คือเรื่องมีอยู่ว่าผมแอบชอบผู้ชายคนนึงครับ
ผมเป็นผู้ชาย ที่แอบชอบผู้ชายคนนึง (ไม่แน่ใจว่า 100% รึเปล่านะ แต่น่าจะ 100% แหละ)
ผมไม่ใช่เกย์ และผมก็ชอบผู้หญิงอยู่
เพื่อนๆเก่าตอนสมัยมัธยมเท่านั้น ที่รู้ว่าผมเป็นอะไร
คือบางทีผมก็คบผู้ชาย บางทีผมก็คบผู้หญิง
ถ้าผมโสด เพื่อนจะไม่ถามว่าแฟนคนต่อไปผมจะคบเพศไหน
เพราะเป็นอันรู้กันว่า ใครก็ได้ เพศไหนก็ได้ ถ้าชอบ ถ้าใช่ เข้ามาเถอะ
แต่ทีนี้พอเข้ามหา'ลัย ขอไม่บอกลายละเอียดการเข้ามหา'ลัยนะครับ
คือไม่มีใครรู้หรือระแคะระคายว่าผมชอบผู้ชายซักคน
ผมเรียนวิศวะ เพื่อนในกลุ่มมีแต่ผู้ชายทั้งนั้น คนที่เข้ามาคุยกับผมก็มีแต่ผู้หญิง
แต่ตอนนี้ผมชอบผู้ชาย และผู้ชายคนนั้นอยู่หอเดียวกันกับผม
ห้องอยู่ใกล้ๆกันด้วย (ห้องเป็น 2 ฝั่ง เขาอยู่ฝั่งตรงข้ามและถัดไปอีก 2 ห้อง)
คือผมเจอที่หอบ่อยมาก และยอมรับว่าหน้าตาถูกสเป็คอย่างมาก
เป็นหน้าตาในแบบที่ผมชอบเลย พอหน้าตาถูกใจผมก็แอบมองบ่อยๆ
จนตอนนี้ผมตกหลุมรักชนิดถอนไม่ขึ้น คือกล้าพูดได้เลยว่าเกิดมาไม่เคยชอบใครขนาดนี้ ไม่งั้นไม่กลุ้มขนาดนี้
ผมยังไม่รู้จักชื่อเขานะครับ คือเรียนคณะเดียวกัน (ใส่ช็อปแบบผมเลย)
แต่ไม่รู้ว่าอยู่ปีไหน แต่คาดว่าน่าจะอยู่ปี 1 (จากการอยู่หอใน)
แต่ไม่เคยเห็นเขาเรียนคลาสเดียวกัน ผมไม่ค่อยเข้าเรียนด้วย คือมันจะมีวิชาที่เรียนรวมทั้งคณะ แต่ไม่เคยเจอ
(เหมือนจะเจอครั้งหนึ่งแต่ไม่มั่นใจว่าจะใช่หรือเปล่า คือนั่งคนละฝั่งห้องเลย แล้วผมมองไกลๆภาพมันจะมัว)
ไม่กล้าถามเพื่อนด้วย เพราะบุคลิกผมไม่ค่อยสนใจใคร ถ้าถามชื่อใครผ่านเพื่อนคนใดคนนึงจะเป็น topic ว่าผมสนใจ (ชอบ) คนๆนั้น
ก็เลยไม่กล้าถามครับ
มีครั้งหนึ่งผมยืนแปรงฟันอยู่หน้ากระจก (ห้องน้ำรวม) เขาเปิดประตูออกมา ผมอึ้ง ตาค้าง ผ้าเช็ดตัวผืนเดียว
กลิ่นสบู่หอมมาก คือขาวมาก (ผมสูง 174 เขาน่าจะสูงกว่าผม 3-4 ซม.) แล้วแบบ เห้อ คือผมมองเขาตาค้าง
เขาก็จ้องผมผ่านกระจกกลับเหมือนกัน ประมาณว่ามองทำไม (มั้ง ตอนนั้นอ่านสายตาไม่ออกจริงๆว่าอีกฝ่ายคิดยังไง)
แต่คือผมชอบไง สุดท้ายผมหลบตา เขาค่อยเดินออกจากห้องนำ คิดในใจ ไอ้เหี้ ย ถ้ากรูทนไม่ไหวแล้วปล้ำจะทำไง
เราเคยคุยกันแค่สองครั้ง คือเจอมาตลอดตั้งแต่ช่วงแรกๆที่ผมมาอยู่หอที่นี่( สิงหา) จนตอนนี้พฤศจิกา (3 เดือนแล้ว)
นั่นแหละ แต่ไม่ได้คุยได้ทั้ง พึ่งมาคุยกันเมื่ออาทิตย์นี้ (เลยตัดสินใจมาตั้งกระทู้)
