไม่ปล่อยมือผม...แม้เขายุไกลผมก็จะรอ😢😭😭😭😭😭😭
ถ้าเป็นแบบนี้ผมทำถูกไหมครับ??
ผมจะมาเล่าประสบการณ์ความรักของให้ฟังนะครับ. ก่อนอื่นแนะนำตัวผมก่อน ผมชื่อเจตครับ เป็นเกย์ เรียนปี1ที่มหาวิทยาแห่งหนึ่งที่กรุงเทพครับ เข้าเรื่องเลยนะครับ วันหนึ่งผมจำไม่ค่อยได้ว่าวันที่เท่าไร ผมก็เล่นfacebook. เหมือนทุกวันอะครับ ผมได้โพสในกลุ่มหนึ่งซึ่งกลุ่มนั้นทำขึ้นเพื่อให้นักศึกษาปี1ได้รู้จักกันอะครับ ผมก็โพสอะครับ กะว่าโพสเสร็จพอได้เพื่อนก็กะจะลบครับ ก็เห็นเฟสหนึ่งมากดlike เป็นคนแรกผมก็เลยก็เข้าไปดูโปรไฟล์เขา. แต่รูปโปรไฟลเป็นรูปแมวดำ ก็ปกติผมก็ไม่ทักคนมัวอยู่แล้ว ก็เห็นว่าเรียนมหาลัยเดียวกันก็เลยin box ไปอะครับ เขาก็ตอบมา. ผมก็เลยขอดูรูปตัวจริงได้ไหม เขาก็ส่งมาให้ดูอะ. แล้วผมก็ทำความรู้จักกับเขาอะครับ ก็รุ้ชื่อ เขาชื่อนอร์ท...คุยๆกันไปเห็นว่าเขายุซอยติดกับหอผมก็เลยนัดเจอกันร้านข้าวมันไก่ครับ ปากซอย. ผมก็นัดกันเรียบร้อย พอลงไป เขาบอกเขาใส่เสื้อสีขาวรูปดาว เกงขาสั้นสีดำ. นั้งที่ร้านข้าวละ ให้ผมรีบมา. ผมก็เดินไป ไม่ได้เอาโทสับไปด้วยเพราะเเบตจะหมดอะก็เรยชาตไว้ที่ห้อง เพอผมถึงร้าน ไม่เห็นมี แต่เห็นทอมคนหนึ่ง ใส่เสื้อสีขาวรูปดาว เกงขาสั้นสีดำอะ ผมก็เลยคิดว่าใช่ไหมน่า?? ไม่แน่ใจก็เรยเดินมาที่ห้องละถามว่ายุร้านไหน ร้านที่เขายุกับร้านที่ผมนัดคนละร้าน ผมก็เรยบอกงั้นให้มาเจอที่คิวรถตู้ เขาก็มา. ผมก็เดินลงไป. พอเจอกันผมก็ถามเรื่อยๆอะครับ เรื่องเรียนอะครับ เห็นน่าไม่ชัดหรอก...ผมคิดในใจขำๆๆๆโจรปะวะ5555....พอจะกลับเขาบอกให้ผมเดินไปส่งที่หอ ผมก็เดินไปส่งเขาเพราะว่านั้งรอเราเกือบๆ2ซม. ไกลมาก ๆๆๆผมคิดในใจ โคตรปวดขาสัสสสส😬 555. แต่แล้ววันต่อมาก็นัดไห้เขาพาไปทานข้าวเกือบทุกวัน เขาเป็นเพื่อนคนเดียวละมังครับที่รุ้จัก...แต่เเล้วผมก็รู้ชอบเขาอะครับ...เขาชวนไปหอ...ทีเเรกผมก็ไม่ไปหรอกเพราะกลัว เขาบอกเขาพักกับเพื่อนผญ. เราก็เรยบอกไป ผมก็เลยบอกเดวไปเอาหนังสือแปป. ผมขึ้นมาเอาหนังสือ ผมเอามีดไปด้วยอะ เหมือนว่าผมเป็นบ้าเนอะ55 กลัวอะ...มก็ไปห้องเขารู้เพื่อนเขาชื่อตาต้า ตาต้าน่ารักเลยแหละนิสัยดีตาต้าเขาเรียนนิติศาสตร์ละมังครับ...ก็ดีเราทั้งสามคนที่อ่านหนังสือ อะ พอดึกเขาก็เรยเดินมาส่งอะ ยอมรับครับผมรู้ดี ชอบเขามากอะครับ เขาไม่ได้น่าตาดีอะไรหรอก แต่ผมชอบนิสัยเขา....วันต่อมาเขาชวนผมไปอีกก็เรยไป...