สวัสดีค่ะ ขอเริ่มเรื่องเลยล่ะกัน เราจบ ปวช.3 การท่องเที่ยวและโรงแรม เคยฝึกงานที่โรงแรม แผนกรีเซ้ปชั่น ทำฟ้อนเอกสารการเข้าพัก แต่ภาษาอังกฤษไม่เก่ง อาศัยสอนงานเรียนรู้จากพี่ที่ทำงานเอา พอเข้ามหาลัยดันมีลูกก่อน เลยไม่เรียนต่อ
พอลูกได้ 1ขวบ9เดือน เริ่มมีภาวะกดดัน พี่เรียนจบ แต่ทำงานที่บ้าน พี่จบบัญชี ทำงานช่วยที่บ้านเรื่องภาษี เรื่องการเงิน เรื่องเก็บเช็ควางบิลลูกค้าได้ ส่วนเราเลี้ยงลูก ทำงานบ้านทุกอย่าง หากับข้าว จ่ายตลาด และทำงานที่ใช้แรงงานช่วย เล็กๆน้อย (พวกงานแพ็คของ ดูงาน ความเรียบร้อย ขับรถวิ่งงาน) แล้วแม่ก็มาบอกให้เราไปเรียนเถอะ เรียนตลาดหรือ การขายก็ได้ ใจเราไม่อยากกลับไปเรียนแล้วเพราะคิดว่า เสียเวลา4-5ปี กว่าจะจบ อีกอย่างอยากเอาเงินตรงนั้นมาทุ่มที่ลูกเราดีกว่า เพราะตอนนี้ก็กู้เรียน อนาคตไม่แน่นอน ที่บ้านเคยล้มละลาย ถ้าวันนึง มีเหตุอะไรเกิดขึ้นอีก คงลำบากมากแน่ถ้าไม่เก็บเงินออมไว้ให้ลูก แล้วใจเราก็ไม่พร้อมเรียน ทุกวันนี้เลี้ยงลูกเอง แฟนติดทหาร
แม่ก็มาพูดอีกให้ไปสมัครงานทำเอาข้อมูลการซื้อขายบริษัทอื่นมา เพื่อเอากลับมาใช้ที่บริษัทตัวเอง แล้วคือเราซื้อขายกับบริษัทนี้อยู่แล้วจะให้เราเข้าไปทำแบบนั้น คือ ใจเราไม่กล้า เราไม่มีพื้นฐานอะไรด้านนั้นเลย เค้าเหมือนพยายาม อยากให้เราออกไปทำข้างนอก เราเลยบอกพี่สาวดีกว่าไหมมีวุฒิป.ตรี แถมจบสายตรง เค้าก็บอกพี่ช่วยเค้าได้เยอะอยู่ แล้วคือไร เราไม่ช่วยอะไรเลยงั้นดิ เหมือนเราเป็นส่วนเกินอ่ะ ความรุ้สึกบอกแบบนั้น เอาเราไปเปรียบเทียบกับลูกึนอื่น เราเข้าใจว่าเค้าหวังดี แต่สถานะการนี้ เค้าน่าจะรู้น่ะว่าเราคิดยังไง พูดบ่อยมากให้เราไปหางานทำ พอเราบอกจะทำบริษัทใกล้บ้านก็ไม่เอาจะเอาบริษัทนี้ๆๆๆ บางครั้งเรา ทำหน้าที่เราดีแล้วก็มาว่าตำหนิ ประชดประชันว่าจะจ้างแม่บ้านมาทำงานบ้านเบื่อสกปรก ทั้งๆที่เราเพิ่ง กวาด เช็ด ถู เนี่ยน่ะ บางทีก็จุกพูดไม่ออก เราอาจจะเป็นตัวถ่วงเค้าจริงๆ เวลาใช้เราทำบิลที่เราไม่เคยทำ พอถามก็ด่าเรา แทนที่จะพูดดีๆ เราพร้อมจะเรียนรู้น่ะ แต่เหมือนทุกคนไม่เข้าใจ
เป็นไปได้ไหมที่เด็กท่องเที่ยวจะไปทำงานขายการตลาด วุฒิแค่ ปวช.3 ?