คุยกันครั้งแรกวันจันทร์ (9 พฤศจิกา) เจอกันตรงโถงทางเดินหอ หน้าห้องเขา (ถ้าผมต้องไปห้องน้ำผมต้องเดินผ่านหน้าห้องเขา วันนั้นผมอาบน้ำเสร็จเดินกลับห้องตัวเองแล้วเขาเปิดประตูห้องพอดี)
เขาถามผมว่าไม่ไปเรียนหรอ (เป็นวิชาเรียนรวมทั้งคณะ) ก็เลยบอกว่าไม่อ่ะ ขึ้เกียจ เขาก็หัวเราะ แล้วก็เดินเหมือนไปอาบน้ำเหมือนกัน
อยากจะถามกลับแต่ตอนนั้นอึ้งจริงๆ อึ้งแบบไม่คิดว่าจะได้คุยกัน คือเปิดประตูมาเจอผมเขาก็ยิ้มให้แล้วก็ถามมาเลยว่าไม่ไปเรียนหรอ นี่คือประโยคแรกเลย
แล้วก็อีกครั้งวันพฤหัส (12 พฤศจิกา) คราวนี้เจอกันที่ใต้หอ ตอนแรกผมไม่เห็นเขา เขาเลยเรียกชื่อผม
ผมหันไปไม่คิดเลยว่าคนที่เรียกจะเป็นเขา ตอนนั้นสิ่งแรกที่คิดในหัวคือ รู้จักชื่อผมได้ไง
คือเพื่อนที่คณะไม่ค่อยมีใครรู้จักผมหรอก 1. คือไม่ไปเรียน 2. คือไม่ทำกิจกรรมเลย ก็เลยแปลกใจอย่างมาก
เขาเรียนกชื่อผมเสร็จผมก็เลยหันไปถามว่าไง เรายิ้มให้กัน (เขาน่าจะยิ้มตามมารยาท แต่ผมนี่สิ ยิ้มด้วยความดีใจที่เขาทัก)
แล้วเขาก็ถามว่ากินข้าวยัง ผมก็เลยบอกว่ากินแล้ว เขาก็เลยพูดว่างั้นไปกินข้าวก่อนนะ ว่าจะชวน ไม่มีเพื่อนกินข้าว แต่เห็นกินแล้วงั้นไปคนเดียวก็ได้
คือถ้าเป็นคนอื่นพูดงี๊ผมจะคิดว่าอ่อยครับ แต่นี่ผมไม่ได้รับรู้ว่าเขาจะคิดแบบเดียวกันเลย
คือปกติเซนส์ผมจะแรง ใครสนใจผมอะไรยังไง ผมจะรู้ได้ทันที แม้เพียงสายตาที่เขามอง แต่คนๆนี้ดูไม่ออกจริงๆ
คือผมเกิดมาไม่เคยชอบใครขนาดนี้ อยากจะเดินไปบอกชอบดังๆให้เขาได้ยิน แต่ยอมรับว่ากลัวครับ
กลัวเขาไม่รักว่าหนักแล้ว กลัวเขาเอาไปบอกคนที่คณะหนักกว่าอีก
แล้วถ้าจะให้เริ่มแบบเพื่อนผมไม่โอเค 1.หละ ผมไม่เอาเพื่อนแน่นอน (คือถึงชอบแต่พอกลายมาเป็นเพื่อน ก็คือเพื่อนไม่พัฒนาความสัมพันธ์
อันนี้ประสบการณ์ตรงเลยนะ)
2. ถ้าการที่ผมจะเข้าไปตีสนิท ไปไหนมาไหนด้วย อันนี้ก็มีคนสงสัยแน่นอน เพราะตัวผมเป็นคนไม่ชอบสุงสิง ไม่สนใจใครอยู่แล้ว ถ้าผมเข้าไปแบบนี้เพื่อนก็สงสัยอีกแน่นอน
คือผมอยากเข้าไปขอ เฟส ขอไลน์นะครับ แต่ของแบบนี้ผู้ชายที่ไหนเขาขอผู้ชายด้วยกันเลยนะครับ
ผมถามเลยนะครับ ว่าเข้าไปแบบไหนทำให้เขาไม่รู้ตัวว่าเราจะจีบ และเป็นวิธีที่พัฒนาความสัมพันธ์ได้อย่างแนบเนียนที่สุด
เกิดมาคนที่ผมชอบก็ไม่เคยเป็นผู้ชายแท้ๆเลย ผมไม่รู้จริงๆ จากที่คิดว่าตัวเองเก่งเรื่องแบบนี้ ตอนนี้อ่อนด้อยไปเลย
ช่วยผมด้วยครับ
ถ้าพิมพ์งงๆขอโทษด้วยนะครับ คือผมไม่รู้จะเรียบเรียงยังไงให้เข้าใจง่ายที่สุด