ก็เอาหนังสือไปเหมือนเดิมแต่ไม่ได้เอามีดไปนะ5555. จุดเริ่มต้นความเจ็บปวดก็เกิดขึ้น เมื่อเขานัดเพื่อนอยากกลุ่มหนึ่งมาเล่นที่ห้อง และก็พึ่งรู้ว่าเพื่อนที่เขาคุยกันนั้นพักอยู่หอเดียวกันอะครับ ทีเเรกผมก็ไม่ได้คิดไรหรอก มาก็มารู้จักกันเยอะๆๆสนุกดี มีเพื่อนที่รู้จักกันเข้า3คน. ผมจำชื่อได้แค่คนเดียวอะ. ครับ พอรู้จักกันนั่งพูดคุยกัน ก็นั่งเล่นไพ่กัน ผมไม่ได้เล่นหรอกผมเล่นไม่เป็น แต่เเล้วขณะที่นั่งเล่นกันอะ....ผมรู้สึกได้ว่า เขากับเพื่อนผุ้ชายอีกหนึ่ง( คนนั้นเปงเกย์) ดูแปลกๆๆอะเหมือนผมเป็นคุนเจนยานทิตย์อะ5555 เขาก็ชอบหาเรื่องมากัดกับผม ให้ดูเหมือนบรรยากาศในห้องเฮฮากัน. ผมสังเกตแววตาเขาที่มองคนๆๆนั้นอะ มันแปลกๆๆอะ ถ้าคุนเป็นผมคุนจะเข้าใจเลยอะ555 ผมก็ขวางหมอนใส่เขา เพื่อนในห้องร่วมตัวเขาคงเข้าใจว่าผมโมโหที่เขากัดผมละมั่ง แต่จิงๆๆผมโมโหที่ทำไมต้องมองคนนั้นด้วย ( นีแหละคนที่เเอบรักเจ็บคนเดียว ไม่มีใครรุ้นอกจากตัวเราเอง ). ผมก็เรยบอกอยากกลับละง่วงอะ. พอกลับผมก็ร้องไห้ ไม่รุ้ตัวเองเป้นเชี้ยไรอะ!! ถามตัวเองนะว่าร้องทำไม แต่มันก็ร้องอะ ผมพยายามตัดใจจากเขา ไม่ให้ตัวเองถลำลึกลงไปอีก....มันทำไม่ได้อะครับ....ผมนักเจอเขาอีกครั้งที่สวนดอกไม้ ผมบอกเขาว่าผมชอบเขา เเต่เขาบอกเขามีคนที่เขาชอบและรักยุแล้ว...ผมก็รุ้คำตอบนะ แต่อยากได้ยินจากปากของเขา เหมือนโลกหยุดหมุนอะครับ ร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตาอะครับ สั่นๆไปหมด
นั้นก็คือเขารักเพื่อนคนนั้น เขาบอก เราก็เป็นเพื่อนกันได้นิ โห!!!ความรักใครบ้างไม่อยากครอบครอง ผมทำไม่ได้ได้หรอก เขาก็ยังเป็นเพื่อนกับคนๆนั้นเพื่อรุ้สักวันที่เพื่อนคนนั้นจะรักเขาบ้าง. ผมทำไม่ได้ เขาขอผมอย่างไม่ให้ผมไปยุ่งวุ่ยวายหรือพูดอะไรกับคนนั้นคนที่เขาชอบประโยคนี้เจ็บอๆกับบอกเขามีคนที่เขาชอบรักอยู่เเล้วเลย...ผมก็เลยบอกได้...ผมขอไรอย่างดิ ....ขอกอดได้ไหม?? เขาบอกว่าได้....ผมกอดเขา และร้องไห้ เขาลูปหัวผมเบาๆๆๆ เหมือนความรุ้สึกที่เจ็บที่สุดที่ยังยุกับความรุ้สึกดีที่สุดอยู่ด้วยกันเลยครับ.....จากวันนั้น ผมก็ไม่กล้านัดเขาอีกเรย ผมกลัวผมที่จะเจ็บและร้องไห้เวลาผมนึกถึงเหตุการณ์นั้นผมนอนร้องไห้คนเดียวทุกๆคืน ไม่มีใครเข้าใจผมหรอกครับ...เพราะเขาเข้ามาในช่วงที่ผมไม่มีใครด้วยมั่งครับ.....
: #คนที่ใช่ต่อให้อยู่ทามกลางคนมากมายก็ยังเห็นกัน
: #เขาแคร์แต่คนที่เขารัก แต่คนที่รักเขาเขาไม่คิดจะเเคร์
:
: ทำไมคนนั้นไม่ใช่ผมที่อยู่ข้างเขา....
ขอบคุณนะครับที่เสียสละเวลามาฟังเรื่องไร้สาระของผม...
#ผมก็ยังรอคนที่รักผมและคนที่ผมรักที่เขาจะไม่ปล่อยมือผม...แม้เขายุไกลผมก็จะรอ😢😭😭😭😭😭😭