รักษาน้ำใจกับพูดตรงๆ อันไหนดีกว่ากัน??

ขอความคิดเห็นหน่อยค่ะ เราคุยกับคนหนึ่งมาประมาณ 3 ปี ความสัมพันธ์ค่อนข้างสนิท แต่ไม่ได้คบกันคือคุยกันเรื่อยๆอัพเดทชีวิตกันมาตลอดจนเราเริ่มรู้สึกกับเขามากกว่าเพื่อนทั่วไปเราเลยเพิ่งเปิดใจบอกความรู้สึกก

เราเลิกกับแฟนเก่ามา 10 กว่าปีได้แล้วค่ะ แต่ยังเป็นเพื่อนกันในเฟสมาตลอด อยู่ดีๆคืนนึงเราฝันถึงเค้า เลยลองพิมพ์ทักเฟสเค้าไป ปรากฎว่าเค้าอ่านแล้วก็ตอบเราปกติเรื่อยๆ เค้าบอกเราว่าทักเค้ามาได้ ปรึกษาได้นะถ

เราเคยโดนแบบไม่ตอบเฟส ตอบไลน์ โทรไปก็ไม่รับ จนเขาไปจีบผู้หญิงคนหนึ่งแล้วเขาบอกว่าเขาโสด มันเจ็บตรงที่ทำไมไม่บอกเราตรงๆว่าจะเลิก

มาบ่นเฉย ๆแค่เพิ่งรู้ว่าคนที่แอบปลื้มไปทำผญ.ท้อง รู้สึกอกหัก ตกใจแบบสิบล้านโวลต์

เรื่องราวมีอยู่ว่า ผมได้คุยกับน้องผู้หญิงคนนึงมาซักพัก ก็รู้สึกชอบเพราะน้องก็น่ารักดี ตัวผมก็โสดอยู่ เมื่อคุยได้เป็นระยะเวลาหนึ่งผมจึงสารภาพกับน้องเค้าไปว่าชอบ และผมก็ถามต่อด้วยว่าลองคบกันมั้ย น้อ

ผมยอมรับว่ามีแฟนอยู่แล้ว แต่เพื่อนหลายคนรับรู้ ถึงขั้นมีคำถามกับผมแบบตรงๆ ว่า ผมมีแฟนแล้วทำไมไม่เปิดเผยชื่อ? เปิดเผยตัวตนของแฟนให้เพื่อนเห็นจริงๆ หน่อย แล้วเพื่อนอ้างว่าเป็นลูกผู้ชายตัวจริงต้องกล้าเปิ

ผมอายุ 22 ที่เป็นออทิสติก พูดน้อย มีแนวคิดต่อต้านใช้ชีวิตโสดโดดเดี่ยว ผมเริ่มสิ้นหวังในชีวิตจนเกือบจะคิดสั้นแล้ว ผมจะเลือกคบหญิงชาติไหนดี ไทยหรือเวียดนาม การตัดสินใจนี้จะเปลี่ยนชะตาชีวิตของผม ปล. คนท

ยังไง ยังไง .. เราก็จะเลิกอยู่ดี ... เราเลิกตอนที่ยังรักดีไหม ? จะได้เก็บความทรงจำไว้ ... แต่มันก็จะทรมานและทำใจยากนะ .......... ถ้าเลิกตอนที่หมดรัก ... อันนี้น่าจะไม่ทรมานแต่..ก็ไม่เหลือความทรงจำ...