ทำไงดีครับ ผมแอบชอบผู้ชายด้วยกัน
ผมเป็นผู้ชาย ที่แอบชอบผู้ชายคนนึง (ไม่แน่ใจว่า 100% รึเปล่านะ แต่น่าจะ 100% แหละ)
ผมไม่ใช่เกย์ และผมก็ชอบผู้หญิงอยู่
เพื่อนๆเก่าตอนสมัยมัธยมเท่านั้น ที่รู้ว่าผมเป็นอะไร
คือบางทีผมก็คบผู้ชาย บางทีผมก็คบผู้หญิง
ถ้าผมโสด เพื่อนจะไม่ถามว่าแฟนคนต่อไปผมจะคบเพศไหน
เพราะเป็นอันรู้กันว่า ใครก็ได้ เพศไหนก็ได้ ถ้าชอบ ถ้าใช่ เข้ามาเถอะ
แต่ทีนี้พอเข้ามหา'ลัย ขอไม่บอกลายละเอียดการเข้ามหา'ลัยนะครับ
คือไม่มีใครรู้หรือระแคะระคายว่าผมชอบผู้ชายซักคน
ผมเรียนวิศวะ เพื่อนในกลุ่มมีแต่ผู้ชายทั้งนั้น คนที่เข้ามาคุยกับผมก็มีแต่ผู้หญิง
แต่ตอนนี้ผมชอบผู้ชาย และผู้ชายคนนั้นอยู่หอเดียวกันกับผม
ห้องอยู่ใกล้ๆกันด้วย (ห้องเป็น 2 ฝั่ง เขาอยู่ฝั่งตรงข้ามและถัดไปอีก 2 ห้อง)
คือผมเจอที่หอบ่อยมาก และยอมรับว่าหน้าตาถูกสเป็คอย่างมาก
เป็นหน้าตาในแบบที่ผมชอบเลย พอหน้าตาถูกใจผมก็แอบมองบ่อยๆ
จนตอนนี้ผมตกหลุมรักชนิดถอนไม่ขึ้น คือกล้าพูดได้เลยว่าเกิดมาไม่เคยชอบใครขนาดนี้ ไม่งั้นไม่กลุ้มขนาดนี้
ผมยังไม่รู้จักชื่อเขานะครับ คือเรียนคณะเดียวกัน (ใส่ช็อปแบบผมเลย)
แต่ไม่รู้ว่าอยู่ปีไหน แต่คาดว่าน่าจะอยู่ปี 1 (จากการอยู่หอใน)
แต่ไม่เคยเห็นเขาเรียนคลาสเดียวกัน ผมไม่ค่อยเข้าเรียนด้วย คือมันจะมีวิชาที่เรียนรวมทั้งคณะ แต่ไม่เคยเจอ
(เหมือนจะเจอครั้งหนึ่งแต่ไม่มั่นใจว่าจะใช่หรือเปล่า คือนั่งคนละฝั่งห้องเลย แล้วผมมองไกลๆภาพมันจะมัว)
ไม่กล้าถามเพื่อนด้วย เพราะบุคลิกผมไม่ค่อยสนใจใคร ถ้าถามชื่อใครผ่านเพื่อนคนใดคนนึงจะเป็น topic ว่าผมสนใจ (ชอบ) คนๆนั้น
ก็เลยไม่กล้าถามครับ
มีครั้งหนึ่งผมยืนแปรงฟันอยู่หน้ากระจก (ห้องน้ำรวม) เขาเปิดประตูออกมา ผมอึ้ง ตาค้าง ผ้าเช็ดตัวผืนเดียว
กลิ่นสบู่หอมมาก คือขาวมาก (ผมสูง 174 เขาน่าจะสูงกว่าผม 3-4 ซม.) แล้วแบบ เห้อ คือผมมองเขาตาค้าง
เขาก็จ้องผมผ่านกระจกกลับเหมือนกัน ประมาณว่ามองทำไม (มั้ง ตอนนั้นอ่านสายตาไม่ออกจริงๆว่าอีกฝ่ายคิดยังไง)
แต่คือผมชอบไง สุดท้ายผมหลบตา เขาค่อยเดินออกจากห้องนำ คิดในใจ ไอ้เหี้ ย ถ้ากรูทนไม่ไหวแล้วปล้ำจะทำไง
เราเคยคุยกันแค่สองครั้ง คือเจอมาตลอดตั้งแต่ช่วงแรกๆที่ผมมาอยู่หอที่นี่( สิงหา) จนตอนนี้พฤศจิกา (3 เดือนแล้ว)
นั่นแหละ แต่ไม่ได้คุยได้ทั้ง พึ่งมาคุยกันเมื่ออาทิตย์นี้ (เลยตัดสินใจมาตั้งกระทู้)