จบปวช.3 การโรงแรม แต่ที่บ้านทำธุรกิจส่วนตัว แม่อยากให้หางานทำเกี่ยวกับกายตลาด ส่งออก บัญชี แต่เราไม่มีประสบการณ์ ?
พอลูกได้ 1ขวบ9เดือน เริ่มมีภาวะกดดัน พี่เรียนจบ แต่ทำงานที่บ้าน พี่จบบัญชี ทำงานช่วยที่บ้านเรื่องภาษี เรื่องการเงิน เรื่องเก็บเช็ควางบิลลูกค้าได้ ส่วนเราเลี้ยงลูก ทำงานบ้านทุกอย่าง หากับข้าว จ่ายตลาด และทำงานที่ใช้แรงงานช่วย เล็กๆน้อย (พวกงานแพ็คของ ดูงาน ความเรียบร้อย ขับรถวิ่งงาน) แล้วแม่ก็มาบอกให้เราไปเรียนเถอะ เรียนตลาดหรือ การขายก็ได้ ใจเราไม่อยากกลับไปเรียนแล้วเพราะคิดว่า เสียเวลา4-5ปี กว่าจะจบ อีกอย่างอยากเอาเงินตรงนั้นมาทุ่มที่ลูกเราดีกว่า เพราะตอนนี้ก็กู้เรียน อนาคตไม่แน่นอน ที่บ้านเคยล้มละลาย ถ้าวันนึง มีเหตุอะไรเกิดขึ้นอีก คงลำบากมากแน่ถ้าไม่เก็บเงินออมไว้ให้ลูก แล้วใจเราก็ไม่พร้อมเรียน ทุกวันนี้เลี้ยงลูกเอง แฟนติดทหาร
แม่ก็มาพูดอีกให้ไปสมัครงานทำเอาข้อมูลการซื้อขายบริษัทอื่นมา เพื่อเอากลับมาใช้ที่บริษัทตัวเอง แล้วคือเราซื้อขายกับบริษัทนี้อยู่แล้วจะให้เราเข้าไปทำแบบนั้น คือ ใจเราไม่กล้า เราไม่มีพื้นฐานอะไรด้านนั้นเลย เค้าเหมือนพยายาม อยากให้เราออกไปทำข้างนอก เราเลยบอกพี่สาวดีกว่าไหมมีวุฒิป.ตรี แถมจบสายตรง เค้าก็บอกพี่ช่วยเค้าได้เยอะอยู่ แล้วคือไร เราไม่ช่วยอะไรเลยงั้นดิ เหมือนเราเป็นส่วนเกินอ่ะ ความรุ้สึกบอกแบบนั้น เอาเราไปเปรียบเทียบกับลูกึนอื่น เราเข้าใจว่าเค้าหวังดี แต่สถานะการนี้ เค้าน่าจะรู้น่ะว่าเราคิดยังไง พูดบ่อยมากให้เราไปหางานทำ พอเราบอกจะทำบริษัทใกล้บ้านก็ไม่เอาจะเอาบริษัทนี้ๆๆๆ บางครั้งเรา ทำหน้าที่เราดีแล้วก็มาว่าตำหนิ ประชดประชันว่าจะจ้างแม่บ้านมาทำงานบ้านเบื่อสกปรก ทั้งๆที่เราเพิ่ง กวาด เช็ด ถู เนี่ยน่ะ บางทีก็จุกพูดไม่ออก เราอาจจะเป็นตัวถ่วงเค้าจริงๆ เวลาใช้เราทำบิลที่เราไม่เคยทำ พอถามก็ด่าเรา แทนที่จะพูดดีๆ เราพร้อมจะเรียนรู้น่ะ แต่เหมือนทุกคนไม่เข้าใจ
เป็นไปได้ไหมที่เด็กท่องเที่ยวจะไปทำงานขายการตลาด วุฒิแค่ ปวช.3 ?