ใจนึงอยากอิสระ ใจนึงก็ยังรัก

เกริ่นเรื่องนิดนึงว่าเรากับแฟนก็คบมาปีกว่าแล้วแต่ด้วยปัญหาบางอย่างทำให้เราต้องแยกย้ายห่างกันแต่ก็ติดต่อทุกวันนะ
แรกๆ เราทำใจไม่ได้ เราไม่โอเคเลย แต่นานๆไปก็ชินไปแล้ว ด้วยความที่เราขี้หึงด้วยกันทั้งคู่ เลยมีเรื่องให้ทะเลาะทุกวัน
ในการใช้ชีวิตโดยไม่มีเขาแรกๆ เหงานะ เดี๋ยวนี้รู้สึกอิสระมากขึ้น เจอผู้ชายเข้ามามากมาย
เราก็มีหวั่นไหวบ้างแต่เราก็ยังรักแฟนเหมือนเดิมนะ จนถึงจุดๆนึงที่เขาก็ไม่เหมือนเดิม
เราก็ไม่อยากรั้งไว้ ฝืนไปก็เสียเวลาเปล่า เอาจริงๆ เขาก็เป็นคนดีนะ ถึงจะมีกินเหล้าสูบบุหรี่แต่ก็ตั้งใจทำงาน
เรื่องผู้หญิงอื่นอันนี้เราไม่รู้เพราะห่างกัน แต่พอเขาว่างเขาก็โทรหาเราตลอดถึงจะคุยแล้วทะเลาะบ้าง คุยแล้วเขาหลับบ้าง
แต่เราคงเป็นฝ่ายที่ขอมากไป เราอยากให้เขากลับมาเหมือนเดิม แบบที่เขาเคยทำตอนอยู่ด้วยกัน ใส่ใจเราบ้าง
ในเมื่อเขาทำไม่ได้ เราก็เลิกดีไหม ? หรือเราเองที่ผิดที่ไม่เข้าใจเขา ? เราสับสน เราไม่ชอบที่เป็นแบบนี้เลย