อะไรคือการรู้สึกอกหักครั้งแล้ว..ครั้งเล่า กลับคน ๆ เดิม

ก็เลิกกันนานแล้วปีกว่าแล้วมั้ง..ช่วงปลายตุลาที่ผ่านมา เรามีโอกาสไปเที่ยวบ้านเขา แต่ไม่เชิงที่บ้านหรอกนะ...ไปเที่ยวที่ใกล้โดยที่ไม่ได้บอกให้รู้เพราะเราไม่รู้จะบอกเขายังไง เฟสเขาลบ ไลน์เขาบล๊อก เพราะเขามีใครอีกคน แต่เหลือช่องทางสุดท้าย คือ ไอจี เราก็มีโพสต์เพ้อไปตามประสาคนไม่เคยหมดรัก..บ้าไปอีก

ปลายตุลาที่ผ่านมา 27/10/58 เราตั้งใจไปเที่ยว และเราก็รู้ว่าเขาไม่ได้อยู่ที่นั่น..เขาย้ายไปอีกจังหวัดซึ่งอยู่ใกล้กัน ย้ายตามคนใหม่ไป หัวเราะหัวเราะร้องไห้

ก่อนไปเราก็โพสต์ไอจีเรา ว่าเราต้องเดินทาง พออีกวันก็ไปถึงจุดหมายปลายทาง แต่มันเหมือนกลับไปจุดเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง หลังจากที่เราโพสต์ไอจี ว่าเราอยู่ที่นั่น ณ แหล่งท่องเที่ยวบ้านเขา เขาก็มาถามใต้รูปว่า
เขา "มายังไงนิ"
เขา "มากับใคร นอนไหน ดึกๆดื่นๆ อย่าเดินเล่นเด็ดขาด ที่มันเปลี่ยว .......... "
เรา "มารถไฟ มาคนเดียว นอนโฮมสเตย์ ขอบคุณค่ะที่เป็นห่วง"
เขา "อยู่กี่วัน"
เรา "หลายวัน" (ซึ่งแค่สองวันหนึ่งคืน)
เขา "เช่าโฮมสเตย์ วันละกี่บาท"
......................................
เขา ".....ไม่อยู่บ้าน คงกลับวันเสาร์โน้นแหละ"
เรา "ค่ะ รู้แล้ว"
เขา "หมีกลับวันไหน" (เขาเรียกเราว่าหมี)
**จากตอนนี้ใน ไอจี เราก็ไม่ตอบ** เพราะเราไปทำบุญชักพระ

พอตอนดึก ๆ ประมาณ 4 ทุ่ม เขาก็ปลดบล๊อคไลน์ แล้วทักเรามา คืนวันที่ 28/10/58
เขา "อยู่คนเดียว ดูแลตัวเองดี ๆ "
"นึกยังไงนั่งรถไฟมาคนเดียว"
เรา "หาโอกาสเที่ยว" (ซึ่งที่ผ่านมาเขาบอกเราตลอดว่าโอกาสเราสร้างขึ้นเองได้)(เราเป็นพวกพวกยังจำอะไรที่ควรจะลืม)
คร่าว ๆ คือ ถาม มายังไง ไปยังไง ความปลอดภัยต่าง ๆ เรารู้สึกดีมาก ๆ ที่อยู่ดี ๆ ก็ปลดบล๊อคมาเทคแคร์ความรู้สึกเรา
เขา "ถ้า....กลับทันจะไปหา แต่กลับไม่ศุกร์ก็เสาร์" เขากำลังเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ดีเลยละ กำลังวางรากฐานชีวิตของเขา (ซึ่งก็ไม่ได้เกี่ยวกับเราเลย)

จริง ๆ เราอยากให้เขารู้ก่อนหน้าที่เราจะมานะ แต่พอเราส่องแล้ว...5555 เราก็รู้แหละว่าเขาไม่ว่างเลยไม่อยากรบกวนอะไรให้เขาลำบาก
เขา "ถ้ารู้ล่วงหน้าจะได้อยู่บ้าน พาเที่ยวได้"
เรา "ก็บล๊อคไว้ รู้ว่าคงไม่สะดวก" (เริ่มน้อยใจ)
เขา "ก็มี ig อยู่"
เรา "ก็เห็นเงียบ ไม่รู้ว่าเล่นมั๊ย"
เขา "ก็เล่น แค่ไม่ลงรูป"
เรา "รู้ว่าไม่ได้อยู่ที่นี่ ตอนตัดสินในมา.....ก็ไม่ได้อยู่บ้านแล้ว"

...........เริ่มเถียงกันว่าทำไมถึงไม่บอกว่าจะมา...........

