หลงใหล..เหลวไหล [ อีกสักครั้ง ]

@ ผู้ใด จนเจ็บ ทุกข์ท้น ถูกกั้น กันพ้น สิทธิ เสรี อันควร @ อย่าก่น พร่ำบ่น เรรวน เหลวไหล ชั่ว-ชวน ทอดทิ้ง ทางธรรม อำไพ @ จงเจ้า มั่นมุ่ง จรุงใจ ผ่องผุด แจ่มใส เนาใน เมตตา การุญ

---ที่มาของข้าเจ้า--- อันว่านามของข้าเจ้ากวีแก้ว มีที่มาเพริศแพร้วจากอักษรศิลป์ ข้าเจ้านี้ใฝ่ฝัน ณ ธรณิน เอ่ยผ่านตฤณชาติจากหทัย ว่าข้าเจ้าอยากเป็นนักเขียนกลอน ตามครรลองกวีเอกน่าหลงใหล จึงจรดปากกาน้ำ

...นักบวช สมณะ ใช่วิเศษ แห่งเหตุ ยกย่อง หลงใหล แท้ผู้ ประพฤติธรรม อำไพ กายใจ ทุกกาล สงบครัน

๐ "ไย"นุชเจ้า จอมขวัญ หั่นอกพี่ "เยื่อใย"มี คงหมด ลดความหมาย "ไย"เล่นลิ้น หมิ่นศักดิ์ศรี ให้พี่อาย "ห่วงใย"กลาย เป็นด้อยค่า น่ารำคาญ ฯ ๐ เจ้า"เหลวไหล"