ตอนม.ต้น หนูอยากเรียนวิทย์-คณิตเพราะหนูอยากเรียนเภสัช คิดว่าจะทำให้พ่อแม่สบายและก็ไม่น่ายากเกินความสามารถเกินไปเลยตัดสินใจเรียน หนูชอบเต้นด้วยค่ะหนูทำกิจกรรมของร.ร.ที่เกี่ยวกับการเต้นทุกอย่างเลยรู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่ได้เป็นหลีดบนสนาม เต้นงานของร.ร. พอช่วงขึ้นม.ปลาย หนูก็เริ่มเครียดกับเรื่องการเรียนมากขึ้น หนูไม่ได้เก่งมากจึงต้องพยายามมากกว่าคนอื่น หนูเลยไม่เป็นหลีดเพราะกลัวไม่มีเวลาเรียนอย่างเต็มที่และกลัวเสียการเรียน เทอมสองนี่แหละค่ะพอรู้ว่าการเปิดเทอมมันเริ่มขึ้นแล้วก็ต้องกลับมาเรียนจริงๆจังๆมันรู้สึกไม่มีความสุขเลยเศร้าหดหู่ยังไงไมรู้ เลยลองขอแม่เรียนเต้นเพราะคิดว่ามันน่าจะช่วยให้รู้สึกผ่อนคลายและอยากมีกำลังใจเรียนมากขึ้น แค่คิดว่าตัวเองได้เรียนได้ทำมันก็รู้สึกดีแล้วอะค่ะ หนูเข้าไปดูคลิปเต้นอยู่ทุกวัน คือ แม่เคยสัญญาว่าจะให้เรียน ช่วงนี้แม่ก็ย้ำเรื่องการเรียนอยู่ตลอด ทั้งๆที่ตัวหนูเองก็รู้หน้าที่ของตัวเองอยู่แล้ว เอะอะแม่ก็หาว่าหนูไม่ตั้งใจเรียนเหมือนเดิม แล้วสิ่งที่แม่ต้องการคืออะไร เทอมที่ผ่านมา หนูต้องร้องไห้กับแค่การที่คะแนนมันน้อยกว่าคนอื่น สอบได้คะแนนน้อยหน่อยก็กลับมาคิดมาก ชีวิตมีแต่ความเครียดจริงๆ แม่บอกว่า ถ้าตั้งใจเรียนอะไรก็ยอมแต่ตอนนี้เก็บตังไว้เรียนก่อน แม่ยังไม่เห็นความตั้งใจของหนู หรือจริงๆหนูเยอะเกินไปที่ขออะไรไร้สาระ รู้สึกอึดอัดแล้วก็เบื่อชีวิตการไปร.ร.มากค่ะ
เลือกทางเดินชีวิตผิดหรือป่าวคะไม่แน่ใจ อึดอัดมาก