เราเป็นคนที่ถ้าไม่สนิทจะไม่ค่อยพูด แต่ถ้าสนิทนี้โม้แหลกเลย
ปัญหาคือเรามีเพื่อนสนิทอยู่ 1 คน เเต่ทีนี้เราทะเลาะกัน เราด่ามันเพราะ มันไม่ช่วยงาน ทีนี้มันโกรธก็เลยเอาเรื่องของเราไปเล่าให้เพื่อนในห้องฟัง มีทั้งจริงและก็ไม่จริง บางเรื่องมันเล่าซะเว่อร์เลย เเต่งเพิ่มจนเราคิดว่ามันเป็นนักแต่งนิยาย
เรารู้สึกแย่มาก ทุกวันนี้เราอยู่คนเดียว เดินคนเดียว ไปไหนคนเดียว เราไม่เคยเป็นแบบนี้เลยยังทำใจไม่ได้ เวลาเห็นเพื่อนคุยกัน จับกลุ่มกัน เหมือนมันหว้าเหว่มากๆ อเล่าให้แม่ฟังแม่บอกว่าให้เราอดทน เราร้องไห้ทุกเช้าเลยเวลาจะไปโรงเรียน เราก็พยายามที่จะไม่ร้องไห้นะเเต่เราก็ทำไม่ได้สักที เสียใจมากเลย มันทั้งเหงา ทั้งเสียใจ
ไม่มีเพื่อนสักคน เหงา
ปัญหาคือเรามีเพื่อนสนิทอยู่ 1 คน เเต่ทีนี้เราทะเลาะกัน เราด่ามันเพราะ มันไม่ช่วยงาน ทีนี้มันโกรธก็เลยเอาเรื่องของเราไปเล่าให้เพื่อนในห้องฟัง มีทั้งจริงและก็ไม่จริง บางเรื่องมันเล่าซะเว่อร์เลย เเต่งเพิ่มจนเราคิดว่ามันเป็นนักแต่งนิยาย
เรารู้สึกแย่มาก ทุกวันนี้เราอยู่คนเดียว เดินคนเดียว ไปไหนคนเดียว เราไม่เคยเป็นแบบนี้เลยยังทำใจไม่ได้ เวลาเห็นเพื่อนคุยกัน จับกลุ่มกัน เหมือนมันหว้าเหว่มากๆ อเล่าให้แม่ฟังแม่บอกว่าให้เราอดทน เราร้องไห้ทุกเช้าเลยเวลาจะไปโรงเรียน เราก็พยายามที่จะไม่ร้องไห้นะเเต่เราก็ทำไม่ได้สักที เสียใจมากเลย มันทั้งเหงา ทั้งเสียใจ