เราก็พยายามดึงออกเรื่องไปเพื่อจะได้ไม่ต้องทะเลาะกัน เขาก็บอกบ้านเขาที่เที่ยวเยอะ ๆ แยะ แต่เสียดายที่ไม่มีโอกาสได้พาเที่ยว

.......คุยกันประมาณชั่วโมงกว่า ๆ .......ก็ลา.....พอคุยกับเราเสร็จ เขาก็บล๊อคเหมือนเดิม.....ไคลแม็คอยู่ที่ตอนสุดท้ายแล้วเราก็คิดว่าเราทำถูกแล้วมั้งที่ทำแบบนั้น

29/10/58 วันนี้เราต้องกลับแล้ว เขาบอกจะทักมา

วันนี้เราออกจากที่นั่นแต่เช้าเพื่อมาเที่ยวในตัวเมืองแล้วนั่งรถกลับ
เขาทักมาตอน 10 โมงแล้ว คิดว่าเรายังอยู่ที่นั่น
เขา "ออกกี่โมง ต้องขึ้นสองแถว" คงเป็นห่วงเพราะเราไม่เคยไปเที่ยวที่นั่นเลย
เรา "ส่งรูปใหดูว่าอยู่ในเมืองแล้ว แต่ไม่ได้ส่งรูปเรา ส่งรูปวิวทั่วไป"

.......................เขาก็แนะนำสถานที่ท่องเที่ยวทั่วไปของที่นั่น เดินทางยังไง ขึ้นรถที่ไหน..................ทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดี......

เขารู้ว่าเราชอบอะไร...ก็พยายามบอกว่าสิ่งเหล่านั้นมันอยู่ตรงไหน...ซึ่งเราก็มีความสุขมาก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ  นี่มันเป็นฝันดีของเราเลยจริง ๆ
แล้วก็วนเข้าเรื่องเดิม
เขา "เสียดายไม่ได้พาเที่ยว" "คนอื่นไม่รู้จักกลับได้เจอ เรารู้จักกลับไม่ได้เจอ"
...........แต่ท้ายที่สุดก็ถามเราว่า "มากับใครรึเปล่าทำไมรู้ทางดีจัง มายังกะคนรู้เส้นทาง"....จริง ๆ เราก็ศึกาาเส้นทางมาก่อน การเดินทางทั้งหมดเราถาม อากู๋(กูเกิลล้วน ๆ )
เขา "เธอโหดมาก ไม่บอกล่วงหน้าซักคำ เห็นตอนโพตส์รูปอยู่..........แล้ว ถ้ารู้ล่วงหน้า ลุงคงอยู่บ้านจะได้พาเที่ยว" (แทนตัวเขาว่าลุง)
เรา "ก็บอกแล้วไง ตอนที่ตัดสินมา ลุงไม่ได้อยู่ที่บ้านแล้ว"

เขา "บอกตอนไหน แล้วถ้าเกิดอะไรขึ้นนน.......................ไปไหนต้องบอกคนอื่นด้วย เที่ยวก็ก็ดี แต่!!! ดูความปลอดภัยด้วย"
เขา "ก็ทำไมไม่ตัดสินใจมาตอนลุงอยู่ละ ลุงอยู่บ้านตลอด เพิ่งมาเอง" เพิ่งมาในที่นี้คือ เพิ่งจะไปต่างจังหวัดได้ไม่กี่วันเอง แต่สำหรับเรามันหลายวันแล้ว เพราะก็ดูอยู่เกือบตลอด
เขา "หรือจะมาตอนที่ลุงไม่อยู่"
เรา ".......ไม่รู้ว่าลุงอยู่หรือไม่อยู่ แค่อยากมา มีโอกาสก็มา ตอนจะมาก็เช็คแล้ว บล๊อคไลน์ ไปส่องก็รู้ ว่าไม่อยู่ ไปทำงาน คือลุงอยู่นั่นแล้วไง ก็ไม่อยากให้ลุงมีปัญหา"

.........ระหว่างที่คุยเราก็เดินเที่ยวไปด้วย พอตกบ่ายเราก็ขึ้นรถกลับ ก็บอกเขาว่าจะกลับแล้วนะ......
เขาก็แสดงความเป็นห่วงไปตามเรื่อง นอยด์นิดหน่อยที่ไม่ได้เจอ

**** เขาบอกจะกลับพรุ่งนี้รอเขาได้มั๊ย....
เรา "กลับวันนี้ซิเดี๋ยวลงรถเลย"
เขา "ไม่ได้ วันนี้กลับไม่ทันแล้ว" ด้วยเหตุผลที่เขามี
เรา "งั้นก็รอไม่ได้เหมือนกันเพราะมีงานรออยู่.." ถ้ากลับช้าอีกวันเดียวคงมีปัญหา
................เริ่มนอยด์.............................

...............................จบไว้เท่านี้.................เพราะได้เวลาตืนจากความฝัน...... ไม่รู้ว่าเราทำถูกมั๊ย ที่ไม่รอ....ร้องไห้ร้องไห้ร้องไห้ร้องไห้หัวเราะยิ้ม

คิดถึงจัง......รัก #จากคนที่เฝ้ามองเธอ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่