คุยกันครั้งแรกวันจันทร์ (9 พฤศจิกา) เจอกันตรงโถงทางเดินหอ หน้าห้องเขา (ถ้าผมต้องไปห้องน้ำผมต้องเดินผ่านหน้าห้องเขา วันนั้นผมอาบน้ำเสร็จเดินกลับห้องตัวเองแล้วเขาเปิดประตูห้องพอดี)
เขาถามผมว่าไม่ไปเรียนหรอ (เป็นวิชาเรียนรวมทั้งคณะ) ก็เลยบอกว่าไม่อ่ะ ขึ้เกียจ เขาก็หัวเราะ แล้วก็เดินเหมือนไปอาบน้ำเหมือนกัน
อยากจะถามกลับแต่ตอนนั้นอึ้งจริงๆ อึ้งแบบไม่คิดว่าจะได้คุยกัน คือเปิดประตูมาเจอผมเขาก็ยิ้มให้แล้วก็ถามมาเลยว่าไม่ไปเรียนหรอ นี่คือประโยคแรกเลย
แล้วก็อีกครั้งวันพฤหัส (12 พฤศจิกา) คราวนี้เจอกันที่ใต้หอ ตอนแรกผมไม่เห็นเขา เขาเลยเรียกชื่อผม
ผมหันไปไม่คิดเลยว่าคนที่เรียกจะเป็นเขา ตอนนั้นสิ่งแรกที่คิดในหัวคือ รู้จักชื่อผมได้ไง
คือเพื่อนที่คณะไม่ค่อยมีใครรู้จักผมหรอก 1. คือไม่ไปเรียน 2. คือไม่ทำกิจกรรมเลย ก็เลยแปลกใจอย่างมาก
เขาเรียนกชื่อผมเสร็จผมก็เลยหันไปถามว่าไง เรายิ้มให้กัน (เขาน่าจะยิ้มตามมารยาท แต่ผมนี่สิ ยิ้มด้วยความดีใจที่เขาทัก)
แล้วเขาก็ถามว่ากินข้าวยัง ผมก็เลยบอกว่ากินแล้ว เขาก็เลยพูดว่างั้นไปกินข้าวก่อนนะ ว่าจะชวน ไม่มีเพื่อนกินข้าว แต่เห็นกินแล้วงั้นไปคนเดียวก็ได้
คือถ้าเป็นคนอื่นพูดงี๊ผมจะคิดว่าอ่อยครับ แต่นี่ผมไม่ได้รับรู้ว่าเขาจะคิดแบบเดียวกันเลย
คือปกติเซนส์ผมจะแรง ใครสนใจผมอะไรยังไง ผมจะรู้ได้ทันที แม้เพียงสายตาที่เขามอง แต่คนๆนี้ดูไม่ออกจริงๆ
คือผมเกิดมาไม่เคยชอบใครขนาดนี้ อยากจะเดินไปบอกชอบดังๆให้เขาได้ยิน แต่ยอมรับว่ากลัวครับ
กลัวเขาไม่รักว่าหนักแล้ว กลัวเขาเอาไปบอกคนที่คณะหนักกว่าอีก
แล้วถ้าจะให้เริ่มแบบเพื่อนผมไม่โอเค 1.หละ ผมไม่เอาเพื่อนแน่นอน (คือถึงชอบแต่พอกลายมาเป็นเพื่อน ก็คือเพื่อนไม่พัฒนาความสัมพันธ์
อันนี้ประสบการณ์ตรงเลยนะ)
2. ถ้าการที่ผมจะเข้าไปตีสนิท ไปไหนมาไหนด้วย อันนี้ก็มีคนสงสัยแน่นอน เพราะตัวผมเป็นคนไม่ชอบสุงสิง ไม่สนใจใครอยู่แล้ว ถ้าผมเข้าไปแบบนี้เพื่อนก็สงสัยอีกแน่นอน
คือผมอยากเข้าไปขอ เฟส ขอไลน์นะครับ แต่ของแบบนี้ผู้ชายที่ไหนเขาขอผู้ชายด้วยกันเลยนะครับ
ผมถามเลยนะครับ ว่าเข้าไปแบบไหนทำให้เขาไม่รู้ตัวว่าเราจะจีบ และเป็นวิธีที่พัฒนาความสัมพันธ์ได้อย่างแนบเนียนที่สุด
เกิดมาคนที่ผมชอบก็ไม่เคยเป็นผู้ชายแท้ๆเลย ผมไม่รู้จริงๆ จากที่คิดว่าตัวเองเก่งเรื่องแบบนี้ ตอนนี้อ่อนด้อยไปเลย
ช่วยผมด้วยครับ
ถ้าพิมพ์งงๆขอโทษด้วยนะครับ คือผมไม่รู้จะเรียบเรียงยังไงให้เข้าใจง่ายที่สุด